Cell Blog Tango

Τι γρήγορα που πέρασε ενας χρόνος ...

2010-05-25T15:20:00.006+03:00

Τοκ Τοκ

Ενυ Μπαντυ Χομ ?

Μάλλον όχι, αλλά δεν φταίτε εσείς. Εγώ χάθηκα και το ξέρω.

Ούτε σήμερα ειχα σκοπό να γράψω.

Έκανα όμως μια βόλτα στα παλιά στέκια των φίλων bloggers και ζούλεψα.

Ήθελα να γράψω κάτι ... να δώσω το στίγμα μου βρε παιδί σε όλους εσάς που με στηρίξατε την περίοδο που τούτο εδώ το blog ήταν ενεργό κι εγώ στα πατώματα.

Έτσι λοιπόν θα σας δώσω μια ιδέα του πως έχουν κυλήσει τα πράγματα τους τελευταίους 14 μήνες.

- Άλλαξα δουλειά. ΔΕΝ κάνω πλέον 52 χλμ πήγαινε-έλα. Μόλις 7 χλμ και τσούπ! έφτασα

- Άλλαξα σπίτι. Έφυγα από το όμορφο -πλην όμως αποπνικτικό πλέον -Κέντρο της Αθήνας και πήγα πιο "παραλιακά" όπου επιτέλους βλέπω ουρανό και στο σπίτι μου μπαίνει το φως του ήλιου (οποία πολυτέλεια !!!!).

- Απέκτησα σύντροφο. Και έσπασα όλα τα ρεκόρ σχέσης που είχα μέχρι τώρα (6 μήνες max). Και μ' αρέσει ;ο)

- Πήρα κιλά. Οχι πολλά. Οκτώ (8). Αλλά απ' ότι λένε οι γύρω μου τα χρειαζόμουν.

Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα η ψυχολογία να ανέβει, οι ώρες μπροστά στον υπολογιστή να λιγοστέψουν δραματικά και το blog τούτο να αραχνιάσει.

Δεν υπόσχομαι οτι θα σας γράφω συχνά.

Ίσως και να μην θέλω γιατί μου θυμίζει μια σκοτεινή περίοδο.

Ίσως όμως και να επιστρέψω ... who knows ;o)

Ερχεται το Πάσχα !!

2009-04-10T12:40:00.003+03:00

Η Ανάρτηση αυτή αφιερώνεται στον μοναδικό blogger Πρόβατο

Coffee Strike !!

2009-04-03T10:06:00.002+03:00

Αγαπητοί εσπρεσάκιδες, φραπεδάκιδες, καπουτσινάκιδες,

όπως όλοι γνωρίζετε στα καταστήματα που μας σερβίρουν τους καφέδες μας, μας πιάνουν τα οπίσθια(!!!) υπερχρεώνοντας τα ροφήματα, κερδοσκοπώντας εις βάρος των απλών καταναλωτών.

Ένα απλό προϊόν που στα σούπερ μάρκετ κοστίζει ανάμεσα στα 0,75 - 4 ευρώ η συσκευασία, στα καφέ που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία και στις περιοχές αναψυχής και διασκέδασης της Αθήνας, των μεγάλων αστικών κέντρων και των τουριστικών προορισμών, οι τιμές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ένας ελληνικός καφές ξεκινάει από 2,5 ευρώ, η τιμή εκκίνησης του γαλλικού ειναι στα 3 ευρώ, ενώ ο καπουτσίνο - ως προϊόν ιταλικής φινέτσας και μόδας - ξεκινάει στα 3,5 ευρώ.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που στο εξωτερικό οι τιμές αυτών το υπηρεσιών, δεν ξεπερνούν ούτε κατά το ήμισυ των παραπάνω "ελληνικών" τιμών.

Συνήθως οι τιμές του καφέ εκτινάσσονται σε περιόδους πολέμου. Τελικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε ακήρυχτο πόλεμο με τη γενιά των 700 ευρώ - τους συνήθεις πελάτες, λόγω ηλικίας, των καφετεριών. Τα παιδιά αυτά τιμούν τον παραδοσιακό τρόπο συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης των Ελλήνων, δίνοντας με αυτό τον τρόπο ζωή και οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζόμενους αυτών.

Καλούμε λοιπόν όλους εσάς να διεκδικήσετε δυναμικά τον απαιτούμενο σεβασμό προς τον πελάτη, την τσέπη του και τη νοημοσύνη του.

Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009 δεν θα πάμε για τον καθιερωμένο καφέ με φίλους. Ας απολαύσουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά και στους δρόμους και ας μαζευτούμε στα σπίτια μας για καφέ.

Αν λοιπόν αυτές οι επιχειρήσεις θέλουν να επιβιώσουν εν μέσω κρίσης, ας ρίξουν τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσουν την πελατεία τους.

Σάββατο 11 Απριλίου 2009

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες

Προωθήστε το σε όσους περισσότερους μπορείτε!

* Αναδημοσίευση απο mail που έλαβα σήμερα !

2009-03-04T15:49:00.000+02:00

Οι Pet Shop Boys στα 2009 Brit Awards

2009-02-20T15:01:00.007+02:00

Respect!

Οι Βρετανοί στην προχθεσινή βραδιά των Brit Awards, βράβευσαν τους Pet Shop Boys για το σύνολο της προσφοράς τους στην Βρετανική μουσική σκηνή.

Μαζί τους εμφανίστηκαν η Lady Gaga και ο Brandon Flowers.

Οχι ένα αλλα 10 βραβεία αξίζουν κατα την γνώμη μου. Γιατι εκτός του οτι η μουσική τους ειναι μοναδική, επρέασαν βαθύτατα την εξελιξη της μουσικής σκηνής στα 90's και εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να εμπνέουν τους νέους καλλιτέχνες.

Για μένα ειναι απο τα συγκροτήματα που δηλώνω ορκισμένος φαν, μεγάλωσα μαζί τους κι εχω πολλές σημαντικές στιγμές στην ζωή μου να συνοδευονται απο τα τραγούδια τους. Απο το West end Girls και το it's a sin, κοντευουν σχεδόν 20 χρόνια κι όμως δεν με απογοήτευσαν ουτε μια στιγμή.

Ουτε μπορώ να ξεχάσω εκείνη την μαγική βραδιά στον Λυκαβητό, ψηλά στα τελευταία καθίσματα με ενα joint στο ενα χέρι και τον (τοτε) καλό μου στο άλλο που δεν σταμάτησα στιγμή να χορευω και να τραγουδάω.

Γιατι πολύ απλά η μουσική θα ήταν διαφορετική αν δεν υπήρχαν οι Pet Shop Boys.

Eurovision 2009 - Η Ελλάδα στέλνει τον Σάκη και η Τουρκία την ... Παπαρίζου ???

2009-02-04T11:52:00.009+02:00

Σήμερα έκανα μια βόλτα στο γιουτιούμπι να ενημερωθώ σιγά σιγά για τις συμμετοχές της φετινής Eurivision. Βλέποντας της συμμετοχή της τουρκίας έμεινα speachless!

H συμπαθέστατη τραγουδίστρια Hadise Açıkgöz ή Hadise σκέτο, είναι ολόιδια η Ελενίτσα μας. Το τραγούδι ειναι ωραίο, μπιτάτο και κακά τα ψέματα ο συνδυασμός τραγουδίστριας και κομματιού δίνει στην τουρκία ενα μεγάλο ατού που αν το εκμεταλευτεί σωστά θα έχει σίγουρα μια πολύ καλή θέση κατα την προσωπική μου άποψη. Άντε να δούμε τι θα κάνει κι ο Σάκης ....

Art

2009-01-30T10:09:00.004+02:00

Μαριλένα Ζαμπούρα

Τόσο μάυρο αλλα παράλληλα τόσο αισιόδοξο ... Καλό Σαββατοκύριακο !

The Gay Guy s Guide to Life

2009-01-27T15:00:00.007+02:00

Παρ 'ολο που το εν λόγω εγχειρίδιο εχει γραφτεί στα 90'ς γράφει και μερικές αλήθειες που καλό είναι να τις ξανασκεφτούμε.Διαθέστε λίγο χρόνο να το διαβάσετε ... πιστέψτε με... αξίζει Το σίγουρο είναι οτι θα γελάσετε, θα προβληματιστείτε και κάπου εκει μέσα θα συναντήσετε τον εαυτό σας
The Gay Guy s Guide to Life 2

Publish at Scribd or explore others: How-To Guides & DIY gay Guide

Ζήλια μου !

2009-01-20T15:22:00.008+02:00

Τον κύριο Chris Salvatore τον ξέρετε;

Όχι; Ε τότε νομίζω θα τον μάθετε σύντομα ... για ακούστε

Καί σε Remix για Gay Bars, Clubs & Prides (By Hector Fonseca)

Να δεις πως το 'λεγε η γιαγιά μου ... " Με ξένα κόλυβα, μνημόσυνο" ...

Έτσι το μεταφράζω εγώ !

Monday Morning Laugh !

2009-01-19T10:09:00.011+02:00

Καλή Εβδομάδα ;ο)

Το ραδιόφωνό μου ...

2009-01-15T11:56:00.005+02:00

Ενα νέο στοιχείο προστέθηκε σήμερα σε αυτον εδώ το χώρο.

Είναι το προσωπικο μου ραδιόφωνο το οποίο ακούτε είτε απο εδώ,

είτε απο την διεύθηνση http://constademon.listen2myradio.com

Θα παίζουμε albums και προσωπικές playlists

So listen if you like ;o)

Update: Κάτι πήγε στραβά και δεν δουλεύει αλλα ... πού θα πάει ... πάντως προς το παρόν ακούστε τιποτα άλλο ;ο)

A Decent Post ...

2009-01-09T09:49:00.007+02:00

Με συγκινήσατε πάλι άτιμα ...

Μετά απο μεγάαααλο διάστημα αποχής απο τούτο εδώ το blog, εχθές έκανα μια ανάρτηση-αναδημοσίευση σχετικά με το Hellenic Quest. Ο λόγος ήταν αρχικά γιατι μου φάνηκε ενδιαφέρον αλλα και για να δώ αν "περνάει" κανείς απο τουτο εδω το μέρος ή αλλιώς να ανακυρήξουμε τον ασθενή κλινικά νεκρό και να τραβήξουμε την πρίζα !!

Αλλα δεν πρόλαβε να περάσει μια ώρα απο την δημοσίευση της ανάρτησης και νάσου ο πιστότερος όλων ο καλός μου Hfaistiwnas. Λίγο αργότερα ο

Marvin κι απο πίσω ο γνωστός ανα την blogoσφαιρα τρελλογιατρός Mad . Όλοι με το σχόλιο τους, τις υποδείξεις τους (thanks Marvin!) τις ευχές τους ... τι να πω! Συγκινήθηκα! Αντί λοιπόν να σας απαντήσω με σχόλιο θα το κάνω πιο επίσημα μέσα απο τούτη εδω την ανάρτηση!

Αφού σας ανταποδώσω τις ευχές για καλή χρονιά σε όλους σας, γνωστούς και αγνώστους, ότι επιθυμεί ο καθένας σας και την υγειά σας να 'χετε να τα χαιρεστε, σας πληροφορώ όλους οτι είμαι καλά! Κι αμα συγκρίνω με πέρυσι νομίζω είμαι πολύ καλύτερα. Και η αποχή μου απο τουτο εδώ το blog το αποδεικνύει περίτρανα.

Όσοι θυμούνται απο παλιά το blog αυτό ξεκίνησε ως μια απόπειρα ψυχανάλυσης σε μια περίοδο οπου μαυρα σύνεφα και σκέψεις απλώνονταν πάνω απο τον προσωπικό μου ορίζοντα δημιουργόντας ενα πέπλο καταθλιπτικής ανυπαρξίας (Αρε, τί γράφω πάλι ο μαίτρ!). Αλλα ευτυχώς όπως και τα καλά, έτσι και τα κακά κάποτε τελειώνουν και έρχεται να ανατήλει ξανά ο ήλιος και να διώξει τα μαύρα σύνεφα μέχρι να έρθει το επόμενο βαρομετρικό χαμηλό και να σου τα ξανακάνει όλα λίμπα και πάει λέγοντας. (το δελτίο καιρού ηταν μια προσφορά της PakistanUmbrella)

Έτσι λοιπόν επειδή εγώ εδω εχω ξαστεριά - με λίγες τοπικές νεφώσεις, αλλα κατα βάθος ξαστεριά - αραίωσαν και οι επισκέψεις στον ψυχολόγο (βλέπε blog). Γι' αυτό λέιπω βρε κουτά. Κάποιος μου είχε πεί σε ενα παλιότερο post (νομίζω οτι ηταν ο MAD) πως "όταν δεν έχεις εσύ ζωή έχει το blog σου και τούμπαλιν". That works for me. Ξέρετε πόσες φορές ξεκίνησα να ανεβάσω κάτι και το διέκοψα? Δεν μου έβγαινε. Πρέπει να έχω πάνω απο 10 μισοτελειωμένα post στο πρόχειρο. Αλλα χαίρομαι που όσος καιρός κι αν περάσει βλέπω ανθρώπους που περνάνε, όχι τόσο για τα post αλλα για να σου πούνε μια καλή κουβέντα, να ενδιαφερθούν για σένα, να πουν ενα γειά!

Να 'στε καλά όλοι. Σας ευχαριστώ! Και μην ανησυχείτε ο χωρος αυτός θα παραμείνει ζωντανός και θα γράφω πάντα οταν έχω κάτι να πώ. Και σας χρωστάω επισκέψεις. Πολλές επισκέψεις. I'll do it, i promise. Θα τα ξαναπούμε σύντομα ;ο)

Hellenic Quest - Το CNN για την ελληνική γλώσσα

2009-01-08T10:19:00.009+02:00

Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.

Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας.

Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, ο Πρόεδρος της οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά: Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει τη δημιουργικότητά της, να εισαγάγει καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ' όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μιαν εκδήλωση της τάσης για επιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.

Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων.

Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών ότι η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες.

Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως.

Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρμάιν της Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος Ελληνίστρια Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι.

Στον Η/Υ «Ίμυκο» αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους, δηλαδή σαν γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον Ίμυκο ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται.

Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: Σε όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής απαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ' αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας.

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής. Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως νοηματική γλώσσα μόνον την Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν σημειολογικές.

Νοηματική γλώσσα θεωρείται η γλώσσα στην οποία το σημαίνον, δηλαδή η λέξη, και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό, που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα, κατάσταση), έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση.

Ενώ σημειολογική είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το αμ πράγμα (σημαινόμενο) εννοείται με το αμ (σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις έχουν πρωτογένεια, ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις σημαίνουν κάτι, απλώς επειδή έτσι "συμφωνήθηκε" μεταξύ εκείνων που την χρησιμοποιούν.

ΟΛΕΣ οι λέξεις στην Ελληνική ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ, π.χ. η λέξη ενθουσιασμός = εν + Θεώ, γεωμετρία = γη + μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο αρθρώνων λόγο).

Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο στις άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα «Ίμυκος», «Γνώσεις» και «Νεύτων» αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες γλώσσες.

Και τούτο επειδή η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική γεωμετρική τους απεικόνιση.

Πολύ χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα, όπως: τηλέ..., λάνδη..., ΓΕΩ..., νάνο, μίκρο, μέγα, σκοπό, ...ισμός, ΗΛΕΚΤΡΟ..., κυκλο..., ΦΩΝΟ..., ΜΑΚΡΟ..., ΜΙΚΡΟ..., ΔΙΣΚΟ..., ΓΡΑΦΟ..., ΓΡΑΜΜΑ..., ΣΥΝ..., ΣΥΜ..., κλπ.

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι' αυτό είναι αναγκαία στις νέες επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική κλπ.

Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί να προχωρήσει.

Γι' αυτούς τους λόγους, οι Ισπανοί Ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι, το να μιλά κανείς για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική, είναι ωσάν «να μιλά σε έναν τυφλό για χρώματα».

Για το θέμα που διαβάσατε εχει τοποθετηθεί ο αγαπητός Marvin και εχει κάνει μια σχετική ανάλυση για το πόσο "μούφα" είναι όλα αυτά . Παρακαλώ διαβάστε ΕΔΩ

Οι παντρεμένοι έχουν ψυχή;

2008-11-05T11:25:00.006+02:00

Στην μέχρι τώρα πορεία μου σε τούτη τη ζωή γιατρέ μου, έχω συναντήσει αρκετούς ανθρώπους. Για ένα παράξενο, ανεξήγητο και μάλλον καρμικό λόγο όμως, στις ερωτικές μου γνωριμίες το υψηλότερο ποσοστό κατέχουν οι παντρεμένοι. Σε βαθμό μάλιστα που αν κάποιος δεν με γνώριζε θα πίστευε ότι το κάνω κι επίτηδες!
Οι εμπειρίες μου εμπλουτίστηκαν με διάφορες «ειδικότητες». Παντρεμένοι με παιδιά, παντρεμένοι χωρίς παιδιά, παντρεμένοι που το ήξερε η γυναίκα τους (ναι υπάρχει κι αυτό!), παντρεμένοι που δεν το ήξερε η γυναίκα τους (πιο διαδεδομένο), χωρισμένοι αλλά με επιμέλεια παιδιών, αρραβωνιασμένοι, λογοδοσμένοι και πάει λέγοντας.

Όλοι αυτοί τώρα χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες όσον αφορά την ομοφυλοφιλία τους.
Η πρώτη είναι οι Φοβικοί / Ενοχικοί. Δεν αποδέχονται τον εαυτό τους, ότι κάνουν το κάνουν με φόβο, μην τους δουν, μην αποκαλυφτούν, μπαίνουν στο μπάνιο αμέσως μετά το sex για να ξεπλύνουν τις ενοχές από πάνω τους και συνήθως δεν τους ξαναβλέπεις ποτέ. Τους συναντάς σε υπαίθρια ψωνιστήρια, πάρκα, τσοντοσινεμά και διάφορα άλλα λιγότερο υπολήψιμα μέρη.

Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτοί που έχουν κάνει ένα στοιχειώδη διαχωρισμό μέσα στο μυαλό τους, έχουν συμβιβαστεί με την διπλή ιδιότητά τους και προσπαθούν να τη διαχειριστούν έτσι ώστε να απολαμβάνουν τον «απαγορευμένο καρπό» χωρίς να διαταράσσεται η οικογενειακή τους γαλήνη. Αυτή η κατηγορία είναι και οι πιο επικίνδυνοι. Τους συναντάς παντού, έχουν αυτοπεποίθηση, είναι συνήθως πανέξυπνοι, ξέρουν να διεκδικούν, 9 στις 10 θα στην πέσουν στην ψύχρα και δεν θα διστάσουν να κάνουν τα πάντα για να σε ρίξουν στο κρεβάτι τους. Με έναν πολύ ελεύθερο παραλληλισμό θα τολμούσα να πω ότι είναι ένας straight κυνηγός με μια gay προσωπικότητα. Αυτό ακριβώς είναι που μπορεί να σε γοητέψει, αλλά συγχρόνως να σε ρίξει στη λούμπα. Γιατί αυτοί δεν ψάχνουν για αρπαχτές. Η αρπαχτή είναι επικίνδυνη, από το να σε δουν κάπου, μέχρι να κουβαλήσεις καμία ασθένεια στη γυναίκα σου. Αυτοί σε ψάχνουν για μόνιμη γνωριμία. Που θα έχουν το σίγουρο sex, θα σε «βάλουν» μέσα στο πρόγραμμα τους, θα ξέρεις και θα αποδέχεσαι την «κατάσταση» - άρα δεν θα έχεις και πολλές απαιτήσεις και φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να τους ζητήσεις γάμο και παιδιά. Βέβαια, παρ όλο που εκείνοι θα εξακολουθούν να κάνουν sex και με την γυναίκα τους, εσύ δεν επιτρέπεται να έχεις άλλους ερωτικούς συντρόφους με τη δικαιολογία ότι εκείνοι το κάνουν «κατ’ ανάγκη».

Ωραία όλα αυτά θα μου πεις γιατρέ μου, αλλά εγώ ως gay ελεύθερος τι όφελος μπορεί να έχω από μια τέτοια σχέση; Χμμμ … για να δούμε.

(+) Καλό sex. Λόγω έλλειψης. Γιατί ο παντρεμένος όταν το «βρει» θα το ευχαριστηθεί με πάθος και θα κάνει ότι είναι δυνατόν για να ευχαριστήσει κι εσένα αφ’ ενός για να σε ψήσει να σε ξαναδεί κι αφ’ εταίρου για να μην πάει χαμένο το 3ωρο που το ‘σκασε από το σπίτι.

(+) Ρομαντικά δείπνα και δώρα. Πολύ σπάνια και διήμερα ταξίδια. Μέρος του παιχνιδιού για να σου δείξει ότι σε σκέφτεται, ότι είσαι κομμάτι από τη ζωή του κι ότι δεν σε έχει μόνο για το κρεβάτι

(+) Ελεύθερος χρόνος. Για σένα. Μια τέτοια σχέση σου αναλώνει μετά βίας 10 ώρες την εβδομάδα. Όλες οι υπόλοιπες είναι δικές σου να κάνεις ότι θες (εκτός από sex με άλλον βέβαια)

(-) Θα είσαι πάντα το Νο 2 (ή 3 ή 4 ανάλογα πόσα παιδιά έχει)

(-) Δεν θα μπορείς να έχει πολλές απαιτήσεις γιατί ξέρεις την «κατάσταση» οπότε τι μιλάς;

(-) Οι νύχτες σου θα εξακολουθούν να είναι μοναχικές όπως κι όταν δεν είχες σχέση

(-) Τα προβλήματά σου για εκείνον θα είναι υποδεέστερα γιατί τα δικά του είναι «οικογενειακά»

(-) Βγάζεις τελείως από το μυαλό σου τις έννοιες «Χριστούγεννα μαζί», «Πρωτοχρονιά μαζί», «Πάσχα μαζί», «Διακοπές μαζί» κλπ

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να συνεχίσω γιατρέ μου. Τα συμπεράσματά σου τα έβγαλες. Ναι οι παντρεμένοι έχουν ψυχή. Κι έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικήσουν και την δική μας. Εμείς από την μεριά μας είμαστε διατεθειμένοι να την δώσουμε;

Χαμογελάω ;ο)

2008-11-03T00:25:00.006+02:00

Γιατί μια ματιά ήταν αρκετή

Γιατί πάντα έρχεται οταν δεν το περιμένεις.

Γιατί το timing ήταν σωστό.

Γιατί η χημεία ειναι επιστήμη. Εμείς θα της πάμε κόντρα;

Γιατί ποτέ δεν είναι ολα οπως τα θέλουμε αλλα χαμογελάσαμε.

Γιατί ζήσαμε την στιγμη.

Γιατί μπορεί να έρθουν κι άλλες.

Γιατί όλοι οι άνθρωποι δεν έιναι ίδιοι.

Γιατί η ανατροπή ειναι ωραία.

Γιατί δεν χρειάζεται πάντα να υπάρχουν υποσχέσεις.

Γιατι εξαιτίας σου θα χαμογελάω αυτή τη Δευτέρα.

Καλή εβδομάδα.

Different Point , Same View

2008-10-27T17:05:00.017+02:00

Γιατι είπαμε οτι στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογέννεση

Update By P.O.V of a G

Τετριμμένα; ... no more !

2008-10-23T11:49:00.009+03:00

Όλοι οι άνθρωποι γιατρέ μου, στην καθημερινότητά μας, χρησιμοποιούμε εκφράσεις που δεν συνειδητοποιούμε, ή ακόμα χειρότερα , δεν εννοούμε την σημασία τους. Και θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Πόσες φορές την ημέρα σου απευθύνουν την ερώτηση "Τι κάνεις;". Στο 98,8% των περιπτώσεων, η απάντηση είναι ¨Καλά". Το εννοούμε όμως αυτό το "καλά" ; Όχι πάντα. Είναι όμως μια συνήθεια που επαναλαμβάνεται μηχανικά. Όχι πια. Εγώ θα το αλλάξω αυτό γιατρέ μου. Θα σου δώσω 2-3 εναλλακτικές απαντήσεις που αφ' ενός θα μπορούν να περιγράψουν καλύτερα την πραγματική κατάσταση και παράλληλα να εκπλήξουν ευχάριστα τον συνομιλητή σου. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Ερώτηση:

- Τι κάνεις;

Απαντήσεις :

Σε Φίλους / Συναδέλφους / Οικογένεια

- Τα πάντα ! (τρέχω και δεν προλαβαίνω)
- Εντύπωση ! (αυτοπεποίθηση)
- Τον μαλάκα και με μεγάλη επιτυχία (Χαμηλή αυτοεκτίμηση)
- Υπομονή (απελπισία)
- Μεγαλώνω (κρίση ηλικίας)

Σε Κολλητό –ή / φλερτ / γκόμενο

- Τα πάντα αλλά με εμένα από κάτω. (Αγαμία)
- Πίπες (έχω καύλες αλλά δε μου κάθεται τίποτα)
- Τη δουλάρα του Χ (έχω πλακωθεί με το γκόμενο)
- Τα κάνω όλα και σε συμφέρουσες τιμές (έντονος ερωτισμός / φλερτ)

Είμαι βέβαιος γιατρέ μου, ότι βάζοντας ο καθένας μας την προσωπικότητα και το ταμπεραμέντο του μπορούμε να διανθίσουμε αυτές , κι άλλες τόσες εκφράσεις κάνοντας την καθημερινότητά μας λίγο πιο … πικάντικη !!

Αλήθεια γιατρέ μου, εσύ τι απαντάς οταν σε ρωτάνε "Τι κάνεις;"

H Γνώση έχει ηλικία;

2008-10-13T11:31:00.016+03:00

Αυτο το μεγα ερώτημα με απασχόλησε γιατρέ μου τον τελευταίο καιρό. Γιατι άκου να δεις πως έχουν τα πράγματα. Εγω εδω και πολλά χρόνια τρέφω μια ιδιαίτερη συμπάθεια για την ισπανική γλώσσα. Θες λίγο η μουσικότητα της, αυτό το γλυκό ψεύδισμα στο Θ, λίγο ο Αλμοδοβαρ με εκαναν και την λάτρεψα. Κάνοντας τις διακοπες μου φέτος το καλοκαίρι στη Βαρκελώνη πήρα την απόφαση να τα μάθω. Οχι για κανένα λόγο. Έτσι, για το κέφι μου.
Επιστρέφοντας πίσω στην Ελλάδα, έκανα μια μικρή ερευνα αγοράς και γράφτηκα σε κάποιο φροντιστήριο. Το τι εχω ακούσει απο τότε γιατρέ μου δεν περιγράφεται:

- Τωρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα

- Είσαι σίγουρος οτι ο εγκέφαλός σου μπορεί ακόμα να αφομοιώνει; Ξέρεις απο μια ηλικά και μετά δεν είναι ευκολο

- Ισπανικά; Οι γλώσσες του μέλλοντος ειναι ρωσικά και κινέζικα. Γιατι δεν πας να μάθεις μια απ' αυτές;

- Πφ! Ισπανικά. Έγιναν μόδα κι αυτά, κι ολοι πανε να μάθουν.

- Πεταμένα λεφτά!

Αυτά ετσι για να πάρεις μια ιδέα.
Στην αρχή σκιάχτηκα λιγο ειναι η αλήθεια. Θες να 'χω κάνει μλκία, σκεφτηκα μεσα μου, και να γελάσει καθε πικραμένος; Οκ, ειμαι 36 ζωή να 'χω. Αλλα λόγω της δουλειάς μου χρειάζεται συχνά να μαθαίνω νέα πράγματα και δοξα το θεό, μια χαρά τα αφομοιώνω. Τωρα αν ειναι μόδα δεν ξέρω, αλλα και πάλι δεν ειναι μπλουζάκι ... γλώσσα είναι. Ασε που σιχαίνομαι και τα ρώσικα και τα κινέζικα (no offence!). Καλλιο αργά παρά ποτέ λέει ο λαός μας γιατρέ μου κι απο αυτο θα πιαστώ. Μου καρφώθηκε η ιδέα, μου αρέσει και θα το κάνω, όποια κι αν είναι η εξέλιξη. Τουλάχιστον στην δύση της ζωής μου δεν θα ειναι ενα απο αυτά που θα μετανοιώνω που ΔΕΝ έκανα !

Ο καλύτερος διάλογος επι του θέματος διξήχθη σήμερα το πρωί :

Constademon : Αύριο ξεκινάω ισπανικά.

Friend : Άντε με το καλό! Πως νιώθεις;

Constademon : Περίεργα αλλα νομίζω θα μου αρέσει.

Friend : Βιβλία πήρες;

Constademon : Ναι απ' το σάββατο.

Friend : Και την κυριακή φαντάζομαι έντυνες τα τετράδιά σου

Constademon : Ναι και έγραψα απ' 'εξω "Της μαθητρίας της εβδόμης Λίζας Πετροβασίλη"

Friend : E, εσυ επρεπε να το αλλάξεις λιγάκι.

Constademon : Και πως να το κάνω

Friend : "Της μαθητρίας της εβδόμης Λύσσας Πετροβασίλη !!!!"

Αντε και καλή μας πρόοδο γιατρέ μου !

Knock - Knock ...

2008-10-05T20:49:00.012+03:00

Το Tango ειναι απο το soundtrack της ταινίας The Departed

Μετα απο σχεδόν τρείς μήνες απουσίας απο ετούτο εδώ το blog γύρισα γιατρέ μου! Έριξα πάνω μου κάτι πιο λιτό κι απέριτο και να 'μαι.

Νεα σαιζόν, σαν τα σήριαλ της τηλεόρασης. Γιατι μην νομίζεις γιατρέ μου ενα "τσάκ" ειναι που μπορεί να κάνει τη ζωή σου, απο μιά βαρετη επανάληψη, σε ενα καλογραμμένο σεναριο τηλοπτικόυ σήριαλ. Η οι πλανήτες σου να πάρουν μια τέτοια θέση στο σύμπαν ωστε να σκανε τα γεγονότα γύρω σου και εσυ απλά να τα παρακολουθεις και να τα δέχεσαι.

Κάπως ετσι ηταν και οι τελευταιοι τρεις μηνες. Γεμάτοι γεγονοτα. Ευχαριστα ή δυσάρεστα, αυτα παντα πανε μαζι αλλα δεν εχει και πολύ σημασία. Σημασία εχει να συμβαίνουν πράγματα. Να σπάει αυτη η μονοτονια της καθημερινοτητας μας που μας απομακρυνει απο την σκεψη, το συναισθημα, την ιδια τη ζωή.

Κι εμένα η ζωή μου παραήταν μονοτονη τον τελευταιο καιρό. Εργασιοκεντρική με ελαχιστο προσωπικο και κοινωνικο χρονο. Το 'δε λοιπον Αυτος απο κει πανω και σου λέει ..."Για να τον ξεκουνήσω λίγο αυτόν γιατι θα μου αραχνιάσει ετσι οπως πάει"
Και κουνόντας το μαγικό του ραβδάκι μεσα σε ελάχιστες ημέρες υπήρχαν τοσα πολλά μέσα στο μυαλό μου που η δουλειά μετα βίας επιανε την τελευταία θέση. Φίλοι απο το παρελθόν που με μια ανεξήγητη και ανιδιοτελή επιθυμία θέλησαν να μου θυμίσουν τι ειναι χαλάρωση, διασκέδαση, fun, διακοπες. Έρωτες επίσης απο το παρελθόν που γύρισαν να ξαναδιεκδικήσουν κορμιά και συναισθήματα. Κέρδισαν μονο το ενα απο τα δύο και αυτο δεν ηταν τα συναισθήματα !! Ενα ταξίδι για 12 υπέροχες μερες στην αγαπημένη μου Βαρκελώνη υστερα απο 12 χρόνια. Με τρελοπαρέα gay 35+ , πολύ γέλιο, ωραίους καφέδες και cervezas (μπύρες) και ξεκαρδιστικά cruising. Την fantasy come true συναυλία της Μadonna που για μένα τελικά πιο πού fun ειχε που μαζευτηκαμε 10 φιλοι απο το μεσημέρι και ξαναθυμηθήκαμε την οργισμένη εφηβεία μας κι ας μας πήρε δυο μέρες μετά για να συνέλθουμε.

Με αυτά και μ'αυτά φτάσαμε στο σήμερα. Που τα πράγματα ειναι πιο ήρεμα και που η δουλειά εχει ξαναρχίσει να παίρνει κεφάλι στη ζωή μου. Πολεμάω να μην την αφήσω να κυριαρχήσει. Δεν ξερω ακομα ποιος θα ειναι νικητης. Αλλωστε εδω θα ειμαστε να τα λέμε. Αλλοτε πιο συχνα, αλλοτε πιο αραιά. Αλλα πάντα εδω θα γυρνάω οταν εχω την ανάγκη να πω κάτι. Γιατι οπως μου ειπε περυσι το χειμώνα ο provatos "Σημασία δεν έχει να γράφεις, σημασία εχει να εχεις κάτι να πεις."

Καλή μας εβδομάδα

O Constademon Επιστρέφει ...

2008-10-03T17:16:00.002+03:00

....Και Αυτο Δεν Ειναι Υποσχεση ... Ειναι ΑΠΕΙΛΗ !

stay tuned !

Ασθένεια Paget - Διαδωστε το σε συγγενείς και φιλους

2008-10-01T12:30:00.003+03:00

Ασθένεια Paget (15/10/2007)

Υπευθυνος Δημοσίευσης : Δρακάκης Αργύρης

Το παρακάτω email για την νόσο Paget είναι 100/% αληθές και καλό είναι να ενημερωθούν για αυτή την ασθένεια κυρίως οι γυναίκες καθώς στους άντρες είναι πολύ σπάνια η εμφάνιση της.

Ασθένεια Paget

Παρακαλώ προωθήστε το σε όλες τις γυναίκες στις ζωές σας. Μητέρες, κόρες, αδελφές, θείες, φίλες, κ.λπ....

Το Νοέμβριο, ένα σπάνιο είδος καρκίνου του μαστού βρέθηκε. Μια κυρία ανέπτυξε μια αναφυλαξία στο στήθος της, παρόμοιος με αυτήν των νέων μητέρων που θηλάζουν.
Επειδή η μαστογραφία της ήταν καθαρή, ο γιατρός την θεράπευσε με τα αντιβιοτικά για τις μολύνσεις. Μετά από 2 κύκλους, συνέχισε να γίνεται χειρότερα, έτσι ο γιατρός της την έστειλε για μια άλλη μαστογραφία. Αυτή τη φορά παρουσίασε μια μάζα.

Η βιοψία βρήκε μια γρήγορα αυξανόμενη κακοήθεια. Aρχισε χημειοθεραπείες προκειμένου να μειωθεί η αύξηση, κατόπιν μια μαστεκτομή, εκτελέσθηκε κατόπιν ένας πλήρης κύκλος χημειοθεραπείες, κατόπιν ακτινοβολία. Μετά από περίπου 9 μήνες της έντονης επεξεργασίας, της δόθηκε ένας "καθαρός λογαριασμός" της υγείας.
Είχε για ένα έτος που ζούσε την κάθε ημέρα στο maximum. Κατόπιν ο καρκίνος επέστρεψε στην περιοχή συκωτιού. Έκανε 4 θεραπείες και αποφάσισε ότι θέλησε την ποιότητα της ζωής, όχι τα μετέπειτα αποτελέσματα των χημειοθεραπειών. Είχε 5 μήνες και προγραμμάτισε κάθε λεπτομέρεια των τελικών ημερών. Μετά από μερικές ημέρες που χρειάστηκε να παίρνει μορφίνη, πέθανε.

Aφησε αυτό το μήνυμα για να παραδοθεί στις γυναίκες παντού:

Γυναίκες, ΠΑΡΑΚΑΛΩ να είστε άγρυπνες σε οτιδήποτε δεν είναι κανονικό, να είστε επίμονες και να πάρετε βοήθεια το συντομότερο δυνατόν.
Ασθένεια Paget: Είναι μια σπάνια μορφή καρκίνου του μαστού, και είναι έξω από το στήθος, στη θηλή. Εμφανίζεται ως αναφυλαξία, που αργότερα γίνεται τραύμα με μια φλοιώδη εξωτερική άκρη. Δεν θα το είχα υποψιαστεί ότι μπορεί να είναι καρκίνος του μαστού αλλά ήταν. Η θηλή μου δεν μου
φάνηκε ποτέ καθόλου διαφορετική, αλλά η αναφυλαξία με ενόχλησε, έτσι πήγα στο γιατρό για αυτό. Μερικές φορές ήταν επώδυνο, αλλά εκτός από αυτό δεν με ενόχλησε. Ήταν ακριβώς άσχημο και μια ενόχληση, και δεν θα μπορούσε να τακτοποιηθεί με όλες τις κρέμες που ορίστηκαν από το γιατρό και το δερματολόγο μου για τη δερματίτιδα στα μάτια μου ακριβώς πριν από αυτό το ξέσπασμα. Φάνηκαν λίγο ενδιαφερόμενοι αλλά δεν με προειδοποίησαν ότι θα μπορούσε να είναι καρκίνος.
Τώρα, υποψιάζομαι ότι πολλές γυναίκες έξω εκεί δεν ξέρουν ότι μπορεί ένα τραύμα ή μια αναφυλαξία στη θηλή να είναι καρκίνος του μαστού. (Το δικό μου άρχισε ως κόκκινο σπυράκι. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με την ασθένεια Paget της θηλής είναι ότι τα συμπτώματα που εμφανίζονται φαίνονται να είναι αβλαβή. Συχνά νομίζουμε ότι είναι μια δερματική μόλυνση, όμως αυτό μας οδηγεί σε καθυστερήσεις στην ανίχνευση του προβλήματος και την προσοχή που πρέπει να δείξουμε.)

Ποια είναι τα συμπτώματα;
1. Μια επίμονη ερυθρότητα, στάξιμο της θηλής σας που προκαλεί και το έγκαυμα (όπως δήλωσα, το δικό μου δεν με έκαιγε πολύ, και δεν είχε
κανένα στάξιμο, αλλά είχε μια κρούστα κατά μήκος της εξωτερικής άκρης σε μια πλευρά)

2. Μια πληγή στη θηλή σας που δεν θα θεραπευτεί. (Η δική μου ήταν μια υπόλευκη παχιά περιοχή κοιτάγματος στο κέντρο της θηλής).

3. Συνήθως μόνο μια θηλή επηρεάζεται. Πώς εντοπίζεται; Ο γιατρός σας θα κάνει εξέταση και πρέπει να προτείνει μια μαστογραφία και των δύο
στηθών, που πρέπει να γίνει αμέσως. Ακόμα κι αν η ερυθρότητα και το στάξιμο μοιάζουν πολύ με δερματίτιδα (ανάφλεξη του δέρματος), ο γιατρός σας πρέπει να υποψιαστεί τον καρκίνο εάν η πληγή είναι μόνο σε ένα στήθος. Ο γιατρός σας πρέπει να διατάξει μια βιοψία της πληγής σας για να επιβεβαιώσει τι συμβαίνει.

Αυτό το μήνυμα πρέπει να ληφθεί σοβαρά και να μεταφερθεί προς όσο το δυνατόν περισσότερα από τους συγγενείς και τους φίλους σας θα μπορούσε να σώσει τη ζωή κάποιου. Ο καρκίνος του μαστού μου αναπαράχθηκε με μεταστάσεις στα κόκαλα μου αφού πήρα μεγάλες δόσεις χημειοθεραπείας, 28 ακτινοβολίες και έκανα λήψη Tamaxofin. Εάν αυτό ήταν εντοπισμένο ως καρκίνος του μαστού στην αρχή, ίσως δεν θα είχε κάνει μεταστάσεις...

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ:

Είναι άσχημο δεδομένου ότι οι γυναίκες δεν γνωρίζουν την ασθένεια Paget. Εάν, με το να κάνετε forward αυτό το mail, μπορούμε να ενημερώσουμε τους άλλους από τον πιθανό κίνδυνό της, βοηθάμε τις γυναίκες παντού.

Παρακαλώ, εάν μπορείτε, πάρτε μια στιγμή για να διαβιβάσετε αυτό το μήνυμα σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, ειδικά στην οικογένεια και τους φίλους σας. Διαρκεί μόνο μια στιγμή, ακόμα τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να σώσουν μια ζωή.

Aλλες πηγές πληροφόρισης :

http://www.dermaline.gr/articles.php?articleId=344

http://www.in.gr/Reviews/placeholder.asp?lngReviewID=22971&lngChapterID=23140&lngItemID=23151

http://medlab.cs.uoi.gr/erga/pathology/kefalaio2/kefalaio2752.htm

http://www.cancerbackup.org.uk/Cancertype/Breast/Typesofbreastcancer/Pagetsdisease

http://www.cancer.gov/cancertopics/factsheet/Sites-Types/pagets-breast

http://www.breastcancercare.org.uk/content.php?page_id=3989

http://www.medicinenet.com/pagets_disease_of_the_nipple/article.htm

http://ezinearticles.com/?Breast-Cancer---Pagets-Disease&id=201836

Madonna Through my (Digital) Εyes

2008-09-29T13:41:00.006+03:00

Ναι, ημουν κι εγω εκεί. Ναι ήταν ονειρο ζωής. Και μου το πραγματοποίησε beyond any expectations. Οτι και να πω ειναι λίγο. Μονο οσοι ηταν μέσα στο στάδιο μπορούν να καταλάβουν. Κι οσοι γκρινίαζουν καλά θα κάνουν την επόμενη φορά να μην ξαναπάνε! Γιατι θα υπάρξει επόμενη φορα! Σίγουρα! Και τοτε θα το γκρεμίσουμε το στάδιο ... έτσι?

Για λεπτομερέστερη ενημέρωση της βραδιάς διαβάστε εδώ http://kostassol.blogspot.com

Remember them? Miss them? Play them !

2008-07-11T12:41:00.007+03:00

Γιατρέ μου, αυτό το post είναι αφιερωμένο σε ολους αυτούς που μαζί ανακαλύψαμε την μαγεία του video gaming στις αρχές της δεκαετίας του '80

Για να παίξεις πάτησε ΕΔΩ

Και για μια μεγαλύτερη λίστα παιχνιδιών πατήστε ΕΔΩ

Καλό Σαββατοκύριακο & Καλή Διασκέδαση !!

What the Fuck ?!

2008-07-09T10:29:00.000+03:00

Το Χωριό μου - Στύρα Ευβοίας

2008-07-02T12:38:00.020+03:00

Γιατρέ μπήκαμε για καλά στο καλοκαίρι και τόσο οι άδειες όσο και οι αποδράσεις τα weekends ειναι προ των πυλών. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να σου γνωρίσω το χωριό μου. Τα Στύρα Ευβοίας.

Τοποθεσία

Τα Στύρα είναι ένα μικρό παραδοσιακό χωριό, κτισμένο αμφιθεατρικά μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο (μέρος του οποίου κατατράφηκε με τις περσυνές φωτιές της Ευβοιας αλλα ευτυχώς το χωριό παραμένει πανέμορφο). Βρίσκεται σε απόσταση 30 χιλιομέτρων περίπου βορειοανατολικά της Καρύστου και 90 χιλιομέτρων περίπου νοτιοανατολικά της Χαλκίδας. Τα Στύρα αποτελούν ενιαία γεωγραφική σύνθεση με το επίνειο τους, τα Νέα Στύρα, που βρίσκονται σε μικρή απόσταση.

Πως πάω εκεί;

Οδικώς απο Χαλκίδα (96 χλμ) ή με Ferry Boat απο την Αγ. Μαρίνα. Η διαδρομή με το ferry διαρκεί 45-50 λεπτά

Ιστορία του χωριού

Η πρώτη γραπτή αναφορά σχετικά με τα Στύρα γίνεται από τον Όμηρο, στην Ιλιάδα, στον νηών κατάλογο, όπου καταγράφεται η συμμετοχή της πόλης, μαζί με τις άλλες ευβοϊκές, στην εκστρατεία κατά της Τροίας, υπό τις διαταγές του Ελαφήνορα. Η αρχαία ελληνική ιστοριογραφία, ειδικότερα ο Ηρόδοτος, κατατάσσει τους κατοίκους των Στύρων στο προελληνικό ινδοευρωπαϊκό φύλο των Δρυόπων.
Η συγκριτιστική γλωσσολογία στα τέλη του 19ου αιώνα θέλησε να ταυτίσει ετυμολογικά την προέλευση του τοπωνυμίου Στύρα με τη θεά των Φοινίκων Αστάρτη (Αστυρα) και την εγκατάσταση στην περιοχή εμπορικού σταθμού από τη Φοινίκη, γεγονός που σήμερα έχει απορριφθεί. Η επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι η ονομασία «Στύρα» προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη «Στούρα», που φανερώνει ταύρο, βόδι και η οποία επεκράτησε γύρω στον 9ο π.Χ. αιώνα.
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Περσών κατά της Ελλάδας το 490 π.Χ., τα Στύρα κατακτήθηκαν από τα στρατεύματα του Πέρση στρατηγού Δάτη. Στο σημερινό νησάκι Στύρα, την αρχαία Αιγίλεια, οι Πέρσες, πριν από τη μάχη του Μαραθώνα, μετέφεραν τους αιχμαλώτους Ερετριείς. Κατά τη δεύτερη περσική εκστρατεία κατά των Ελλήνων οι Στυριείς συμμετέχουν ενεργά στον αγώνα κατά των στρατευμάτων του Ξέρξη με δυο τριήρεις και πεζοπόρο τμήμα που μετείχε στη μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ.
Η πόλη συμμετέχει μαζί με τις υπόλοιπες ευβοϊκές στην Αθηναϊκή Συμμαχία από το 477 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της Σικελικής εκστρατείας το 415 π.Χ. στα πλαίσια της δεύτερης φάσης του Πελοποννησιακού πολέμου οι Στυριείς λαμβάνουν μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις στο πλευρό των Αθηναίων. Φαίνεται ότι στις αρχές του 4ου π.Χ. αιώνα τα Στύρα τίθενται υπό την κυριαρχία της Ερέτριας, αφού οι επιγραφικές μαρτυρίες της εποχής τα αναφέρουν σαν ερετριακό χώρο. Στη διάρκεια του Λαμιακού πολέμου, το 322 π.Χ., ανάμεσα στους Μακεδόνες του Αντίπατρου και τους Αθηναίους τα Στύρα συμμάχησαν με τους πρώτους και για το λόγο αυτό καταστράφηκαν από τα στρατεύματα του Αθηναίου στρατηγού Λεωσθένη.
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Εύβοια ο οικισμός των Στύρων βρίσκεται στη σημερινή του θέση, στη σκιά του κάστρου των Αρμένων ή Λαρμένων, που τα ερείπιά του σώζονται στην κορυφή του Αγίου Νικολάου ή Διακόφτι (υψ. 450 μ.), πάνω στο Κλιόσι. Το κάστρο χτίστηκε πάνω στο τείχος της αρχαίας Ακρόπολης των Στύρων. Στις αρχές του 1300 καταλαμβάνεται από τους Καταλανούς, οι οποίοι το 1373 πωλούν το οχυρό στους Ενετούς. Η χρήση του συνεχίζεται και μετά την κατάληψη της Εύβοιας το 1470 από τους Οθωμανούς.
Την περίοδο της Φραγκοκρατίας γίνεται και η πρώτη εγκατάσταση αλβανόφωνων πληθυσμών στην Εύβοια ύστερα από απόφαση της Βενετικής Γερουσίας (20 Απριλίου 1402) με σκοπό να χρησιμοποιηθούν στην άμυνα του νησιού. Ένα δεύτερο μεταναστευτικό κύμα αλβανόφωνων φτάνει στην Εύβοια γύρω στο 1425. Οι αλβανόφωνοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, που εκτείνεται από τη βόρεια πλευρά της Όχης έως το Αυλωνάρι και το Αλιβέρι. Αυτοί οι πληθυσμοί συγχωνεύτηκαν και αφομοιώθηκαν από τους προϋπάρχοντες ελληνικούς. Η μνήμη αυτού του γεγονότος μένει σήμερα σαν γλωσσικό ιδίωμα της περιοχής των Στύρων, που έχει σαν βάση τα αρβανίτικα, καθώς και στα τοπωνύμια της περιοχής.
Οι Στουραϊτες συμμετέχουν ενεργά στον απελευθερωτικό αγώνα κατά των Οθωμανών. Στις 12 Ιανουαρίου του 1822 στο λόφο του Κοκκινόμυλου, βορειοδυτικά των Στύρων, γράφτηκε μία από τις δραματικότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ο Ηλίας Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ταμπουρώθηκε μέσα σε έναν ανεμόμυλο, που τα χαλάσματά του υπάρχουν ακόμη στην περιοχή, με λιγοστά παλικάρια πολιορκήθηκαν από τις ορδές των Οθωμανών του Ομέρ Μπέη της Καρύστου και εκεί βρήκαν μαρτυρικό θάνατο. Ένα μνημείο ανεγέρθηκε για να θυμίζει τον τόπο της θυσίας του Μανιάτη οπλαρχηγού και των συναγωνιστών του μέσα στο οποίο βρίσκονται τα οστά του Μαυρομιχάλη.
Λίγους μήνες μετά από τη μάχη στον Κοκκινόμυλο τον Ιούνιο του 1822, ο Νικόλαος Κριεζώτης διορίζεται πεντακοσίαρχος των ελληνικών επαναστατικών δυνάμεων στην Εύβοια. Στις 20 Μαρτίου του 1823 οχυρώνει την πλαγιά στο Διακόφτι, κάτω από το κάστρο των Αρμένων με σκοπό να χρησιμοποιήσει το χώρο σαν βάση των πολεμικών επιχειρήσεων για την πολιορκία της Καρύστου.
Στις 23 Μαρτίου του 1823 οι οθωμανικές δυνάμεις προσπάθησαν να καταλάβουν το χώρο και να διαλύσουν τους επαναστάτες. Μετά από εξάωρη μάχη οι δυνάμεις του Ομέρ Μπέη της Καρύστου απωθήθηκαν από τους Έλληνες αγωνιστές. Η μάχη στο Διακόφτι επηρέασε σημαντικά την πορεία της επανάστασης στην Εύβοια, τονώνοντας το ηθικό των αγωνιστών, γιατί ήταν η πρώτη φορά που ο τρομερός Μπέης της Καρύστου ηττήθηκε σε μάχη από τα επαναστατικά στρατεύματα.

Αξιοθέατα

Τά λείψανα του κάστρου των Αρμένων, που βρίσκονται στο λόφο του Αγ. Νικόλαου. Βρίσκονται στην κορυφή, σαν κορωνίδα πανω απο τα Στύρα. Η διαδρομή γίνεται μεχρι ενος σημείου με το αυτοκίνητο και μετά με τα πόδια.

Τα Δρακόσπιτα. Η λαϊκή φαντασία τα βάφτισε "δρακόσπιτα" επειδή, καθώς έχουν πολύ μεγάλο μέγεθος, θα μπορούσαν να κατοικούνται από δράκους και όχι από ανθρώπους! Οι πιθανότερες εκδοχές θέλουν τους Δρύοπες, μυθικούς κατοίκους της Καρυστίας, τους Κάρες, ανατολικό ορεινό λαό που έχει κατασκευάσει παρόμοια οικοδομήματα στην Αλικαρνασσό, ή τους Λέλεγες, που από το 1200 π.Χ. αποίκισαν την περιοχή, ως πιθανότερους υπεύθυνους νια την οικοδόμηση των δρακόσπιτων. Ακόμη, ορισμένα ευρήματα στο εσωτερικό των αρχιτεκτονημάτων μάς κάνουν να υποθέτουμε ότι χρησιμοποιούνταν ως λατρευτικοί τόποι, ενώ το 1959, κατά τη διάρκεια ανασκαφών του Νικόλαου Μουτσόπουλου, καθηγητή της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσσαλονίκης, βρέθηκαν αγγεία της αρχαϊκής περιόδου (7ος π.Χ. αι. και αργότερα). Ο ίδιος εξέφρασε την άποψη ότι τα δρακόσπιτα αποτελούν κατασκευές των αρχαιότερων κατοίκων της Εύβοιας, οι οποίοι οικοδομούσαν με την κυκλώπεια τεχνική.

Περισσότερα για τα Δρακόσπιτα μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ

Τέλος μπορείτε να επισκεφτείτε το Μνημείο Ηλία Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, που βρίσκεται στο λόφο του Προφήτη Ηλία και εχει την ωραιότερη θέα προς την παραλία ειδικά αν ειστε εκεί την ώρα του ηλιοβασιλέματος.

Διασκέδαση

Σε απόσταση μόλις 4 χλμ βρίσκονται τα Νέα Στύρα, η παραλία του χωριού με ωραία "περαντζάδα" για περπάτημα, πληθος Cafe, εστιατόρια, ουζερί και μπαράκια. Λειτουργεί ενας θερινός κινηματογράφος και 3 θερινά Clubs με ελληνική και ξένη μουσική. Την περίοδο του δεκαπενταύγουστου διοργανώνεται και προτάθλημα beach volley.

Παραλίες

Οι πιό διαδεδομένες είναι παραλίες του Αρία και της Κεφάλας στο δεξί άκρο των Ν. Στύρων. Άλλες κοντινές παραλίες είναι Λιμνιώνας και Αλμυρίκι, παραλίες των Μεσοχωρίων, Παναγιάς Αλμυροποτάμου και Νιμπορειού.

Να σημειώσουμε οτι λόγω των ισχυρών ρευμάτων του ευβοϊκού οι θάλασσες είναι πεντακάθαρες.

Μεσοχώρια

Αλμυροπόταμος

Νιμπορειό

Καλώ λοιπόν όλους τους bloggers να μας γνωρίσουν τα χωρία τους που ίσως αποτελέσουν για εμάς τους υπόλοιπους πιθανούς προορισμούς διακοπών!!

YES !!!

2008-06-27T14:32:00.002+03:00

Life Stories - Κρήτη

2008-06-19T17:37:00.003+03:00

Η ιστορία που ακολουθεί ειναι αρκετά μεγάλη. Δεν ηθελα ομως να την κόψω και να την postαρω σε κομμάτια. Αν την διαβάσετε θα καταλάβετε το γιατί

Αφιερώνεται σε όλους τους καλοκαιρινούς έρωτες και ιδιαίτερα στον συγκεκριμένο...

Constademon

Εκείνος ο Ιούλιος ήταν πολύ ζεστός.
Ο Μάνος επέστρεφε από την δουλειά και μποτιλιαρισμένος στην Μεσογείων, μέσα στο δίπορτο Peugeot ένοιωθε σαν κοτόπουλο μέσα σε φούρνο μικροκυμάτων.
«Μια βδομαδούλα μένει», σκέφτηκε, « κι ύστερα 2 εβδομάδες άδεια! »
Η επόμενη σκέψη του δεν ήταν και τόσο ευχάριστη …
«Άδεια για πού; … και με ποιόν; … σκατά!»
Κανένας φίλος του δεν έπαιρνε άδεια την ίδια περίοδο με αυτόν. Έψαχνε απεγνωσμένα εδώ κι ένα μήνα παρέα για διακοπές αλλά τίποτα δεν καθότανε. Τώρα είχε φτάσει στο παρά πέντε κι ακόμα δεν είχε κανονίσει τίποτα. Να μείνει στην Αθήνα δεν το συζητούσε.
Μποτιλιαρισμένος όπως ήταν, το βλέμμα του άρχισε να χαζεύει τριγύρω. Δυο κοπέλες που περνούσαν απέναντι, ένα μηχανάκι με έναν νόστιμο οδηγό, την κυρία που ξεφυσούσε στο διπλανό αυτοκίνητο, ένα φορτηγό που έγραφε με μεγάλα γράμματα « Κρητικά Προϊόντα Η Μεγαλόνησος» κι από κάτω μια μεγάλη ζωγραφιά της Κρήτης …
«Αυτό είναι !...» η σκέψη άστραψε με μιας στο μυαλό του.
« Θα πάω στην Κρήτη! Μόνος μου! Εγώ, το αμαξάκι μου, τα βιβλία μου, το stuff μου … τι άλλο θέλω;»
Η ιδέα τον ενθουσίασε. Όσο το δούλευε στο μυαλό του τόσο πιο ιδανικό του φαινόταν. Δεν είχε ξανά πάει στην Κρήτη. Μεγάλο νησί, πολλές επιλογές, βουνό, θάλασσα, διαδρομές με το αμάξι, παραλίες, φαράγγια για εξερεύνηση … οι κρητικοί! Όλα του φαίνονταν ιδανικά.
Ξεμπλοκάροντας από την κίνηση, αντί να στρίψει προς το σπίτι του συνέχισε προς τα πρακτορεία πλοίων του Πειραιά

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

- Είσαι τρελός; του είπε ο φίλος του ο Αργύρης. Θα πας μόνος σου διακοπές;
- Αφού όλοι οι υπόλοιποι μαλακίζεστε. Ένα μήνα τώρα σας πιπιλάω το μυαλό για διακοπές και δεν κάνετε τίποτα. Πάω κι εγώ μόνος μου , απάντησε ο Μάνος συνεχίζοντας να γεμίζει το σακ-βουαγιάζ του με ρούχα.
- Μα θα βαρεθείς. Δεν θα έχεις έναν άνθρωπο να μιλήσεις, να πας για φαγητό, για να βγεις το βράδυ …
- Μην ξεχνάς ότι ένας άνθρωπος μόνος του κάνει πιο εύκολα γνωριμίες, άλλωστε το νησί έχει πολύ τουρισμό … για να μην πω για τους κρητικούς είπε ο Μάνος ζωγραφίζοντας στο πρόσωπό του ένα πονηρό χαμόγελο και κλείνοντας το μάτι στον φίλο του … θα είμαι μόνος μου μόνο αν θέλω να είμαι μόνος μου
- Μα …
- Δεν έχει μα … τέλείωσε, αύριο το απόγευμα σαλπάρει το παπόρο φιλενάδα. Πάω να ξεκουραστώ, να κάνω τα μπάνια μου ε, κι αν δω ότι φρικάρω παίρνω το καράβι και επιστρέφω …. Simple. Ευχήσου μου λοιπόν να περάσω καλά κι έλα βάλε ένα χεράκι να κλείσω το σάκο γιατί είναι τίγκα
- Μα καλά πια κι εσύ, τι έχεις βάλει μέσα, όλη σου την καρνταρόμπα;
- Μα φυσικά.
- Σωστά …
Και σκασμένοι στα γέλια έπεσαν πάνω στον παραγεμισμένο σάκο

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Μόλις είχε αρχίσει να χαράζει όταν το πλοίο έμπαινε στο λιμάνι των Χανίων. Ο Μάνος όπως και αρκετοί συνεπιβάτες του είχαν περάσει την νύχτα στο κατάστρωμα μέσα στα sleeping bag τους. Η αναγγελία της άφιξης από τα μεγάφωνα του πλοίου ξύπνησε τους περισσότερους. Ο Μάνος σηκώθηκε και κοίταξε προς τη θάλασσα. Το λιμάνι, αν και τίποτα ιδιαίτερο, μεσ’ το αχνό φως της αυγής, το κρυστάλλινο νερό της θάλασσας και το απαλό καλοκαιρινό αεράκι, φάνταζε ειδυλλιακό τοπίο πλημμυρίζοντας τον με μια αίσθηση ευφορίας.

Αφού αποβιβάστηκε και ενημερώθηκε από τους λιμενικούς προς τα πού ήταν η πόλη των Χανίων μπήκε στο αμάξι του και ξεκίνησε.
«Να πας στο παλιό λιμάνι, είναι πολύ όμορφο, γραφικό» του έλεγαν όλοι πριν έρθει … «Να λοιπόν που θα πάρω το πρωινό μου» σκέφτηκε καθώς κατευθυνόταν προς την πόλη.
Σταμάτησε το αμάξι κάπου κεντρικά και κατευθύνθηκε με τα πόδια προς το παλιό λιμάνι. Φτάνοντας, ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί του. Η εικόνα ήταν μαγευτική. Τα παλιά σπίτια , το πολύ διώροφα, ο φάρος στην άκρη του λιμανιού, η λιθόστρωτη υγρή προκυμαία λουσμένα από το χρυσό φως του πρωινού να καθρεφτίζονται στα ακίνητα νερά της θάλασσας.
Στάθηκε για λίγο ακόμα ακίνητος χαζεύοντας το τοπίο. Τα μαγαζιά γύρω από το λιμάνι ήταν ακόμα κλειστά. Κόσμος δεν κυκλοφορούσε. Στην άλλη άκρη της προβλήτας διέκρινε μια ηλικιωμένη γυναίκα που σκούπιζε την είσοδο μιας καφετέριας. Πλησίασε προς το μέρος της.
- Καλημέρα σας, είπε ευγενικά
- Καλημέρα παλικάρι μου του είπε εκείνη φανερώνοντας ένα πλατύ χαμόγελο στο βαθιά ρυτιδιασμένο πρόσωπό της
- Τι ώρα ανοίγετε;
- Δεν ξέρω παιδάκι μου, η κόρη μου το δουλεύει τούτο εδώ το μαγαζί, εγώ έρχομαι και της κάνω καμία δουλεία να την ελαφρύνω λίγο, έχει και παιδιά , ξέρεις, που να τα προλάβει όλα η καψερή.
Ο Μάνος χαμογέλασε με την αθωότητα που τούτη εδώ η γιαγιά μιλούσε για τα οικογενειακά της σε έναν άγνωστο.
- Ευχαριστώ πολύ, είπε και γύρισε να φύγει
- Εσύ τι ψάχνεις; Τον ρώτησε η γιαγιά
- Α, τίποτα, να μόλις έφτασα από Αθήνα με το πρωινό πλοίο και είπα να πιω ένα καφεδάκι.
- Στάσου τότε να σου κάμω εγώ καφέ, κάτσε, να σου ψήσω κι ένα τοστ; Θα σου ψήσω δεν κάνει να πίνεις τον καφέ νηστικός. Και χωρίς να περιμένει απάντηση η ηλικιωμένη γυναίκα χάθηκε μέσα στο μαγαζί
Ο Μάνος χαμογέλασε και κάθισε σε ένα τραπέζι ώστε να έχει μια πανοραμική θέα του λιμανιού που δειλά δειλά αποκτούσε ζωή
«Καλωσόρισα και καλώς σε βρήκα λεβεντογέννα Κρήτη. Μου φαίνεται θα περάσω ωραίες διακοπές» σκέφτηκε καθώς άναβε τσιγάρο κι άφηνε το βλέμμα του να χαθεί στο απέραντο γαλάζιο

Η κυρα Σοφία –έτσι έλεγαν την ηλικιωμένη γυναίκα- αποδείχτηκε τελικά θησαυρός για τον Μάνο. Καθώς την ρώτησε που θα μπορούσε να νοικιάσει δωμάτιο για να μείνει εκείνη του είπε για μια ανιψιά της που νοίκιαζε δωμάτια.
- Είναι λίγο παραέξω, του είπε, στην Αγια Μαρίνα 4-5 χιλιόμετρα από εδώ. Αλλά θα έχεις την ησυχία σου. Εδώ μεσ’ την πόλη έχει φασαρία νύχτα μέρα. Κι αφού έχεις και αμάξι δεν έχεις πρόβλημα. Θα της πω να σου κάμει και καλύτερη τιμή. Μόνος σου είπες πως έχεις έρθει ε;
Ο Μάνος καταλάβαινε πως της φαινόταν περίεργο που ταξίδευε μόνος αλλά η ευγένεια δεν της επέτρεπε να ρωτήσει περισσότερα.
Πράγματι, η ανιψιά της κυρα Σοφίας είχε ένα μικρό συγκρότημα από ενοικιαζόμενα δωμάτια, πολύ περιποιημένα, ήσυχα, με πισίνα, θέα στη θάλασσα και η τιμή που του έκανε ήταν αρκετά συμφέρουσα. Έτσι τρεις μόλις ώρες από την άφιξή του βρισκόταν ήδη και χαλάρωνε στην βεράντα του δωματίου του με τον δεύτερο καφέ, το βιβλίο του κι έναν φρεσκοστριμένο μπάφο!

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Το υπόλοιπο της ημέρα κύλησε ήρεμα με μπάνιο στη θάλασσα, διάβασμα, φαγητό και λίγο ύπνο. Το βραδάκι ετοιμάστηκε να κατέβει μια βόλτα στην πόλη των Χανίων να χαζέψει και να πιει κάνα ποτάκι.
Κατέβηκε πάλι στο παλιό λιμάνι. Η εικόνα που είχε από το πρωί δεν είχε καμία σχέση με αυτό που αντίκριζε τώρα. Απίστευτος κόσμος παντού. Τα μαγαζιά όλα γεμάτα, παρέες που βολτάριζαν, πιτσιρίκια που έτρεχαν πάνω κάτω, φωνές, γέλια μουσικές! Ένα απίστευτο καλοκαιρινό πανηγύρι που συναντάς στα περισσότερα τουριστικά θέρετρα. Ο Μάνος κατευθύνθηκε προς το μαγαζί της κυρα Σοφίας ελπίζοντας να την βρει και να την ευχαριστήσει για το δωμάτιο. Καθώς περνούσε μπροστά από τα μαγαζιά άκουσε κάποιον να φωνάζει το όνομα του. Γύρισε απορημένος προς το μέρος που ερχόταν η φωνή. Είδε έναν άντρα να έχει σηκωθεί από μια παρέα και να έρχεται προς το μέρος του. Καθώς πλησίαζε τον αναγνώρισε. Ήταν ο Κώστας, ένας υπαξιωματικός που είχε όταν υπηρετούσε στο Ναυτικό.
- Τι κάνεις ρε Μάνο; Είπε δίνοντας το χέρι του να τον χαιρετήσει.
- Μια χαρά Κώστα, εσύ
- Καλά. Πώς κι από εδώ; Διακοπές να φανταστώ;
- Ναι διακοπές, εσύ;
- Εγώ έχω πάρει μετάθεση εδώ στην μονάδα της Σούδας. Είμαι πλέον στο σπίτι μου.
- Κρητικός είσαι;
- Ναι δεν το ήξερες;
- Όχι
- Εσύ έχεις έρθει με καμία γκόμενα η άλλη παρέα;
- Όχι. Μόνος μου έχω έρθει.
- Μόνος σου διακοπές;
- Ναι μωρέ, ξέρεις δεν καθότανε παρέα κι έτσι από το να μείνω Αθήνα ήρθα να δω και το νησί σας που δεν το ξέρω.
- Καλά έκανες , που πας τώρα; Έλα να καθίσεις μαζί μας να πιούμε ένα ποτάκι
- Όχι μωρέ, μην αναστατώσω και την παρέα σας
- Τι βλακείες λες, αντροπαρέα είμαστε με άλλα δυο παιδιά από την μονάδα, έλα δεν ακούω τίποτα. Ένα ποτό

Μη έχοντας άλλη επιλογή ο Μάνος ακολούθησε τον Κώστα στο τραπέζι. Εκείνος έκανε τις απαραίτητες συστάσεις. Ο Νίκος κι ο Βασίλης. Και οι δύο έδωσαν τα χέρια στον Μάνο και κάθισαν όλοι μαζί. Το βλέμμα του Μάνου είχε σκαλώσει πάνω στο Βασίλη. Ήταν ωραίος άντρας. Ψηλός και δεμένος, με φαρδιές πλάτες και στιβαρά μπράτσα .Τα κατάμαυρα μαλλιά του ήταν κοντοκουρεμένα σε αντίθεση με τις πυκνές φούντες που ξεπηδούσαν στο στέρνο του από το άνοιγμα του πουκαμίσου του. Κι όλα αυτά με ένα γλυκό, σχεδόν παιδικό πρόσωπο με δυο μαύρα γυαλιστερά μάτια. Το χάζι του διέκοψε ο Κώστας.
- Έχεις έρθει μέρες στο νησί;
- Όχι σήμερα το πρωί ήρθα. Η πρώτη μου βόλτα είναι στην πόλη, είπε ο Μάνος και εξήγησε την ιστορία με την κυρα Σοφία
- Α, ναι ξέρω που μένεις, είπε ο Βασίλης. Μια χαρά είσαι εκεί, ήσυχα και οι ιδιοκτήτες είναι καλοί άνθρωποι τους γνωρίζω.
- Ναι ήμουν τυχερός απάντησε ο Μάνος
- Πάντως εγώ δεν ξέρω αν θα αποφάσιζα να πάω μόνος μου διακοπές, συνέχισε ο Νίκος, νομίζω θα βαριόμουνα.
- Κι εγώ δεν ξέρω πως θα πάει, είπε ο Μάνος, άμα βαρεθώ παίρνω το πρώτο καράβι και πίσω
- Κι εμείς τι κάνουμε εδώ; πετάχτηκε ο Βασίλης.
- Τι εννοείς; απόρησε ο Μάνος
- Εννοώ ότι δεν ξέρω τι θα κάνεις τα πρωινά αλλά απόγευμα και βράδυ εμείς εδώ βολοδέρνουμε, κάνα ποτό, καμία ρακή να έρχεσαι παρέα μας αν θες.
- Ναι δίκιο έχει, βιάστηκε να συμπληρώσει ο Κώστας, να έρχεσαι παρέα μας όσες μέρες μείνεις.
- Ευχαριστώ πολύ παιδιά αλλά σιγά μην σας φορτωθώ.
- Καλά δεν θα σε κουβαλάμε στην πλάτη μας, είπε με χιούμορ ο Βασίλης. Για μας δεν είναι κανένα βάρος. Τι τρία μπακούρια που είμαστε τώρα, τι τέσσερα.
- Ε, όχι και μπακούρια , πετάχτηκε ο Νίκος. Εσύ Βασιλάκη ξεχνάς ότι έχεις και μια αρραβωνιαστικιά;
- Δεν το ξεχνάει, είπε γελώντας ο Κώστας, αλλά κάνει ότι μπορεί για να μην του το θυμίζουμε
- Είστε μεγάλα καθάρματα, απάντησε ο Βασίλης ενώ ο Μάνος για μια ακόμα φορά επιβεβαίωνε στο μυαλό του ότι ένας τόσο ωραίος άντρας υπήρχαν πολύ λίγες πιθανότητες να είναι ελεύθερος … και καθόλου πιθανότητες να μην είναι στρέϊτ

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Την επομένη, ο Μάνος πίνοντας τον καφέ του στην βεράντα του δωματίου άρχισε να φτιάχνει ένα πλάνο για τις διακοπές του. Άνοιξε το χάρτη κι άρχισε να σημειώνει τα μέρη που ήθελε να επισκεφτεί. Αποφάσισε να μείνει τέσσερις μέρες στα Χανιά, μετά να πάει για άλλες τέσσερις στο Ρέθυμνο κι αν δεν έχει βαρεθεί ακόμα προχωράει για Ηράκλειο. Γύρισε και κοίταξε προς τη θάλασσα. Στο μυαλό του ήρθε η παρέα της προηγούμενης βραδιάς. Θα τον περίμεναν το βράδυ στα Χανιά. Του είχαν υποσχεθεί να τον πάνε για Κρητική κουζίνα και ρακή.
«Και μην τολμήσεις να μην έρθεις», του είχε πει ο Βασίλης , «γιατί εμείς οι Κρητικοί κουβαλούμε και όπλα! » προκαλώντας το γέλιο σ’ όλη την παρέα. «Πολύ φιλόξενοι τελικά οι Κρητικοί» σκέφτηκε ο Μάνος, « η μήπως όχι; Μπας και η επιμονή του Βασίλη είχε άλλο σκοπό;»
«Μπα,» πετάχτηκε αμέσως μια δεύτερη σκέψη « δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση και βγάλ’ το από το μυαλό σου!», «τέτοιοι άντρες δεν είναι για τα μούτρα σου». Από άμυνα, έφερε την φωνή της λογικής να βάλει μια τάξη μέσα στο μυαλό του. «Είσαι διακοπές, κοίτα να ξεκουραστείς και να απολαύσεις τον ήλιο και την θάλασσα κι άσε τους προβληματισμούς για άλλες ώρες». «Σωστά!» είπε μεγαλόφωνα και σηκώθηκε για να ετοιμαστεί για μια μικρή εκδρομή στο νομό.

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Το βράδυ ο Μάνος βρήκε την «αντροπαρέα» να τον περιμένει στο ίδιο καφέ που είχαν συναντηθεί την προηγούμενη. Τους χαιρέτησε και κάθισε απέναντι από τον Βασίλη.
- Ήρθες τελικά, είπε γελώντας πονηρά
- Ε, αφού με απείλησες ότι θα με πυροβολήσεις, μπορούσα να κάνω κι αλλιώς; Ανταπέδωσε ο Μάνος κοιτάζοντας τον στιγμιαία αλλά καρφωτά μέσα στα μάτια και γυρίζοντας προς το μέρος του Κώστα συνέχισε
- Τι πρόγραμμα έχετε για απόψε;
- Είπαμε, σήμερα θα δοκιμάσεις την κρητική κουζίνα και την ντόπια ρακή, την σπιτική όχι τις εμφιαλωμένες που πίνετε στην Αθήνα απάντησε ο Κώστας
- Ελπίζω μόνο να αντέχεις το αλκοόλ, πετάχτηκε ο Βασίλης ξανά.
Ο Μάνος τον ξανακάρφωσε χωρίς να απαντήσει. Ευτυχώς διέκοψε ο Νίκος.
- Δεν πάμε γιατί έχω αρχίσει και πεινάω;
- Θέλετε να πάμε με το αυτοκίνητο; Προσφέρθηκε ο Μάνος.
- Καλύτερα με τις μηχανές, το αμάξι δεν θα βρούμε να παρκάρουμε απάντησε ο Βασίλης και γυρνώντας στον Κώστα συνέχισε
- Κώστα, πάρε εσύ τον Νίκο κι ο Μάνος έρχεται μαζί μου
- Οκ, συναντιόμαστε εκεί απάντησε ο Κώστας και προχώρησαν μπροστά με το Νίκο αφήνοντας πίσω το Μάνο να σκέφτεται ότι κάποιος παίζει με τα νεύρα του ….
Ανεβαίνοντας στην μηχανή ο Μάνος κρατήθηκε από το κάθισμα μόνο και μόνο για να μην αναγκαστεί να αγκαλιάσει τον Βασίλη.
- Όχι έτσι γιατί θα σε σπείρω πουθενά, παρατήρησε ο Βασίλης, καλύτερα να κρατηθείς από πάνω μου γιατί τρέχω λίγο
Και με μια δυνατή γκαζιά ταρακούνησε τον Μάνο κολλώντας τον στην πλάτη του. Εκείνος χωρίς δεύτερη σκέψη γραπώθηκε από τον Βασίλη ενώ ήταν πλέον σίγουρος ότι κάποιος έπαιζε με τα νεύρα του!

Από την υπόλοιπη βραδιά ο Μάνος έχει θολές εικόνες. Θυμάται τον Βασίλη να κάθεται δίπλα του και να του γεμίζει συνεχώς το ποτήρι με ρακή. Να τσουγκρίζει το ποτήρι και να του λέει «στην υγεία σου ρε Αθηναίε». Κι ύστερα όλα θολά. Κι ύστερα … κενό.

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Από την στιγμή που άνοιξε τα μάτια του ο Μάνος, πέρασαν 20 δευτερόλεπτα για να συγκεντρώσει την σκέψη του και να καταλάβει που βρισκόταν. Ήταν στο κρεβάτι του , στο δωμάτιο του φορώντας μόνο το εσώρουχό του. Από το ανοιχτό παράθυρο έμπαινε το δυνατό φως του ήλιου μαζί με πολλή ζέστη πράγμα που μαρτυρούσε ότι η ώρα δεν ήταν και πολύ πρωινή. Κοίταξε το ρολόι του… μεσημέρι. Σηκώθηκε και πήγε προς το μπάνιο. Αισθανόταν το κεφάλι του βαρύ. Μπήκε κάτω από το ντους και άφησε το νερό να τρέχει πάνω του κάνα πεντάλεπτο μένοντας ακίνητος. Σιγά σιγά άρχισαν όλα να έρχονται στο μυαλό του … το προηγούμενο βράδυ, η παρέα, η ρακή … το κενό! Πως είχε βρεθεί στο δωμάτιο; Σκουπίστηκε ελαφρά από τα νερά, έβαλε το μαγιό του και βγήκε στην βεράντα. Κοίταξε προς το πάρκινγκ για το αυτοκίνητο του. Δεν ήταν εκεί. Πανικοβλήθηκε. Τι στο διάολο έγινε το προηγούμενο βράδυ? Δεν θυμόταν τίποτα. Έψαξε για το κλειδί του αυτοκινήτου. Πουθενά! Φόρεσε στα γρήγορα ένα σορτσάκι και κατέβηκε να ψάξει για το αμάξι του.
Στην είσοδο της πανσιόν συνάντησε την κόρη της ιδιοκτήτριας.
- Καλημέρα, του είπε, τώρα ξυπνήσατε;
- Ναι, της απάντησε ο Μάνος, αλλα …
- Σίγουρα χρειάζεστε ένα καφέ τότε μετά το χθεσινό μεθύσι, συνέχισε εκείνη
Ο Μάνος την κοίταξε παραξενεμένος. Εκείνη το κατάλαβε.
- Ήμουν ξύπνια και καθόμουν στην πισίνα όταν σας έφερε ο φίλος σας χθες το βράδυ.
- Ο φίλος μου ;
- Ο Βασίλης, μου είπε ότι γνωρίζεστε μέσω κάποιου κοινού γνωστού σας. Αυτός σας έφερε εχθές το βράδυ και σας πήγε μέχρι το δωμάτιο σας. Μου είπε μάλιστα σήμερα να τον πάρετε τηλέφωνο για να σας επιστρέψει το αμάξι σας
Ο Μάνος έβγαλε μια ανάσα ανακούφισης στο άκουσμα αυτής της φράσης.
- Αυτός το έχει το αμάξι μου; Ευτυχώς γιατί μόλις έβγαινα να το ψάξω … ξέρετε δεν θυμάμαι και πολλά από χθες
Εκείνη χαμογέλασε.
- Ναι ξέρω είναι άτιμο πράγμα η ρακή. Σας έφερε μέχρι εδώ με το αυτοκίνητο αλλά μετά δεν είχε τρόπο να γυρίσει στα Χανιά, γι’ αυτό το πήρε
- Φυσικά, καταλαβαίνω, καλά έκανε. Σας άφησε μήπως το νούμερο του τηλεφώνου του;
Η κοπέλα του το έγραψε σε ένα χαρτί.
- Ευχαριστώ πολύ, της είπε ο Μάνος ευγενικά, τώρα για εκείνον το καφέ που λέγαμε …
- Φυσικά θα σας τον ετοιμάσω αμέσως , του απάντησε εκείνη πηγαίνοντας ήδη προς την κουζίνα
Λίγα λεπτά αργότερα ο Μάνος έμπαινε ξανά στο δωμάτιο του κρατώντας ένα ποτήρι δυνατού παγωμένου καφέ. Έστριψε ένα τσιγάρο και σήκωσε το ακουστικό του τηλεφώνου. Σχημάτισε το νούμερο που του είχε δώσει η κοπέλα. Μετά από δυο χτυπήματα άκουσε τη φωνή του Βασίλη από την άλλη άκρη της γραμμής.
- Παρακαλώ;
- Ο Βασίλης;
- Ο ίδιος.
- Έλα, ο Μάνος είμαι.
- Μπα, κατάφερες να ξυπνήσεις;
- Ναι, με δυσκολία βέβαια. Σε ευχαριστώ πολύ για χθες.
- Για ποιο πράγμα;
- Που με έφερες πίσω.
- Σιγά το πράγμα. Ξέρεις ότι έχω το αμάξι σου;
- Ναι μου το είπε η κόρη της ιδιοκτήτριας. Ευτυχώς γιατί έψαχνα να το βρω.
- Καλά εσύ δεν θυμάσαι τίποτα;
- Τίποτα, η τελευταία εικόνα που έχω είναι να τσουγκρίζουμε τα ποτήρια με την ρακή … μετά από αυτό, το χάος
- Εγώ σε είχα ρωτήσει αν αντέχεις το αλκοόλ και δεν μου απάντησες
- Ναι , και σκέφτηκες να το εξακριβώσεις μόνος σου. Τώρα που τα θυμάμαι σιγά σιγά, εσύ φταις που έγινα έτσι εχθές. Εσύ ήσουνα δίπλα μου και μου γέμιζες συνέχεια το ποτήρι.
- Εσύ θα μας πεις ότι το κάναμε κι επίτηδες για να σε αποπλανήσουμε! είπε ο Βασίλης γελώντας
«Που τέτοια τύχη» σκέφτηκε ο Μάνος αλλά δεν το ξεστόμισε φυσικά.
- Τέλος πάντων, συνέχισε, σε συγχωρώ γιατί μετά ανέλαβες τις εύθηνες σου και με έφερες στο κρεβάτι μου σώο και αβλαβή
- Μέχρι και τα ρούχα σου έβγαλα για να μην σκάσεις από τη ζέστη ψευτοαπολογήθηκε ο Βασίλης.
«Αυτό πάλι, να το ζήσω και να μην το θυμάμαι!!!» σκέφτηκε ξανά ο Μάνος αλλά και πάλι δεν το ξεστόμισε. Την σκέψη του διέκοψε η φωνή του Βασίλη στο ακουστικό.
- Λοιπόν εγώ σε μισή ώρα τελειώνω. Μπορώ να σου φέρω εκεί το αμάξι αλλά μετά θα πρέπει να με γυρίσεις πίσω γιατί έχω μια υποχρέωση
- Μην σε βάζω στον κόπο ρε, να κατέβω εγώ στα Χανιά με κάνα λεωφορείο.
- Όχι, όχι θα στο φέρω εκεί.
- Εντάξει τότε θα σε περιμένω

Σαράνταπέντε λεπτά αργότερα ο Μάνος είδε το αυτοκίνητό του να μπαίνει στο πάρκινγκ της πανσιόν. Από μέσα βγήκε ο Βασίλης και τον χαιρέτησε από μακριά. Αμέσως ο Μάνος κατέβηκε και τον συνάντησε.
Έδωσαν τα χέρια.
- Έχεις χρόνο να σε κεράσω ένα καφέ η πρέπει να γυρίσεις αμέσως πίσω; τον ρώτησε ο Μάνος
- Σε ευχαριστώ, αλλά πρέπει να γυρίσω. Σου είπα έχω μια υποχρέωση.
- Κανένα πρόβλημα
Μπήκαν και οι δύο στο αυτοκίνητο. Ο Μάνος έβαλε μπρος και ξεκίνησαν για τα Χανιά.
- Το βράδυ πάντως δεν το γλιτώνεις το κέρασμα , του είπε ο Μάνος χαμογελώντας
- Ούτε το βράδυ θα μπορέσω, απάντησε ο Βασίλης. Το είπε σαν να απολογείται πράγμα που παραξένεψε τον Μάνο. Οι άλλοι όμως θα σε περιμένουν στο καφέ κανονικά. Μην μείνεις μόνος σου, συνέχισε.
- Αύριο είναι η τελευταία μου μέρα στα Χανιά. Μεθαύριο το πρωί θα φύγω για Ρέθυμνο, είπε ο Μάνος χωρίς να γυρίσει να τον κοιτάξει. Κανόνισε να βρεθούμε αύριο το βράδυ με τα παιδιά για να σας χαιρετήσω.
- Ναι φυσικά θα το κανονίσουμε απάντησε ο Βασίλης αλλά στην φωνή του κρυβόταν μια απογοήτευση που ο Μάνος δεν την πρόσεξε.
Το ίδιο βράδυ έμαθε από τον Κώστα και τον Νίκο ότι η υποχρέωση που είχε ο Βασίλης και δεν ήταν μαζί τους ήταν τα γενέθλια της αρραβωνιαστικιάς του.

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Την επόμενη μέρα ο Μάνος είχε κανονίσει να περάσει το φαράγγι της Σαμαριάς. Σηκώθηκε πολύ πρωί ώστε πριν τις 8 να μπαίνει στο φαράγγι. Του είχαν πει ότι ήταν γύρω στις 6-7 ώρες περπάτημα και ήθελε να μη τον πιάσει η ζεστή του μεσημεριού μέσα στο φαράγγι.
Η εμπειρία ήταν πραγματικά μοναδική. Το άγριο φυσικό τοπίο, οι πηγές με τα κρυστάλλινα νερά, τα άγρια κρι-κρί που κρέμονταν από τους απότομους βράχους, η πορεία δίπλα, πάνω και μέσα από το ποτάμι ήταν για τον Μάνο, έναν άνθρωπο της πόλης, πραγματικά πρωτόγνωρη εμπειρία. Όταν έφτασε όμως στην έξοδο του φαραγγιού, στην Αγία Ρουμέλη δεν ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Κατά τη διάρκεια της πορείας του , λόγω της ζέστης έβγαλε το μπλουζάκι του με αποτέλεσμα ο ήλιος να τον κάψει άσχημα τόσο στο σώμα όσο και στο πρόσωπό του. Τα πόδια του είχαν αρχίσει να τον πονάνε από το περπάτημα μιας και δεν ήταν συνηθισμένος σε τέτοιες μεγάλες πεζοπορίες. Όταν αργά το απόγευμα έφτασε πίσω στο δωμάτιό του, η κατάσταση ήταν χειρότερη. Τα καψίματα από τον ήλιο είχαν αρχίσει να τσούζουν και τα πόδια του ήταν τελείως μουδιασμένα και πονούσαν πολύ σε κάθε κίνηση.
Με δυσκολία έκανε ένα ντους και άλειψε με κρέμα τα εγκαύματα από τον ήλιο. Ύστερα ξάπλωσε αποκαμωμένος στο κρεβάτι. Κοίταξε το ρολόι του. Είχε πάει 9 το βράδυ. Τώρα οι άλλοι θα τον περίμεναν να κατέβει στα Χανιά. Αδύνατον. 1ον δεν μπορούσε να κουνήσει τα πόδια του και 2ον η φάτσα του ήταν πολύ αστεία έτσι όπως είχε κοκκινίσει. Δεν ήθελε να τον δει ο Βασίλης σε αυτά τα χάλια.
Είχε ψιλογλαρώσει στο κρεβάτι, όταν άκουσε το τηλέφωνο του δωματίου να χτυπάει. Το σήκωσε απορημένος. Ήταν ο Βασίλης.
- Καλά ακόμα εκεί είσαι; Εμείς σε περιμένουμε
- Βασίλη δεν θα μπορέσω να έρθω, απάντησε ο Μάνος και του εξήγησε την κατάσταση
- Τότε δεν φεύγεις αύριο, συμπέρανε ο Βασίλης.
- Δεν γίνεται, το είχα πει στην ιδιοκτήτρια κι έχει κλείσει το δωμάτιο σε άλλους. Πρέπει να φύγω. Άλλωστε αύριο θα είμαι καλύτερα. Πες στα παιδιά ότι τους ευχαριστώ για όλα. Κι εσένα σε ευχαριστώ φυσικά
- Δηλαδή θα μείνεις εκεί σήμερα; Ξαναρώτησε ο Βασίλης
- Αφού σου είπα, δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου
- Τότε έρχομαι από κει να σε χαιρετήσω από κοντά είπε ο Βασίλης και πριν προλάβει να απαντήσει ο Μάνος η γραμμή είχε κοπεί.

Όταν αργότερα ο Βασίλης έμπαινε στο δωμάτιο του Μάνου με δυσκολία κατάφερνε να μην γελάσει με το θέαμα.
- Πως τα κατάφερες κι έγινες έτσι; Του είπε σαρκάζοντας
- Το φαράγγι σας φταίει! Απάντησε θυμωμένα ο Μάνος
- Τα ξερό σου το κεφάλι φταίει, πως πήγες έτσι στο φαράγγι, χωρίς προστασία.
- Που να το ξέρω, απολογήθηκε ο Μάνος, σα’ πως έχω ξαναπεράσει φαράγγι;
Ο Βασίλης χαμογέλασε.
- Λοιπόν έχω μια ιδέα! Είπε, μπορείς να περπατήσεις μέχρι το αυτοκίνητο;
- Με δυσκολία, απάντησε ο Μάνος
- Ωραία, τότε προτείνω άραγμα στην παραλία με παγωμένες μπυρίτσες, έτσι για το αποχαιρετιστήριο.
- Δεν ξέρω αν είναι πολύ καλή ιδέα … μουρμούρισε ο Μάνος.
- Δεν ακούω τίποτα επέμεινε ο Βασίλης. Εγώ θα οδηγήσω, εγώ θα σε φέρω πίσω, έλα ρε είναι κρίμα να μείνεις εδώ τελευταίο βράδυ.

Ο Μάνος συμφώνησε απρόθυμα … «δεν λες εύκολα όχι όταν σε παρακαλάει ένας τέτοιος γκόμενος ακόμα κι αν δεν υπάρχουν προοπτικές» σκέφτηκε και σηκώθηκε.

Πήγαν σε μια μικρή παραλία που ήξερε ο Βασίλης κάνα εικοσάλεπτο με το αμάξι. Στην διαδρομή είχαν πάρει μπύρες και μερικά σνακ. Έστρωσαν πρόχειρα δυο πετσέτες θαλάσσης και ξάπλωσαν. Ο Βασίλης άνοιξε μια μπύρα και την πρόσφερε στον Μάνο. Άνοιξε και μια για τον εαυτό του, σήκωσε το κουτάκι ψηλά και είπε γελώντας.
- Πίνω στην υγεία του Αθηναίου που σήμερα ανακάλυψε πως είναι να περιπλανιέσαι στην ύπαιθρο.
- Εγώ πίνω στη υγειά του πιο φιλόξενου κρητικού που έχω γνωρίσει, απάντησε ο Μάνος.
Τσούγκρισαν τα κουτάκια και κατέβασαν μερικές γουλιές. Ο Μάνος γύρισε και κοίταξε προς τον ουρανό. Χάζεψε το φεγγάρι και τις αχτίδες του που έπαιζαν με το μαύρο της θάλασσας. Έμειναν για λίγο αμίλητοι και οι δύο.
- Τι σκέφτεσαι; τον ρώτησε ο Βασίλης
- Τίποτα σημαντικό, απάντησε ο Μάνος
- Τότε πες μου τι ασήμαντο σκέφτεσαι, επέμεινε ο Βασίλης
- Χαζορομαντισμούς, απάντησε ο Μάνος, θα με κοροϊδέψεις.
- Πάρε το ρίσκο, τον προκάλεσε ο Βασίλης
Ο Μάνος έβγαλε ένα βαθύ αναστεναγμό.
- Να σκέφτομαι ότι οι καλοκαιρινές βραδιές είναι ωραία να τις μοιράζεσαι με τον άνθρωπο που αγαπάς.
- Αυτό είναι χαζορομαντισμός; Εγώ το βρίσκω απλά αληθινό. Αλλά μάλλον με έχεις περάσει για κανένα αγροίκο.
- Όχι βρε Βασίλη προς θεού, δικαιολογήθηκε ο Μάνος, απλά θεωρώ ότι εσύ τις ζεις ήδη αυτές τις στιγμές μιας και είσαι αρραβωνιασμένος.
- Ενώ εσύ;
- Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που έχω έρθει μόνος μου διακοπές. Σου φαίνεται ότι έχω κάποιον για να μοιραστώ στιγμές;
- Κι εγώ που έχω, μην νομίζεις, τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται.
- Τι εννοείς; Δεν την αγαπάς την κοπέλα;
- Φυσικά και την αγαπάω. Είμαστε μαζί από το σχολείο. Σχεδόν 12 χρόνια. Αλλά υπάρχουν κι άλλα …
- Δηλαδή;
- Άστο. Είπε ο Βασίλης και σηκώθηκε όρθιος

Ο Μάνος ένοιωθε ότι αυτή η κουβέντα κάπου οδηγούσε, αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει που. Ο Βασίλης έβγαλε τα παπούτσια του και πήγε και κάθισε δίπλα στη θάλασσα. Ο Μάνος τον ακολούθησε – με δυσκολία γιατί τα πόδια του πονούσαν ακόμα – και κάθισε δίπλα του προσφέροντας του μια καινούρια μπύρα.
- Δεν ήθελα να σου χαλάσω την διάθεση, απολογήθηκε ο Μάνος
Ο Βασίλης χαμογέλασε.
- Δεν μου χάλασες εσύ την διάθεση. Το αντίθετο. Εσύ μου φτιάχνεις την διάθεση.
- Ωραία, ας πούμε κάτι πιο ευχάριστο. Πότε με το καλό ο Γάμος;
- Κανόνισε Αθηναίε, θα σε πλακώσω στις φάπες και θα πονάνε διπλά τώρα που είσαι καμένος
- Καλά, καλά σε πειράζω!
- Εσύ αλήθεια δεν μου είπες, πως και είσαι μόνος σου. Ένα τόσο ωραίο παιδί αποκλείεται να μην βρίσκει γκόμενα.
Ο Μάνος ένοιωσε ότι έμπαιναν στα δύσκολα. Τι να απαντήσει τώρα; Να πει την αλήθεια η να το παίξει στρεϊτ; Δεν ήξερε …
- Ευχαριστώ για το κομπλιμέντο, απάντησε προσπαθώντας να αποφύγει μια πιο ευθεία απάντηση.
- Δεν θα αποφύγεις έτσι την απάντηση, είπε ο Βασίλης που το κατάλαβε, για πες
- Ίσως να μην θέλω να σου πω γιατί μπορεί να σηκωθείς και να φύγεις και να με παρατήσεις εδώ καμένο άνθρωπο.
- Πάρε το ρίσκο. Ξαναείπε ο Βασίλης
Ο Μάνος κοίταξε πάλι προς τον ουρανό … ας το πάρει το ποτάμι σκέφτηκε.

- Ξέρεις Βασίλη, εγώ έχω περάσει στην απέναντι όχθη του ποταμού
- Τι σημαίνει αυτό ; ρώτησε ο Βασίλης
- Εννοώ ότι εγώ δεν πρόκειται να έχω ποτέ αρραβωνιαστικιά.
- Γιατί;
- Γιατί πολύ απλά δεν θέλω.
- Δεν σε καταλαβαίνω.
- Καλύτερα.
Έγινε μια μικρή παύση. Ο Βασίλης την διέκοψε.
- Σου είπα ψέματα … καταλαβαίνω τι ήθελες να πεις … δηλαδή το είχα καταλάβει … κι εγώ … δεν … δηλαδή … δεν ήξερα αν ήθελες …
Ο Μάνος τον κοίταξε στα μάτια.
- Θες να πεις ότι …
- Μου αρέσεις, από την πρώτη στιγμή που σε είδα
- Κι εγώ θέλω να σε φιλήσω από την πρώτη στιγμή που σε είδα
Ο Μάνος άπλωσε το χέρι και του χάιδεψε τα μαλλιά
Ο Βασίλης του έπιασε το χέρι. Κι ύστερα φιλήθηκαν τρυφερά. Κι ύστερα φιλήθηκαν πιο άγρια. Κι ύστερα έκαναν έρωτα πάνω στην άμμο. Κι ύστερα γύρισαν στο δωμάτιο του Μάνου. Κι ύστερα ξανάκαναν έρωτα.

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~

Το χάραμα τους βρήκε αγκαλιά στην βεράντα του Μάνου. Δεν μιλούσαν. Ο Βασίλης φιλούσε τρυφερά την πλάτη του Μάνου. Εδώ και λίγη ώρα μια σκέψη ταλαιπωρούσε το Μάνο. Αποφάσισε να την μοιραστεί με το Βασίλη
- Ξέρεις σε μερικές ώρες πρέπει να αδειάσω το δωμάτιο.
- Το ξέρω, αποκρίθηκε ο Βασίλης.
- Και μετά θα πρέπει να φύγω για Ρέθυμνο
- Να φύγεις ξαναείπε ο Βασίλης.
Ο Μάνος έσκυψε το κεφάλι για να μην δείξει την απογοήτευσή του. Ο Βασίλης το κατάλαβε. Του σήκωσε το κεφάλι και τον κοίταξε στα μάτια.
- Δεν μπορώ να σου δώσω υποσχέσεις αιώνιας αγάπης, το ξέρεις
Ο Μάνος έγνεψε καταφατικά.
- Μπορώ όμως να έρθω κι εγώ για 2-3 μέρες στο Ρέθυμνο. Θα είναι καλύτερα και για μένα να είμαι μακριά από τα Χανιά που με ξέρουν όλοι. Όταν θα φύγω όμως από το Ρέθυμνο τελειώνουν όλα, αυτό πρέπει να το ξέρουμε και οι δύο. Και θα πονέσει. Αλλά θέλω πολύ να περάσω αυτές τις μέρες μαζί σου. Αν όμως για σένα είναι καλύτερα να τελειώσει τώρα θα κάνω αυτό που θέλεις εσύ
Ο Μάνος έσκυψε και τον φίλησε. Ύστερα τον κοίταξε και του είπε
- Μην τολμήσεις και δεν έρθεις γιατί εμείς οι κρητικοί κουβαλούμε και όπλα!
Γέλασαν και οι δύο και φιλήθηκαν για μια ακόμα φορά καθώς ο ήλιος έδιωχνε το σκοτάδι από τον ουρανό των Χανίων.

Τ Ε Λ Ο Σ

Just do it !!

2008-05-29T09:59:00.001+03:00

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ!!!!
Όπως ανέφεραν προχθές οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός μίας.
Guess who?... Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας βλέπε Άρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...
Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών ανέφεραν ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα.
Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα ότι δεν είμαστε σύμφωνοι και ότι δεν αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.
Οι τωρινές 195.000 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.

http://www.petitiononline.com/forestgr/petition-sign.html

Να με χαίρομαι !

2008-05-21T11:27:00.004+03:00

Ναι Γιατρέ μου γιορτάζω σήμερα!
Και μην ακούσω κανένα "Χρόνια πολλά Ελένη μου"
γιατί θα σφαγούμε !!

Μου επιτρέπεις λοιπόν γιατρέ μου, εν μέσω Eurovision και Kylie να γιορτάσω με το τραγούδι (και το CD ολοκληρο μην σου πώ ... ) που λατρέυω αυτόν τον καιρό

Χρόνια πολλά σε όλους μας !

Stop the Tango and do the Cha-Cha

2008-05-08T15:36:00.005+03:00

Ετσι ειναι γιατρέ μου!
Έχεις ακούσει που λένε πως οταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο θεός γελάει;
Ε, με εμένα τις τελευταίες μέρες πρέπει να 'χει κάνει καινούριο συκώτι!!

Οπως όλος ο κόσμος έτσι κι εγω είχα κάνει τα επαγγελματικά μου σχέδια.
Τα 'χα βάλει κάτω, το 'χα μετρήσει απο δω, το 'χα μετρήσει απο κει
ειχα ζυγιάσει τα πράγματα και χάραξα την πορεία μου.
Στο πέρασμα των ετών, ακολουθούσα αυτή την πορεία με πολύ μικρές αλλα απαραίτητες παρεκλίσεις. Ολα ήταν σαν να χορεύω ενα Τάνγκο, αργό με σταθερά βήματα που στο τέλος θα κατέληγε σε ενα εντυπωσιακό φινάλε καριέρας

Αμ δέ!
Γιατι όσο κι αν έχεις υπολογίσει τους αστάθμητους παράγοντες, πάντα θα υπάρχει κάτι που σου έχει ξεφύγει. Κάτι που είναι τόσο σημαντικό που μπορεί να στα τινάξει όλα στον αέρα. Έτσι έγινε και στην περίπτωσή μου γιατρέ. Μέσα σε τρία εικοσιτετράωρα έγιναν τόσα πολλά πράγματα που δεν θα μπορούσε κανείς να υπολογίσει. Οχι δεν βρέθηκα χωρίς δουλειά. Βρέθηκα ομως χωρις τους συνεργάτες μου και χωρις το αντικείμενο με το οποίο ασχολούμαι ολα αυτά τα χρόνια. How cool is that?

Καλούμαι λοιπόν να κάνω μια στροφή στην καριέρα μου (sic). Να αφήσω το ήσυχο και σίγουρο Τάνγκο και να περάσω στους γρήγορους ρυθμούς του Cha-Cha και να επαναπροσδιορίσω τα βήματά μου πάνω σε μια νέα μουσική.
Δεν είμαι αναίσθητος, φυσικά και στεναχωριέμαι, έχω νεύρα και αγανάκτηση μιας και για όλα οσα συνέβησαν δεν φέρω καμία ευθήνη ομως εγω ειμαι αυτος που εχει υποστεί τις συναίπειες Δεν θα το βάλω κάτω όμως
Θα το χορέψω το Cha-Cha.
Και ένα είναι το σίγουρο.
Μπορεί ο Θεός να γελάει τώρα αλλα υπόσχομαι οτι στο φινάλε θα σηκωθεί και θα χειροκροτήσει.

Μπορεί να λείψω για λίγο γιατρέ μου. Μπορεί και όχι.
Οι επόμενες μέρες θα δείξουν. Κι εγώ ξεκινάω με το αγαπημένο μου Cha-Cha σε όλες τις εκτελέσεις ;-)

When marimba rhythms start to play
Dance with me, make me sway
Like a lazy ocean hugs the shore
Hold me close, sway me more ...

By Michael Buble

By Pussycat Dolls

By Shaft

Είσαι για μιά Κρεμάλα;

2008-04-29T13:22:00.012+03:00

<Κλίκαρε> με το ποντίκι πανω στο τεκνό για να παίξεις ;ο)

Φίλε Οδηγέ ...

2008-04-24T10:07:00.011+03:00

Ετοιμάστηκες ε; Πας να κάνεις Πάσχα μακριά απο την ρουτίνα της πόλης σου. Να αλλάξεις τον αέρα σου, να αλλάξεις παραστάσεις, να ξεκουραστείς βρε αδερφέ και καλά θα κάνεις. Εγω μαζί σου είμαι.
Θα πάρεις και το αυτοκίνητο μαζί σου ομως έτσι δεν είναι; Χθές πήγες και το έπλυνες, σήμερα τσέκαρες λάδια, υγρά, αέρα στα λάστιχα το φούλαρες και αμόλυβδη κατοστάρα, έτοιμος. Εδώ θέλω την προσοχή σου. Πρίν ξεκινήσεις κάθισε 5 λεπτά, άναψε τσιγάρο και σκέψου μερικά σημαντικά πράγματα.

Αλκοόλ ή/και ναρκωτικά και οδήγηση.
Δέν χρειάζεσαι εμένα να σου πώ οτι ειναι ο χειρότερος συνδυασμός. Κάνε οτι θέλεις, πάρε οτι θέλεις αλλα άσε άλλον στο τιμόνι. Πάρε ταξί, πες του κουμπάρου να σε "πετάξει", πήγαινε με τα πόδια αλλά άσε το "βολάν" του αυτοκινήτου. Πιάσε το βολάν της διπλανής αν σου αρέσει (το βολάν του διπλανού πάλι δεν θα στο πρότεινα, η κακογουστιά του ειναι ολοφάνερη)

Δέν είσαι μόνος σου στο δρόμο.
Το ξέρω οτι δεν σου αρέσει αλλα δυστυχώς κυκλοφορούν και άλλοι οδηγοί μαζί σου στο δρόμο. Εσύ βέβαια εισαι ο καλύτερος. Κι έχεις και καλύτερο "εργαλείο". Οκ, το δέχομαι. Αλλα και σε άλλα, βάζω στοίχημα, οτι θεωρείς πως είσαι ο καλύτερος κι έχεις το καλύτερο "εργαλείο". Δεν σε είδα όμως να μας το μοστράρεις στο δρόμο ούτε να επιδυκνείεις δημόσια τις επιδόσεις σου. Γιατί να το κάνεις τότε με το αμάξι σου ματάκια μου;

Γιατί να τρέχεις;
Σε κηνυγάει κανείς; Πόσο χρόνο θα κερδίσεις; Μισή ώρα; Μία; Οκ. Σκέψου τώρα μια ζυγαριά και βάλε απο την μιά τον κερδισμένο χρόνο κι απο την άλλη τη ζωή σου. Ποιό είναι πιό σημαντικο; Έτσι μπράβο.

Ντέν έκουμε ντρόμους καρντιά μου.
Συμφωνώ οτι το Γερμανικό/Γαλλικό/Ιταλικό κλπ αυτοκίνητό σου έχει τις Χ προδιαγραφές. Έχεις δεί όμως τι αυτοκινητόδρόμους έχουν οι χώρες αυτές; Συγκρίνονται με τους ελληνικούς; ΧαΧαΧα, το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;

Οδηγία προς συνοδηγούς! Μήν σπάτε τα νεύρα του οδηγού, δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για να λύσετε τα γκομενικά/οικογενειακά/κλπ προβλήματα. Μην του υπαγορεύεται τι να κάνει και τι όχι, αν δεν τον εμπιστευόσαστε ας μην μπαίνατε εξ' αρχής. Μην κοιμάστε την ώρα που ο άλλος οδηγεί, η παρέα σας θα του κάνει την οδήγηση πιο ξεκούραστη. Μην αλλάζετε CD/σταθμό συνεχώς ψάχνοντας το καλύτερο, είναι εκνευριστικό. Μην τρώτε μεσα στο αυτοκίνητο και το κυριότερο μην ταϊζεται τον οδηγό εν κινήσει! Τέλος, τις σεξουαλικές σας ορέξεις κρατήστε τις για όταν φτάσετε, ακόμα κι αν ο οδηγός συνεναίσει για μια "στοματική περιποίηση" εν κινήσει.

Αφού δείς κι αυτό το βίντεο είσαι έτοιμος να φύγεις.

Καλό ταξίδι

Καλό Πάσχα

Καλή Ανάσταση

Life Stories - Αγαπητό ημερολόγιο

2008-04-22T15:13:00.007+03:00

Μεγάλη Πέμπτη

18:45 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Επιτέλους, πέρασε και η τελευταία μέρα στη δουλειά! Διακοπές για Πάσχα κι εμείς αύριο φεύγουμε! Πάμε Μύκονο με το Δήμο την Κλαίρη και τη Ματίνα. Οι δικοί μου γκρινιάξανε λίγο που θα φύγω αλλά ευτυχώς τους παρηγόρησε ότι θα είμαστε δύο αγόρια και δύο κοπέλες. Που να ‘ξεραν ότι οι κοπέλες είναι ζευγάρι! Βέβαια κι εγώ θα ήθελα να ήμουν ζευγάρι με το Δήμο αλλά δεν μας βγήκε. Δεν πειράζει περνάμε πολύ καλά μαζί και σαν φίλοι. Πάω να φτιάξω τα πράγματά μου.

20:20 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Έτοιμα τα πράγματα για αύριο. Νομίζω ότι πήρα πολλά για τρεις μέρες. Αλλά καλύτερα να έχω παρά να μου λείψουν. Ο Δήμος θέλει να βγούμε το βράδυ για ποτό. Μας βλέπω ξενύχτηδες αύριο στο καράβι!

Μεγάλη Παρασκευή

07:50 πμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Είμαστε μέσα στο πλοίο! Σε κανένα τέταρτο θα ξεκινήσουμε. Ο καιρός είναι καταπληκτικός. Ούτε καλοκαίρι τέτοια λιακάδα. Είμαι κουρέλι από το ξενύχτι, βγήκαμε τελικά εχθές με το Δήμο. Είδα και τον κοντό που μου αρέσει πάλι και συγχύστηκα. Αυτός γραμμένο με έχει βέβαια αλλά εγώ ελπίζω. Τον έχω δει να «παίζει» με διάφορο κόσμο που σημαίνει ότι είναι διαθέσιμος. Τέλος πάντων. Είπαμε να ξεραθούμε στον ύπνο στο ταξίδι για να φτάσουμε φρέσκοι στο νησί. Τα κορίτσια θα μας περιμένουν εκεί μιας κι έφυγαν με το αεροπλάνο. Νομίζω ότι ακούω τις μηχανές … μάλλον ξεκινάμε !

13:15 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Τα νεύρα μου τσατάλια! Ο κοντός είναι μαζί μας στο πλοίο. Τον είδε ο Δήμος στο κατάστρωμα όταν βγήκε να χαζέψει το λιμάνι της Τήνου. Τι δουλειά έχει εδώ αυτός; Να δεις που πάει κι αυτός Μύκονο. Εμ, τι στην Τήνο θα πήγαινε; Λες να ‘χε κάνει τάμα να ψηλώσει; Ελπίζω να μην τον συναντήσω στο νησί αν και μάλλον αδύνατο …

15:30 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Είμαστε στο νησί αλλά δεν το ευχαριστιέμαι καθόλου. Έχω συνέχεια το νου μου μην δω τον κοντό. Ο Δήμος και τα κορίτσια βέβαια με βρίζουν που ασχολούμαι. Μου αρέσει πολύ αυτό το παιδί γμτ! Τέλος πάντων το ξενοδοχείο μας είναι καταπληκτικό, και το δωμάτιο που έχουμε με το Δήμο είναι πολύ γουστόζικο. Των κοριτσιών βέβαια είναι καλύτερο αλλά έχει διπλό κρεβάτι κι έτσι συμφωνήσαμε με το Δήμο να μείνει εκεί το ζευγάρι. Σε λίγο θα πάμε για καφέ στη Μικρή Βενετία. Ελπίζω να μην έχω καμία συνάντηση.

23:00 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Είμαι αμαρτωλός! Σήμερα το βραδάκι κατά τις 9:00 κι αφού είχαμε τρελαθεί στις βόλτες πεινάσαμε και είπαμε να καθίσουμε κάπου για φαγητό. Εγώ παρήγγειλα μια καρμπονάρα. Όπως τρώγαμε λοιπόν ξαφνικά βλέπω μερικούς από τους άλλους πελάτες να σηκώνονται από τα τραπέζια τους και να κάνουν το σταυρό τους. Ξαφνιάστηκα και γύρισα να δω προς το μέρος που κοίταζαν όλοι. Και τι βλέπω; Έξω από το μαγαζί περνούσε η λιτανεία το Επιτάφιου! Το ‘χα ξεχάσει τελείως ότι σήμερα είναι Μεγάλη Παρασκευή! Κι εγώ ήμουνα μπουκωμένος με μπέικον και κρέμα γάλακτος! Θα πέσει φωτιά να με κάψει … σίγουρα γιατί το βράδυ θα πάμε και στο Pierro’s.

Μεγάλο Σάββατο

10:30 πμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Χτες βράδυ έγινε αυτό που δεν φανταζόμουνα. Πήγαμε με τα παιδιά στο Pierro’s και φυσικά ήταν εκεί κι ο κοντός. Το περίμενα βέβαια ότι θα τον έβλεπα εκεί. Ήταν μαζί με έναν άλλο. Κάποια στιγμή τους είδα να φιλιούνται. Το έδειξα στο Δήμο κι εκείνος μου είπε να το πάρω απόφαση και να μην ασχοληθώ άλλο. Δυστυχώς όμως το Pierro’s δεν είναι και κανένα τεράστιο μαγαζί κι έτσι κάποια στιγμή βρεθήκαμε να χορεύουμε δίπλα δίπλα. Τότε με είδε (εμ, ποιος του είπε να είναι κοντός;). Ταράχτηκε, το κατάλαβα. Αλλά μου χαμογέλασε. Εκείνη την ώρα ήρθε ο Δήμος από πίσω μου και με έπιασε από την μέση για να χορέψουμε. Το είδε ο φίλος του κοντού κι έκανε κι αυτός το ίδιο. Χωρίς να το καταλάβω βρεθήκαμε να χορεύουμε και οι τέσσερις μαζί! Έκανα ότι το διασκέδαζα αλλά η καρδιά μου κόντευε να σπάσει! Αναπόφευκτα συστηθήκαμε. Τους συστήσαμε και τα κορίτσια. Τον κοντό τον λένε Κώστα και τον άλλο Σάκη. Είναι ζευγάρι λέει 2 χρόνια. Αλλά ο Σάκης ζει μόνιμα στην Κύπρο και πηγαινοέρχεται. Εγώ όμως τον Κώστα τον είχα δει πολλές φορές σε μπαρ στην Αθήνα να χαριεντίζεται με διάφορους. Αλλά τι να πω; Να ρωτήσω τον Σάκη αν τα κέρατα τα βάζει στις αποσκευές όταν έρχεται Αθήνα; Το ‘παιξα αδιάφορος. Γενικά ο Κώστας δεν μιλούσε πολύ, ο Σάκης από την άλλη ήταν κατενθουσιασμένος που μας γνώρισε. Θέλει σήμερα το μεσημέρι να πάμε για καφέ … δεν ξέρω αν θα πάω. Προς το παρόν πάω για πρωινό γιατί το κεφάλι μου πάει να σπάσει από τα χθεσινά ξύδια

18:00 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Μετά το φαγητό πηγαίναμε να ρίξουμε καμιά ξάπλα στο ξενοδοχείο για να είμαστε φρέσκοι στην ανάσταση. Στο δρόμο όμως πέσαμε πάνω στον Κώστα και τον Σάκη. Θέλανε να πάμε για καφέ. Ο Δήμος η Ματίνα και η Κλαίρη δεν θέλανε. Εγώ πήγα. Μην με ρωτήσεις γιατί. Ο Κώστας πάλι αμίλητος ήταν. Ο Σάκης από την άλλη με τρέλανε στις ερωτήσεις. Όταν με ρώτησε «Έχετε συναντηθεί ποτέ με τον Κώστα στην Αθήνα;», έκανα το μαλάκα φυσικά. Όταν ο Σάκης όμως πήγε τουαλέτα και μείναμε οι δύο μας δεν άντεξα είπα του Κώστα «Δεν γυρνάς την κουβέντα αλλού γιατί δεν μου αρέσει να λέω ψέματα;». Εκείνος πάλι δεν μίλησε αλλά όταν ήρθε ο Σάκης από την τουαλέτα του ζήτησε να φύγουν.
Καλύτερα, γύρισα κι εγώ να ρίξω κανένα ύπνο μην είμαι σα σταφίδα το βράδυ. Τι τον ήθελα τον καφέ; Σε τι ελπίζω;

23:00 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Είμαστε έτοιμοι να πάμε στην ανάσταση και περιμένουμε το Δήμο να κάνει τα μποτέ του! Ολη η Μύκονος σήμερα είναι στην τρίχα. Το τι συνολάκι κυκλοφορεί δεν το συζητάμε. Η δικιά μας όμως αργεί και θα την χάσουμε την Ανάσταση. Μετά θα έρθουμε πίσω στο ξενοδοχείο για τη μαγειρίτσα και ύστερα μπαρότσαρκα. Ο Κώστας με το Σάκη δεν ξέρω τι θα κάνουν αλλά το πήρα απόφαση να μην ασχοληθώ άλλο! Τόσο ωραία παιδία κυκλοφορούν στο νησί, σιγά μην κάτσω να περιμένω τον κοντό που έχει και (δήθεν) γκόμενο. Πάω να βγω από το δωμάτιο γιατί ο Δήμος έχει ψεκάσει πάνω του τόσο άρωμα που θα πάθω ασφυξία

Κυριακή του Πάσχα

13:00 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Τώρα κατάφερα και ξύπνησα! Ti ξενύχτι ήταν αυτό χτες! Μετά την ανάσταση όλο το νησί βόλταρε στα σοκάκια. Το έθιμο εδώ δεν είναι τα βεγκαλικά αλλά οι στρακαστρούκες. Αυτά τα αυτοσχέδια που τα πετάς με δύναμη κάτω και σκάνε. Χαμός μέσα στα σοκάκια καθώς οι ντόπιοι είχαν πιάσει τα περισσότερα μπαλκόνια και πετούσαν τις στρακαστρούκες στον κόσμο που περνούσε από κάτω! Το πόσα καλσόν κάηκαν ούτε ξέρω! Άσε δε που ήταν πολύ καλό τεστ για να τσεκάρεις. Εβλεπες κάτι μπρατσωμένους βαρύμαγκες που έσκαγε η στρακαστρούκα δίπλα τους και από την τρομάρα έβγαζαν κραυγούλες γκόμενας. Πως είναι το κατσαρίδα-τέστ; Αυτό ήταν το στρακαστρούκα-τέστ! Αποκάλυψη τώρα!
Εμείς αφού κάναμε τις βόλτες μας καταλήξαμε στην πλατεία του Pierro’s. Ο Ίκαρος που είναι από πάνω είχε drag show στην εξωτερική σκάλα με αποτέλεσμα να έχει μαζευτεί όλος ο κόσμος στην πλατεία σαν υπαίθριο πάρτι.
Φυσικά πέσαμε πάνω στον Κώστα με το Σάκη. Εγώ έκανα τον αδιάφορο, άλλωστε μου είχε γυαλίσει ένας Άγγλος που καθότανε με μια παρέα κοντά μας και το ματάκι του έπαιζε προς το μέρος μου. Εκείνοι άρχισαν τα φιλιά και τις ευχές και μπαστακώθηκαν μαζί μας. Ο Κώστας βλέποντας πως τον γράφω δεν άντεξε και ήρθε να μου μιλήσει «Δεν μας μιλάς απόψε;» ρώτησε κι εγώ του απάντησα ότι «κάνω παιχνίδι με τον Άγγλο». Έδειξε σαν να ξενέρωσε αλλά δεν έδωσα σημασία. Κάποια στιγμή μπήκαμε όλοι μαζί στο Pierro’s για να χορέψουμε. Ύστερα από λίγο μπήκε κι ο Άγγλος με την παρέα του. «Εδώ είμαστε» σκέφτηκα θεωρώντας σίγουρο ότι θα μιλήσουμε. Αλλά ο κοντός που το πήρε χαμπάρι ήρθε και με έπιασε αγκαλιά κι άρχισε να μου κωλοτρίβεται δήθεν ότι χόρευε! Και μπροστά στο Σάκη! Ο οποίος Σάκης, όχι μόνο δεν ενοχλήθηκε αλλά έκανε το ίδιο με το Δήμο! Κι εκεί που σκεφτόμουνα ότι «Ωραίο ζευγάρι είναι αυτοί οι δύο» είδα και τον Άγγλο να φεύγει φανερά απογοητευμένος. Από την μία ήθελα να το ακολουθήσω αλλά η αγκαλιά και τα χορευτικά τσαλίμια του Κώστα δεν με άφηναν αδιάφορο. Αυτό το παιχνιδάκι κράτησε όλο το βράδυ. Με αφορμές να μου τρίβεται, να με χαϊδεύει να με χουφτώνει, όλα σε στιγμές που ο Σάκης δεν τον έπαιρνε χαμπάρι. Βέβαια κι εγώ δε έχασα την ευκαιρία να χουφτώσω. Μάλιστα κάποια στιγμή που τον είχα πιάσει από πίσω και χορεύαμε, τσέκαρα ότι ο Σάκης δεν κοιτούσε προς το μέρος μας και φίλησα τον Κώστα στο πίσω μέρος του λαιμού. «Με ανατριχιάζεις» γύρισε και μου είπε πονηρά. «Το ξέρω» του απάντησα και του έκλεισα το μάτι. Πολύ μπερδεύουν τα πράγματα και δεν ξέρω που θα καταλήξει αυτή η ιστορία. Στο ξενοδοχείο μαζευτήκαμε το ξημέρωμα.
Σήμερα η Μαρίνα και ο Δήμος έχουν πάει να νοικιάσουν μηχανές. Θα πάμε στον Ορνό που έχουμε κλείσει τραπέζι για να φάμε τα ψητά … άντε γιατί το πρωινό το χάσαμε σήμερα και το στομάχι μου από τα χθεσινά ξύδια έχει αρχίσει να γουργουρίζει

18:00 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Έχουμε φάει σαν τα ζώα και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για ύπνο μπας και συνέλθουμε.
Ευτυχώς κανένα σημείο ζωής από τον Κώστα και τον Σάκη αν και τα χθεσινά με έχουν εξάψει λίγο και τον σκέφτομαι.

22:00 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Τελευταίο βράδυ στο νησί. Αύριο φεύγουμε. Είμαστε όλοι κομμάτια από τις κραιπάλες αλλά θα βγούμε και σήμερα.
Δεν ξέρω αν θέλω να ξαναδώ τον Κώστα με το Σάκη. Το συζητήσαμε και με τα παιδιά ότι δεν είναι ζευγάρι της προκοπής και πολύ «παίζουν» γενικότερα. Ο Δήμος μας είπε ότι ο Σάκης το προηγούμενο βράδυ που χόρευαν έβαλε το χέρι του μέσα από το παντελόνι του Δήμου και τον χούφτωσε κανονικά!
Αν και σήμερα αρχίσουν τα ίδια θα σηκωθώ να φύγω. Ο Άγγλος άραγε να είναι ακόμα στο νησί;

Δευτέρα του Πάσχα

15:00 μμ
Αγαπητό ημερολόγιο,
Είμαστε ήδη στο πλοίο της επιστροφής. Ο Δήμος δίπλα μου ήδη κοιμάται. Κι εγώ σε λίγο το ίδιο θα κάνω γιατί πάλι το ξενυχτήσαμε χτες. Φυσικά ξαναείδαμε τον Κώστα και τον Σάκη. Και πάλι ο Κώστας άρχισε τις ματιές, τα υπονοούμενα, τα χάδια πάνω στο χορό. Ήθελα να ‘ξερα δεν ντρέπεται να τα κάνει αυτά μπροστά στο γκόμενό του; Εγώ από την άλλη ενώ είχα πει ότι θα φύγω, γλυκάθηκα από τις κινήσεις του Κώστα και μαζοχίστηκα πάλι όλο το βράδυ. Όταν γύρισα στο ξενοδοχείο και το σκεφτόμουνα το μετάνιωσα αλλά ήταν αργά. Ορκίστηκα όμως, πίσω στην Αθήνα όταν θα ξανασυναντήσω τον Κώστα να μην κάνω καμία κίνηση. Αυτή η ιστορία θα τελειώσει στο νησί.
Το πρωί, όταν κατεβαίναμε στο λιμάνι να πάρουμε το πλοίο τους βρήκαμε σε μια καφετέρια να πίνουν καφέ. Σταματήσαμε να τους χαιρετήσουμε και τότε ο Σάκης γύρισε σε μένα και το Δήμο και μας είπε «Να αλλάξετε τηλέφωνα με τον Κώστα για να κάνετε παρέα στην Αθήνα. Μην νιώθει μοναξιά το μωράκι μου!». « Εμ, δεν σε θέλει», σκέφτηκα «εγώ προσπάθησα να το αποφύγω φίλε μου αλλά το τραβάει ο οργανισμός σου το κέρατο» ενώ έδινα το τηλέφωνό μου στον Κώστα. Και θα φροντίσω εγώ φίλε μου Σάκη να μη νιώσει καθόλου μόνος

Σε γενικές γραμμές πάντως περάσαμε πολύ ωραία αυτό το Πάσχα στην Μύκονο. Βέβαια απ’ ότι παρατήρησα δεν υπάρχει καμία θρησκευτική διάθεση και όλοι ήταν εδώ για την διασκέδαση και το life-style. Αλλά όπως είπε κι η Ματίνα «Άμα θέλαμε θρησκευτική διάθεση θα πηγαίναμε στην Πάτμο»
Άντε και του χρόνου να ‘μαστε καλά!!

Κάτσε πάνω στη μπάρα!

2008-04-17T09:37:00.008+03:00

Τα γεγονότα της "Άρσης βαρών" τα μαθαίνεις φαντάζομαι γιατρέ μου!
Η κοινή γνώμη είναι συγκλονισμένη απο τα γεγονότα και οι στιγμές εθνικής υπερηφάνιας που νιώσαμε στο παρελθόν έρχονται για να γίνουν στιγμές ντροπής.
Κι ενώ κάποιοι προτείνουν να αλλάξει η φύση του αθλήματος κι απο "Άρση Βαρών" να γίνει "Άρση Μωρών" οι κινέζοι θεωρόντας προφανώς οτι φέρουν μέρος της ευθήνης προτείνουν μια νέα εκδοχή του αθλήματος:

Κι επειδή απ 'ότι φαίνεται η ντόπα δεν αγγίζει μόνο την Άρση Βαρών, εκτιμώντας οτι και άλλα ολυμπιακά αθλήματα θα απαξιωθούν , έχουν να μας κάνουν ανάλογες προτάσεις:

Πού είπαμε οτι βγάζω εισητήριο γιατρέ μου;

Friction !!

2008-04-16T11:55:00.002+03:00

Άνοιξε! Έχεις επισκέψεις!

2008-04-15T09:47:00.013+03:00

Η Άνοιξη είναι η αγαπημένη μου εποχή γιατρέ μου. Το γκρίζο του χειμώνα φεύγει σιγά σιγά, τα λουλούδια ανθίζουν, το καλοκαίρι πλησιάζει κλπ, κλπ,κλπ.

Φέτος δε, με επισκέφτηκε προσωπικώς. Ναι, ναι μην ξαφνιάζεσαι. Αλλα να στο πάρω το πράγμα απο την αρχή.

Εκ γεννησιμιού μου (!) έχω μια αλλεργική ιγμορίτιδα η οποία διαρκεί απο το μέσο του φθινοπόρου ως και τα μέσα της άνοιξης συνήθως. Το ξεκίημα και το τέλος έχουν την μεγαλύτερη έξαρση αλλα όχι κάτι τραγικό. Φτέρνισμα, καταρροή, βουλωμένη μύτη το πρωί ... τέτοια. Αφου η περίπτωση είναι χρόνια, για μένα εχει γίνει σύνηθες το πράγμα χωρίς να με ταλαιπωρεί.

Το περασμένο σαββατοκύριακο, τα πράγματα άρχισαν να σκουραίνουν. Ενας ανεξήγητος πυρετός, και τρομεροί πονοκέφαλοι. Κυριακή ξυπνάω μισόκουφος απο το ένα αυτί. "Κάπου την άρπαξα ..." σκέφτομαι ο αφελής και πλακώνομαι στα αντιπυρρετικά και τις C. Ως το βράδυ της κυριακής εχω κουφαθεί εντελώς απο το ένα αυτί. Ξημερώματα, ξυπνάω με τρομερούς πόνους στο (κουφό) αυτί και πυρετό. "Αυτό ήτανε" λέω, "εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου, τα φαγες τα ψωμιά σου μπαρμπαdemon".

Ρημαδοξημερώνει η δευτέρα και σέρνω το κουφάρι μου μέχρι τον ΩΡΛ. Του εξηγώ την κατάσταση. Με εξετάζει. Χαμογελάει...

"Σε επισκέφτηκε η Άνοιξη"

"Μπαρντόν γιατρέ μου; Δεν άκούω καλά απο δεξιά... μου το ξαναλέτε;"

"Η αλλεργία σου βρίσκεται σε έξαρση λόγω της Άνοιξης. Το ιγμόριο γέμισε υγρό, σου έκανε πυρετό και πονοκεφάλους και κάποια ποσότητα του υγρού πήγε και στο αυτί δημιουργόντας πονο και μέιωση της ακοής."

"Κι ολα αυτά εξ αιτίας της Άνοιξης;" ξαναρώτησα ηλιθίως.

"Ω ναί!" ειπε ενθουσιασμένος ο γιατρός σαν να μου είχε μόλις αναγγείλει οτι είμαι έγκυος.

Τέσσερις μέρες μου κατσικώθηκε η Άνοιξη! Αρμένικη βίζιτα!

Ας είναι, δεν πειράζει μιά στο τόσο θα το αντέξω. Αλλα που είστε κυρα Άνοιξη ... του χρόνου να πάτε κι αλλού ε; Μη σας πούν κι ακατάδεκτη. Δέν παρεξηγώ εγώ ... αλλοίμονο!

Έλα μ' ακούς;;

2008-04-07T17:31:00.004+03:00

- Τι νέα;
- Καλά.
- Μμμμ... τίποτα συνταρακτικό;
- Ναι δεν άκουσες; Επιασαν 11 της αρσης βαρών ντοπαρισμένους.
- Δεν εννούσα αυτό.
- Το ξέρω απλά απέφυγα την απάντηση.
- Η οποία είναι;
- Τίποτα συνταρακτικό!
- Το ζώδιό σου πάντως λέει αυτή την εβδομάδα θα 'χεις τυχερά στα ερωτικά.
- Ναι και την περασμένη ελεγε ευνοια στα οικονομικά αλλα την αύξηση δεν την είδα πάλι στο μισθό μου.
- Τώρα μπορεί να πέσει μέσα.
- Στο πηγάδι να ησυχάσουμε. Δε με χέζεις.
- Είσαι αρνητικός. Δεν κάνεις τίποτα έτσι. Πρέπει να είσαι δεκτικός. Να έχεις τις κεραίες σου ανοιχτές.
- Ξεχνας μου φαίνεται οτι δεν είμαι η Μάγια η μέλισσα!
- Ελα, ξέρεις τι εννοώ.
- Τελος πάντων, ολα ανοιχτά τα έχω, και τα μάτια και τ' αυτία και τα ... τις κεραίες μου αλλα δεν κάθεται.
- Μπα δε γίνεται, δεν το κυνηγάς.
- Ναι δεν έχω βγεί ακόμα με το τουφέκι αυτό είναι αλήθεια.
- Κοροϊδευε αλλα ναι ... να το κυνηγήσεις, να βρεις το στόχο και να επιμείνεις και θα δείς που στο τέλος θα το "χτυπήσεις" το θήραμα!!
- Χα! Μήπως στο τέλος να κρεμάσω και το κεφάλι του πάνω απο το τζάκι;
- Ε, δε βγάζω άκρη μαζί σου!
- Αφου μου λες μαλακίες. Θες να σου θυμίσω τότε που έβεαλα στόχο εκείνο το μπάρμαν στο γκάζι που πήγαινα για 6 ολοκληρους μήνες κάθε βράδυ και ξεροοστάλιαζα στη μπάρα πίνοντας ολα τα Χαϊλαντς και στο τσάκ γλίτωσα τους ΑΑ; Και χαρά δεν είδα!
- Ε, έτυχε.
- Η μήπως τότε που ειχαμε παει εκδρομή και λυσάξατε οτι με γουστάρει το γκρούμ του ξενοδοχείου, νοστιμούλης ήτανε δε λέω, και πλήρωσα €500 room service, μόνο να απολυμάνουν το δωμάτιο δε ζήτησα και πάλι φως μηδέν!
- Μάλλον έχεις λάθος target group
- Ναι, εσένα περίμενα, ξεχνάς όμως μου φαίνεται εκείνη τη γνωριμία που έκανα απο το ιντερνετ, που οταν τον είδα ακίνητο στη φωτογραφία ήταν σα χασάπης της Αθηνάς. Ε, φτιάχτηκα ο άνθρωπος. Με το μούσκουλο, με το μουστάκι του, με το τριχωτό του στέρνο! Εδω είμαστε λέω! Μιλάμε και στο τηλέφωνο, ε, ξεφευγε λίγο αλλα οχι ανυσυχητικά! Και μου 'ρχεται στο σπίτι και μπάινει μέσα ο ψινάκης, αλλου μου πάει η μέση κι αλλου γέρνω μη μου πέσει; Που η κλίμακα ρίχτερ αμφιβάλλω αν θα άντεχε τη μέτρηση!
- Τι να πω μάλλον είσαι άτυχος. Αλλα μην το βάζεις κάτω.
- Ναι ναι ξέρω, τελος πάντων εσυ να τα βλέπεις αυτά και να συνειδητοποιείς πόσο τυχερός είσαι που έχεις τον άνθρωπό σου.
- Ασε με μωρέ και με αυτόν. Δεν τον μπορώ άλλο, Ολο σέξ και γούτσου γούτσου θέλει , Δεν αντέχω!
- .... <κλικ> ...
- Έλα που είσαι ;... μ' ακούς;

New Look

2008-04-04T15:34:00.003+03:00

Ανανεωθήκαμε Γιατρέ μου!
Πώς σου φαίνεται το νέο μου look;

Μπορεί να μου έφαγε αρκετές ώρες ψαξίματος, πειραματισμών, googling και photoshop αλλα εμένα τουλάχιστον το αποτέλεσμα με ικανοποίησε τα μάλα! (τα ποιά;)

Ας το γιορτάσουμε λοιπόν με ενα Τανγό που έχουμε και καιρό να ακούσουμε.
Πρόκειτε για διασκευή, δεν θα σου πω ποιού κομματιού, άκουσε το είναι πασίγνωστο. Το μόνο που θα σου πώ ειναι οτι το group λέγεται Tanghetto και είναι απο το Buenos Aires της Αργεντινής

Καλό Σαββατοκύριακο Γιατρέ μου και με 'γειά μας τα καινούρια!!!

Tribute to the Rain

2008-04-03T17:58:00.006+03:00

Σωτηρία Με Λένε

2008-03-30T13:01:00.007+03:00

Την Πέμπτη που μας πέρασε Γιατρέ μου, παγκόσμια μέρα Θεάτρου, ήταν ευκαιρία να τιμήσω την πρόσκληση που μου χάρισε ο αγαπητός Πρόβατος και να πάω να παρακολουθήσω την παράσταση "Σωτηρία με λένε" με την καταπληκτική Λήδα Πρωτοψάλτη.
Την ζωή της Σωτηρίας Μπέλλου την ήξερα. Είχα παρακολουθήσει πρόσφατα ενα αφιέρωμα στην τηλεόραση. Δεν ήταν μιά ζωή "ρόδινη" και τίποτα δεν χαρίστηκε σε αυτή τη γυναίκα. Όταν όμως στην παράσταση καλείσαι να παρακολουθήσεις την τελευταία νύχτα πριν η Σωτηρία υποστεί τραχειοτομή και χάσει για πάντα τη φωνή της καταλαβαίνεις οτι η μοίρα χτυπούσε αυτή τη γυναίκα μέχρι την τελευταία στιγμή.
Η παράσταση είναι συγκλονιστική.
Βαριά, αλλα συγκλονιστική.
Ενα κρεββάτι νοσοκομείου, μια νοσοκόμα και η Σωτηρία για μιάμιση ώρα σε κρατάνε καθηλωμένο στο κάθισμά σου. Το κέιμενο, η σκηνοθεσία αλλα πάνω απ όλα οι ερμηνείες σε βγάζουν απο την λογική της βιογραφίας και σε οδηγούν να σκεφτείς τον ανθρώπινο πόνο. Τα αναπάντεχα χαστούκια της ζωής που απο την μια μέρα στην άλλη μπορούν να αλλάξουν όλα τα δεδομένα, και την δύναμη ή την αδυναμία που η Σωτηρία τα αντιμετώπισε.
Με λίγα λόγια το έργο δεν έχει να κάνει με την καλλιτέχνη Σωτηρία Μπέλλου αλλα με τον άνθρωπο. Κι αυτό ειναι που για μένα κάνει αυτην την παράσταση εξαιρετική. Σκηνοθετικά ευρήματα οπως ο διάλογος της Σωτηρίας με τον εαυτό της κορυφώνουν συναισθήματα και εικόνες. Και φεύγοντας απο το θέατρο αυτό που σου έχει μείνει είναι το βάθος κι όχι η επιφάνεια. Οτι η κάθε μέρα που περνάει δεν πρόκειτε να ξαναγυρίσει ποτέ. Στην ζωή μας τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν μας χαρίζεται. Κι ακόμα κι αν τα χάσεις όλα και η ζωή σε πετάξει πανω σε ενα σιδερένιο κρεββάτι νοσοκομείου ωφείλεις στον εαυτό σου να βρέις την δύναμη και να συνεχίσεις.
Σας ευχαριστώ Κυρία Λήδα Πρωτοψάλτη, το ταλέντο σας ειναι αδιαμφισβήτητο.
Σε ευχαριστώ Εύα Καμινάρη, ήσουν μια αποκάλυψη.
Σε ευχαριστώ Βαγγέλη για την ευκαιρία που μου έδωσες να παρακολουθήσω αυτήν την παράσταση

Να πάς και να την δείς οπωσδήποτε Γιατρέ μου!

Μου Λείπουν ...

2008-03-26T17:00:00.008+02:00

Σήμερα Γιατρέ μου, με αφορμή ενα post του Ethan, σχετικά με ενα δημοσίευμα της free-press F.A.Q για τα Αθηναϊκά gay στέκια, μου ήρθε να αναπολήσω gay μαγαζιά στην Αθήνα που δυστυχώς δεν υπάρχουν πιά.

Πρώτο πρώτο και αγαπημένο ήταν το Graffity στην Ξούθου. Για όσους δεν ξέρουν, η Ξούθου ειναι ενα μικρό (πολύ μικρό) στενάκι πίσω απο το Hondo της Ομόνοιας οπου βρίσκεται και η παλαιότερη (νομίζω) sauna της Αθήνας, η Athens Relax.
To graffity είχε την μοναδικότητα, να είναι το μόνο underground μαγαζί που στεγαζόταν σε 2 ορόφους πολυκατοικίας (2ο & 3ο). Η είσοδος ήταν απο τον τρίτο όροφο. Σήμερα θα το λέγαμε club με 2 stages. O χώρος που έμπαινες σου θύμιζε συνοικιακή καφετέρια ήσυχο, με ελληνική συνήθως μουσική. Στο βάθος υπήρχε μια σκάλα παλία σιδερένια (υπηρεσίας τις λέγαμε κάποτε) που σε οδηγούσαν στον κάτω όροφο που ήταν ενας καθαρά club χώρος με ωραία dance μουσική και απο τις πιο ψαγμένες φατσούλες της πόλης!

Επόμενο αγαπημένο και στέκι μου για πολλά χρόνια, ηταν το Alexanders στο Κολωνάκι. Μαγαζί που όλη η gay Αθήνα έκανε ενα πέρασμα, χώρος που άλλαξε πολλές φορές όχι μόνο στυλιστικά αλλα καί χωροταξικά τολμόντας να αλλάξει τη θέση της κλασικής στρογγυλής του μπάρας (μέγα λάθος) κατα τα τελευταία χρόνια της ύπαρξης του. Επίσης δύο stages, επάνω disco classics και ελληνικά, κάτω mainstream και house. Τόσο η θεοσκότεινη και στενή σκάλα όσο και η πόρτα στο τέρμα της για να εισέλθεις στον κάτω χώρο (ήταν απο αυτές με την επαναφορά, που μόλις μπεις την τρώει ο απο πίσω στη μούρη !!) είχαν γίνει αφορμή για πολλές "εντυπωσιακές εισόδους" ;ο)
Τέλος απο την μικρή "σκηνή" που υπήρχε στον πάνω χώρο πέρασαν πολλά gay icons της εποχής όπως η Ζωζώ Σαπουντζάκη (ναι, ναι ήμουν κι εγώ εκεί!) αλλα και υπέροχα drag shows απο γνωστό σήμερα μακιγιέρ.

Ο μικρός Alecos και το Alexanders σηματοδότησαν την περιοχή του Αγιου Διονύση για πολλά χρόνια και έγιναν ο λόγος που η Τσακάλωφ στις 5 το πρωί ήταν απο τους πιό "κεφάτους" δρόμους της Αθήνας.

Το Factory στην Μπενάκη πάλι ήταν το club που μας έκανε υπερήφανους στους φίλους μας απο το εξωτερικό. Κατα την ταπεινή και προσωπική μου άποψη ήταν το μοναδικό club μέχρι και σήμερα που μπορεί να χαρακτηριστεί "Ευρωπαϊκού επιπέδου". Ένα stage, μεγάλος χώρος, δύο μπάρες, cozy υπόγειο για άραγμα και ψωνιστήρι, ψυγεία darkrooms για "άγριες" καταστάσεις. Μουσική house, progressive, vocal trance και οτι πιο χορευτικο έπαιζε στη διεθνή σκηνή. Πραγματικά go-go boys και ερωτισμός παντου. Το must place 2 be της δεκαετίας του 90. Η απόπειρα αλλαγής χώρου ήταν κι αυτό που έφερε σταδιακά και την παρακμή του.

Το City στην οδό Κορυζή στις αρχές της Συγγρού έκανε κι αυτό την επανάστασή του στην gay Αθήνα. Έχοντας πραγματοποιήσει μια επιτυχημένη πορεία στην Μύκονο, ο Λέν με τα drag show του και την παρέα του φέρνουν το City στην Αθήνα. Μεγάλος χώρος, ένα stage με καταπληκτικό εξώστη για cozy και άραγμα, πίστα για τα καταπληκτικά drag shows και μουσική ΤΑ ΠΑΝΤΑ - απο Κούκα μέχρι Army of lovers κι απο Αντζελα Δημητρίου μέχρι Queen! Το City ήταν straight friendly καθώς γύρω στις 2 που άρχιζε το show έσκαγαν στο μαγαζί & straight ζευγαράκια που απλά έβλεπαν το show κι έφευγαν.

Κλείνοντας δεν θα μπορούσα να παραλείψω το Lizard στο θησείο, ακριβώς απο πάνω απο τη σημερινή "Κίρκη". Ξεκίνησε ως λεσβιάδικο καθώς ιδιοκτήτρια ήταν η Λίζα που έχει και σήμερα την Κίρκη. Κάνοντας όμως τη μαγκιά να ανοίγει κάθε κυριακή απο τις 5 το απόγευμα με χαλαρή μουσική και θεα στην Ακρόπολη έγινε το must πέρασμα και meeting point μετά τις βουτιές στα Λιμανάκια. Χώρος λιτός, απλός με ξύλινο πάτωμα, 3 δωμάτια, 2 μπάρες και μουσική ελληνοξένη mainstream στέγασε πολλούς παράνομους έρωτες και υγρά φιλιά στις τζαμαρίες που έβεπαν την φωτισμένη Ακρόπολη.

Τελικά τώρα που τα ξαναθυμάμαι γιατρέ μου "κώλο δεν έβαζα κάτω" τότε μου φαίνεται. Αλλα γιατί να βάλω; Τότε ο κόσμος διασκέδαζε γιατρέ μου. Πηγαίναμε σε ενα μαγαζί για να χορέψουμε, να ιδρώσουμε χωρίς να μας νοιάζει "μη χαλάσει το χτένισμα". Οι φατσούλες ήταν χαμογελαστές κι όχι "ξυνισμένες". Και φυσικά υπήρχε φλέρτ, έρωτας, κοφτερές ματιές και υγρές συγκινήσεις. Πού ειναι ολα αυτά σήμερα γιατρέ μου;

Life Stories - Family Outing

2008-03-19T16:29:00.012+02:00

Soundtrack suggested by One Big DJ.

Στα 22 του χρόνια ο Ν, δεν διέφερε ιδιαίτερα από τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας του. Ζούσε με τους γονείς του, είχε ολοκληρώσει σχεδόν τις σπουδές του και σε μερικούς μήνες θα υπηρετούσε τη θητεία του. Η μόνη λεπτομέρεια που τον διαφοροποιούσε από έναν συνηθισμένο εικοσιδυάχρονο ήταν ο σεξουαλικός του προσανατολισμός. Gay, ομοφυλόφιλος, αδερφή, δεν στεκόταν στις ταμπέλες. Ήξερε πολύ καλά τι ήθελε από πολύ μικρός. Δεν μπήκε ποτέ σε διλήμματα του τύπου «Άντρες ή Γυναίκες». Οι άντρες ήταν ξεκάθαρα το αντικείμενο του πόθου του και δεν είχε τύψεις γι αυτό. Παρ’ όλα αυτά όμως διατηρούσε ένα straight προφίλ για τους γονείς και τους περισσότερους φίλους του. Φοβόταν να ανοιχτεί γιατί δεν μπορούσε να προβλέψει τις αντιδράσεις τους. Βέβαια είχε και έναν-δύο gay φίλους με τους οποίους έβγαινε και διασκέδαζε στα Αθηναϊκά gay bars όπου είχε κατά καιρούς κάνει ερωτικές γνωριμίες και σχέσεις της μιας βραδιάς , άντε και της μιας εβδομάδας.

Μέχρι να παρουσιαστεί στο στρατό, ο Ν εργαζόταν ως κλητήρας στην ίδια εταιρία με τον πατέρα του. «Για να μην κοπροσκυλιάζεις», είχε πει χαρακτηριστικά ο πατέρας του και ο Ν το δέχτηκε καθώς έτσι έβγαζε κι ένα καλό χαρτζιλίκι. Έτσι πατέρας και γιος έφευγαν μαζί κάθε πρωί και μαζί επέστρεφαν το απόγευμα στο σπίτι.

Εκείνο το απόγευμα του φθινοπώρου τίποτα δεν έδειχνε να είναι διαφορετικό. Ο Ν και ο πατέρας του γύρισαν από τη δουλειά και έκατσαν στο τραπέζι να φάνε μαζί με την μητέρα που τους περίμενε κάθε μέρα. Στην διάρκεια του φαγητού ο Ν πρόσεξε ότι κανείς δεν μιλούσε αλλά δεν έδωσε σημασία. Τελειώνοντας το πιάτο του σηκώθηκε για να πάει στο δωμάτιό του. Ο πατέρας του τον σταμάτησε.
- Κάθισε λίγο σε παρακαλώ πολύ.
- Γιατί;
- Θέλω να μιλήσουμε
Το σοβαρό ύφος του πατέρα του και ένας βαθύς αναστεναγμός από την πλευρά της μητέρας του έκαναν τον Ν να καταλάβει ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε. Ξανακάθισε προσπαθώντας να καταλάβει.
Ο πατέρας του πήρε το λόγο:
- Ξέρεις εδώ και λίγο καιρό, εγώ και η μητέρα σου ανησυχούμε για σένα. Από τότε που άρχισες να βγάζεις δικά σου χρήματα ξενυχτάς πολύ συχνά όχι μόνο τα Σάββατα, όπως όλος ο κόσμος αλλά και τις καθημερινές. Επίσης άρχισες να κοιμάσαι σε φίλους σου και να εξαφανίζεσαι για ολόκληρο σαββατοκύριακο χωρίς να ξέρουμε που είσαι και με ποιους. Τηλεφωνούν και σε ζητάνε διάφοροι άγνωστοι. Πραγματικά κι εγώ και η μητέρα σου δεν ξέρουμε τι να υποθέσουμε.
Ο Ν προσπάθησε να είναι ψύχραιμος
- Δεν υπάρχει κάτι για να υποθέσεις πατέρα, είπε παίρνοντας επιθετική στάση. Όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου βγαίνω, διασκεδάζω και από τη στιγμή που βγάζω τα δικά μου χρήματα νομίζω πως έχω το δικαίωμα να τα ξοδεύω όπου και όπως θέλω. Άλλωστε μην ξεχνάς ότι σε λίγους μήνες θα πάω φαντάρος οπότε όλα αυτά θα κοπούνε. Δεν έχω το δικαίωμα να διασκεδάσω κι εγώ λίγο; Όσο για τους άγνωστους που λες ότι τηλεφωνούν δεν είναι τίποτα περισσότερο από φίλοι. Ε, δεν γίνεται να ξέρετε κι όλους τους φίλους μου.
Ο πατέρας του Ν εξακολουθούσε να είναι ψύχραιμος. Σηκώθηκε, πήγε μέχρι το δωμάτιο και επέστρεψε κρατώντας μια κασέτα κι ένα λευκό φάκελο. Ο Ν δεν μπορούσε να καταλάβει τι είναι όλα αυτά. Ο πατέρας του ξανακάθισε στο τραπέζι και συνέχισε
- Καταλαβαίνω αυτά που λες, αλλά πρέπει να μας καταλάβεις κι εμάς. Φοβόμαστε μην έχεις μπλέξει με τίποτα παλιοπαρέες και ναρκωτικά. Γι αυτό …
- Τι είναι αυτά που λες ρε πατέρα; Τον διέκοψε ο Ν. Την έχουμε ξανακάνει αυτή τη συζήτηση και σου είχα πει πως αν ήθελα να πάρω ναρκωτικά μπορούσα άνετα να τα βρω και στο σχολείο που ΕΣΕΙΣ με στέλνατε. Τώρα σας έπιασε η ανησυχία;
- Άφησέ με να ολοκληρώσω, είπε πάλι ήρεμα ο πατέρας του. Επειδή λοιπόν όπως σου είπα ανησυχούσαμε αποφασίσαμε με την μητέρα σου να αναθέσουμε σε έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ να παρακολουθήσει για λίγο καιρό τις κινήσεις σου.
Αυτή η τελευταία φράση του πατέρα του, έκανε τον Ν να νιώσει ένα δυνατό σφίξιμο στο στομάχι. Για λίγα δευτερόλεπτα στο τραπέζι επικράτησε σιωπή.
O N δεν ήξερε αν έπρεπε να θυμώσει ή να το βάλει στα πόδια
- Μα … πως το κάνατε αυτό … δεν είχατε το δικαίωμα … ήταν το μόνο που μπόρεσε να ξεστομίσει. Το μυαλό του άρχισε να γυρίζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προσπαθώντας να προετοιμαστεί για την συνέχεια. Δεν μπορούσε όμως να φανταστεί. Ο πατέρας του χωρίς να μιλάει έβαλε την κασέτα που είχε φέρει από το δωμάτιο στο κασετόφωνο που υπήρχε πάνω στο τραπέζι. Πάτησε το play
Μια τηλεφωνική συνομιλία άρχισε να ακούγεται. Οι φωνές των δύο ομιλητών του ήταν πολύ γνωστές. Η μία ήταν η δική του και η άλλη ενός γκόμενου που είχε για καμιά δεκαπενταριά μέρες.
….
- Μου λείπεις
- Κι εμένα
- Πότε θα σε δω;
- Αύριο μάλλον. Σήμερα λέω να το παίξω καλό παιδί και να κάτσω σπίτι για να μη δώσω αφορμές.
- Αχ πως θα αντέξω μακριά σου μια ολόκληρη μέρα μωράκι μου;
- Όπως θα την αντέξω κι εγώ. Αύριο όμως θέλω να με κρατάς όλη νύχτα στην αγκαλιά σου
- Σ’ αγαπώ
- Κι εγώ
….

Ο Ν είχε μείνει αποσβολωμένος κοιτάζοντας το κασετόφωνο. Ο πατέρας του έσπρωξε τον φάκελο προς το μέρος του. Ο Ν τον έπιασε αλλά φοβόταν να τον ανοίξει. Δειλά έβαλε μέσα το χέρι του και τράβηξε έξω το περιεχόμενο. Ένα κομμάτι χαρτί και μερικές φωτογραφίες. Οι φωτογραφίες ήταν τραβηγμένες έξω από δυο διαφορετικά gay bars όπου τον απεικόνιζαν σε στιγμές μέθης και κεφιού με διάφορους άλλους θαμώνες. Το χαρτί δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα ερωτικό γράμμα που του είχε στείλει ένας γκόμενος πριν μερικούς μήνες και το είχε καλά κρυμμένο στο συρτάρι της βιβλιοθήκης του.
Ο Ν έμεινε με σκυμμένο το κεφάλι πάνω από τις φωτογραφίες. Στο κασετόφωνο η γλυκανάλατη συνομιλία με τον γκόμενο συνεχιζόταν. Η μητέρα του, αμέτοχη ως τότε άρχισε να κλαίει με αναφιλητά. Ο Ν δεν ήξερε πώς να το αντιμετωπίσει. Τι να πει; Τι να κάνει; Ήθελε να ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Ένοιωθε θυμό και ντροπή. Θυμό γιατί κάποιος του είχε παραβιάσει την προσωπική ζωή και ντροπή απέναντι στους γονείς του.
Όταν η κασέτα με την συνομιλία σταμάτησε, το μόνο που ακουγόταν ήταν τα αναφιλητά της μητέρας του. Για λίγο έμειναν όλοι σιωπηλοί. Τον λόγο πήρε για μια ακόμα φορά ο πατέρας του, μόνο που αυτή τη φορά ο τόνος της φωνής του δεν ήταν και τόσο ήρεμος.
- Μήπως μπορείς να μας δώσεις μια εξήγηση για όλα αυτά;
Ο Ν δεν το σκέφτηκε και πολύ. Τα στοιχεία που του παρουσίασαν ήταν αδιάσειστα. Δεν μπορούσε να το αρνηθεί. Έτσι με όση ψυχραιμία διέθετε απάντησε
- Δεν έχει μείνει κάτι για να εξηγήσω. Νομίζω ότι καταλαβαίνετε. Ναι είναι αληθινή και η συνομιλία και οι φωτογραφίες και το γράμμα. Εγώ δεν είχα σκοπό να το μάθετε ποτέ αλλά βάλατε μόνοι σας τα χέρια σας και βγάλατε τα μάτια σας. Ο ντετέκτιβ σας έκανε πολύ καλή δουλειά!
Αυτό το τελευταίο το είπε με μια δόση ειρωνείας προσπαθώντας να μεταθέσει την ενοχή στους γονείς του. Χωρίς αποτέλεσμα βέβαια.
- Δηλαδή, είπε η μητέρα του αυτή τη φορά, θες να μας πεις ότι πας με άντρες;
- Δηλαδή μετά από αυτή τη συνομιλία και αυτό το γράμμα εσύ θεωρείς ότι μπορώ να ισχυριστώ το αντίθετο; Της απάντησε θυμωμένα.
Είχε πάρει πλέον απόφαση να τα παίξει όλα για όλα κι όπου τον βγάλει. Η μητέρα του ξανάρχισε να κλαίει. Ο πατέρας του προσπαθούσε να είναι ήρεμος
- Κοίταξε παιδί μου. Είσαι μικρός ακόμα και ίσως από περιέργεια ψάχνεις να δοκιμάσεις νέα πράγματα. Να πειραματιστείς
- Κάνεις λάθος πατέρα. Δεν ψάχνω ούτε ψάχνομαι. Ξέρω πολύ καλά τι θέλω και δεν έχω σκοπό να το αλλάξω
- Πως μπορείς να το λες αυτό. Είσαι μικρός, μπορεί όλο αυτό να είναι απλά μια στραβοτιμονιά. Εγώ νομίζω ότι πρέπει να πας να δεις έναν ειδικό. Έναν γιατρό, έναν ψυχολόγο.
- Πατέρα, εσένα τουλάχιστον σε θεωρούσα ανοιχτόμυαλο άνθρωπο. Έχεις γυρίσει όλο τον κόσμο. Τι νομίζεις ότι έχω; Γρίπη; Κι ότι θα πάρω ένα χάπι και θα γίνω καλά;
- Αυτό που νομίζω είναι ότι είσαι πολύ μικρός για να είσαι σε θέση να ξέρεις τι είναι καλό για σένα και τι όχι
- Μικρός, μικρός, μικρός σας βαρέθηκα πια! Φώναξε αγανακτισμένος και σηκώθηκε από το τραπέζι. Μάθετε λοιπόν ότι αυτός είμαι κι αν σας αρέσει. Αν δεν σας αρέσει να μου το πείτε να σηκωθώ να φύγω και να πάω να ζήσω την ζωή μου όπως θέλω εγώ. Σας είπα. Μόνοι σας βάλατε τον ντετέκτιβ και βγάλατε τα μάτια σας. Αποδεχτείτε λοιπόν το αποτέλεσμα των πράξεών σας. Εγώ δεν έχω σκοπό να αλλάξω για τίποτα και για κανέναν
Με μια γρήγορη κίνηση ο Ν τους προσπέρασε βγήκε από την κουζίνα και κλειδώθηκε στο δωμάτιό του. Με χέρια που έτρεμαν, άναψε ένα τσιγάρο και κάθισε σιωπηλός στο κρεβάτι του με τεντωμένα όμως αυτιά για να ακούει τι γίνεται απ έξω.

Είχε πια νυχτώσει και στο σπίτι επικρατούσε ησυχία. Ο Ν εξακολουθούσε να είναι κλεισμένος στο δωμάτιό του και δεν είχε σκοπό να βγει. Κατά διαστήματα άκουγε ομιλίες από το δωμάτιο των γονιών του αλλά όσο κι αν προσπαθούσε δεν μπορούσε να ακούσει καθαρά τι έλεγαν. Λίγο αργότερα άκουσε ένα ελαφρύ χτύπημα στη πόρτα του δωματίου του
- Ποιος είναι;
- Μπορώ να σου πω λίγο; είπε ο πατέρας του πίσω από την κλειστή πόρτα
- Τι να μου πεις πάλι; Ότι είμαι μικρός; Απάντησε ο Ν χωρίς καν να σηκωθεί από το κρεβάτι του
- Θέλω να κάνουμε μια ήρεμη κουβέντα σαν άντρες απάντησε ο πατέρας του.
Η φράση αυτή του φάνηκε αστεία του Ν. «Σαν άντρες» … σηκώθηκε και ξεκλείδωσε την πόρτα. Ο πατέρας του μπήκε στο δωμάτιο. Το ντουμάνι από τον καπνό δεν τον απασχόλησε καθόλου. Σε άλλη περίπτωση θα είχε γίνει χαμός για το τσιγάρο. Αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Ο πατέρας του έκατσε στο κάτω μέρος του κρεβατιού απέναντί του. Ο Ν δεν σήκωσε τα μάτια να τον κοιτάξει
- Θέλω να πας σε έναν γιατρό, είπε ήρεμα ο πατέρας του
- Άντε πάλι … απάντησε ο Ν, αφού τα είπαμε ρε πατέρα, δεν είμαι άρρωστος δεν μπορείς να το καταλάβεις;
- Πες με οπισθοδρομικό, στενοκέφαλο αλλά δεν μπορώ να το αφήσω έτσι αυτό. Πρέπει να υπάρχει μια αιτία γι’ αυτό που σου συμβαίνει
- Και ποιος σου είπε ότι με νοιάζει ποια είναι η αιτία; Και στην τελική σε νοιάζει τι είναι καλό για σένα ή τι είναι καλό για μένα;
- Γονείς είμαστε και νοιαζόμαστε για το καλό το δικό σου. Δεν μπορούμε να σε αφήσουμε να καταστραφείς και να γίνεις δυστυχισμένος.
- Δυστυχισμένος θα είμαι αν προσπαθήσεις να με αλλάξεις. Έχεις ιδέα πατέρα τι εφηβεία πέρασα έχοντας ανακαλύψει ότι δεν είμαι όπως όλοι οι άλλοι φίλοι μου; Πόσο δύσκολο ήταν να αποδεχτώ εγώ ο ίδιος τον εαυτό μου; Πόσο προσπάθησα να το κρύψω για να μην γίνω ο περίγελος του σχολείου η της παρέας; Και τώρα που έχω φτάσει σε ένα σημείο να νιώθω καλά με αυτό που είμαι και να το χειρίζομαι έρχεσαι εσύ και μου ζητάς να το αλλάξω; Γιατί;
- Μόνος σου το είπες. Για να μην γίνεις περίγελος. Για να μην δώσεις σε κανέναν το δικαίωμα να σε κοροϊδέψει. Κάνε μια προσπάθεια. Κάντο για μας. Σκέψου το. Μια επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο. Μόνο αυτό σου ζητάμε… και λέγοντας αυτά ο πατέρας του Ν σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς την πόρτα. Κοντοστάθηκε για λίγο και πρόσθεσε
- Και άνοιξε λίγο το παράθυρο να ξεντουμανιάσει … δεν κάνει να κοιμηθείς με όλον αυτό τον καπνό εδώ μέσα!

Τις επόμενες δυο μέρες το κλίμα στην οικογένεια ήταν βαρύ. Ο Ν και ο πατέρας του πηγαινοέρχονταν στη δουλειά μαζί χωρίς όμως να ανταλλάσσουν ούτε κουβέντα. Η μητέρα του με μια μόνιμη μελαγχολία και δακρυσμένα μάτια του ράγιζαν την καρδιά κάθε φορά που την έβλεπε. Δεν μπορούσε να το αντέξει, ούτε και να βλέπει τους γονείς του σε αυτή την κατάσταση. Βέβαια μέσα στην «ατυχία» του ήξερε ότι ήταν και τυχερός που δεν τον είχαν πετάξει στο δρόμο όπως είχε ακούσει από παρόμοιες ιστορίες άλλων gay.

Εκείνο το Σαββατιάτικο πρωινό ο Ν πήγε στην κουζίνα να φτιάξει καφέ. Οι γονείς του κάθονταν στο τραπέζι. Είπε μια μασημένη «καλημέρα» κι άρχισε να φτιάχνει τον καφέ.
- Σκέφτηκες καθόλου αυτά που είπαμε; ρώτησε ο πατέρας του
- Εννοείς τον ψυχολόγο; Απάντησε ο Ν χωρίς να πάρει τα μάτια του από τον καφέ
- Ναι
- Το σκέφτηκα
- Και τι αποφάσισες;
Ο Ν πήρε τον έτοιμο πλέον καφέ και έκατσε μαζί τους στο τραπέζι.
- Όπως σας ξαναείπα, το θεωρώ χαμένο κόπο. Αν όμως κάτι τέτοιο σας κάνει εσάς να νιώσετε καλύτερα και να το πάρετε απόφαση τότε θα πάω. Αλλά υπό όρους.
- Τι όρους ; ρώτησε ο πατέρας του εκνευρισμένος
- Κατ’ αρχήν η επιλογή του γιατρού θα είναι δική σας. Θα αποφασίσετε σε ποιον γιατρό θέλετε να πάω, θα κλείσετε το ραντεβού και εγώ θα πάω. Ότι πει ο γιατρός θα γίνει αποδεκτό από όλους μας. Σε καμία περίπτωση αν αυτά που θα πει ο γιατρός δεν σας βρίσκουν σύμφωνους δεν πρόκειται να πάω μετά σε άλλον. Γι αυτό να βρείτε κάποιον που εμπιστεύεστε γιατί δεν θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία. Συμφωνείτε;
Οι δύο γονείς κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Αφού συνεννοήθηκαν με τα μάτια ο πατέρας του συμφώνησε με τους όρους του Ν

Πράγματι ο Ν τα είχε σκεφτεί τα πράγματα. Ήξερε του δικούς του και ήταν σίγουρος ότι θα τον έστελναν στον καλύτερο ψυχολόγο που υπήρχε. Πράγμα που σήμαινε ότι δεν υπήρχε περίπτωση ο ψυχολόγος να του πει ότι έπρεπε να αλλάξει. Διάολε αυτοί ξέρουν από πρώτο χέρι ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι γρίπη! Επί τη ευκαιρία κιόλας θα συμβουλευόταν τον ψυχολόγο για το πώς να χειριστεί την κατάσταση με τους γονείς του μιας κι εκείνος θα είχε αντιμετωπίσει κι άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.
Έτσι τα είχε στο μυαλό του και υπό αυτές τις συνθήκες δέχτηκε.

Πράγματι μερικές μέρες αργότερα ο πατέρας του Ν του έδωσε ένα χαρτί με το όνομα, την διεύθυνση και την ημερομηνία και ώρα του ραντεβού. Όπως το είχε προβλέψει. Το ραντεβού ήταν με τον καλύτερο ψυχολόγο / σεξολόγο της Αθήνας. Και την σωστή μέρα και ώρα ο Ν βρισκόταν στο σαλόνι αναμονής του γιατρού.
Όση ώρα περίμενε ήταν αναστατωμένος. «Κι αν μου πει ότι πρέπει να κάνω θεραπεία;» , «Κι αν θέλει να βγάλει φράγκα και με πλακώσει στις συνεδρίες;», «κι αν είναι παλαιών αρχών και μου αρχίσει ότι αυτά είναι ανωμαλίες;». Το άγχος του αυξανόταν όσο η ώρα περνούσε. Κάποια στιγμή η γραμματέας του είπε να περάσει. Ο Ν πήρε μια βαθιά ανάσα και μπήκε στο γραφείο του γιατρού.
Ευτυχώς ο γιατρός ήταν νέος. Γύρω στα 40 τον έκανε. Του χαμογέλασε και του ζήτησε να καθίσει σε έναν καναπέ απέναντι από το γραφείο του.

- Λοιπόν, άρχισε ο γιατρός, για πες μου Ν ποιο είναι το πρόβλημα;
- Είμαι ομοφυλόφιλος.
- Και αυτό το θεωρείς πρόβλημα; Ρώτησε αινιγματικά ο γιατρός
- Όχι αλλά μόλις το ανακάλυψαν οι γονείς μου.
- Χμμμ … αυτό είναι πρόβλημα! Απάντησε ο γιατρός χαρίζοντας στον Ν ένα πλατύ χαμόγελο.
Αυτό ήταν. Όλο το άγχος του Ν έφυγε μονομιάς. Συνεχίζοντας να μιλάει με το γιατρό λυνόταν όλο και περισσότερο. Φυσικά ο γιατρός δεν τον αντιμετώπιζε όπως οι γονείς του. Κουβέντιασαν περίπου για μιάμιση ώρα και ο γιατρός ζήτησε από τον Ν να ξανάπαει και την επομένη για να «σχηματίσει ολοκληρωμένη εικόνα» όπως χαρακτηριστικά του είπε. Πράγματι ο Ν πήγε και την επομένη και ξαναμίλησαν για άλλη μιάμιση ώρα. Αφού τελείωσαν ο γιατρός σηκώθηκε από το γραφείο του και πήγε και κάθισε δίπλα στον Ν

- Αγαπητέ μου Ν, όπως ίσως κατάλαβες αυτές τις δύο μέρες σου έκανα μια mini ψυχανάλυση. Και αυτό που έχω να σου πω είναι ότι είσαι μια χαρά. Ναι είσαι ομοφυλόφιλος, απόλυτα συνειδητοποιημένος όμως. Αγαπάς τον εαυτό σου γι αυτό που είναι και είσαι ευτυχισμένος με τις επιλογές σου. Ως εκ τούτου λοιπόν δεν βρίσκω τον λόγο γιατί να το αλλάξουμε αυτό
- Μα γιατρέ μου υπάρχει ποτέ περίπτωση να αλλάξει ένας ομοφυλόφιλος;
- Κοίταξε να δεις Ν. Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται οι ίδιοι αρνούμενοι να αποδεχτούν τον ίδιο τους τον εαυτό και σου ζητούν να αλλάξουν. Η τουλάχιστον να προσπαθήσουν να αλλάξουν. Υπάρχουν πρακτικές που εφαρμόζονται τόσο με ψυχοθεραπεία όσο και με ψυχοφάρμακα. Αλλά πίστεψε με ότι τα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικά. Στην καλύτερη περίπτωση το άτομο παύει να έχει οποιαδήποτε σεξουαλική ζωή, στην χειρότερη έχουμε μια διαταραγμένη προσωπικότητα.
- Και με τους γονείς μου γιατρέ τι να κάνω;
- Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να βοηθήσουμε. Ότι και να λες εσύ στους γονείς σου και όσο κι αν προσπαθείς να τους εξηγήσεις την κατάσταση δεν θα σε καταλάβουν. Προτείνω λοιπόν να τους πεις να έρθουν να με δουν ώστε να μπορέσω εγώ να τους εξηγήσω ότι είσαι μια χαρά και ότι θα πρέπει να είναι ευτυχισμένοι που τόσο νέος έχεις την ωριμότητα να αποδέχεσαι τον εαυτό σου και να τον αγαπάς παρ’ όλη την διαφορετικότητά του

Ο Ν έφυγε από το ιατρείο σχεδόν πετώντας. Τα νέα στο σπίτι του δεν χαροποίησαν καθόλου τους γονείς του όμως δέχτηκαν να πάνε και να μιλήσουν με το γιατρό.
Ο Ν δεν ρώτησε ποτέ να μάθει τι τους είπε.
Η οικογενειακή γαλήνη επέστρεψε. Το «γεγονός» υπήρχε απλά πλέον δεν συζητιόταν. Ο Ν βέβαια ήταν πολύ προσεκτικός ώστε να μην δίνει λαβές για να στεναχωρεί τους δικούς του. Τα πολλά τηλεφωνήματα από αγνώστους έπαψαν. Βοήθησε βέβαια και η άνθιση της κινητής τηλεφωνίας. Ποτέ δεν έφερε κάποιο γκόμενο στο σπίτι. Ακόμη κι όταν μερικά χρόνια αργότερα, τους είπε ότι θα πάει να μείνει μόνος του δεν αντέδρασαν. Ήταν πάντα διακριτικοί. Έπαιρναν τηλέφωνο πριν πάνε στο σπίτι του και η μόνη ερώτηση ήταν «είσαι καλά;» ή «είσαι ευτυχισμένος;»
Και δεν θα ξεχάσει ποτέ τον πατέρα του , όταν βλέποντας τον Ν σε κακά χάλια μετά από έναν χωρισμό τον πήρε παράμερα και του είπε:
«Ξέρω ότι ο χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος. Ίσως δεν βιώσεις ποτέ την γέννηση ενός παιδιού αλλά είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα βιώσεις την γέννηση ενός μεγάλου έρωτα. Και πίστεψέ με είναι εξ ίσου θαυμάσιο!»

Τωρα πια ολα αυτα για τον Ν ειναι μονο μια ανάμνηση. Αν τον ρωτήσεις θα σου πει οτι τελικά καλύτερα που έγιναν έτσι τα πράγματα. Σίγουρα δεν ήταν ευκολο και σίγουρα ηταν τυχερος που οι γονείς του δεν του εκαναν τη ζωή του πιο δύσκολη. Οταν ομως τον ρωτάνε "Να το πω στους γονείς μου;" τοτε δεν απαντάει. Γιατι οπως υποστηρίζει δεν υπάρχει απάντηση. Ο καθένας κρίνει και πράττει. Ο ίδιος δεν είχε σκοπό να το πει ποτέ. Αλλα χαίρεται που δεν χρειάζεται να κουβαλάει μέσα του αυτό το μυστικό. Και συμπληρώνει με χιούμορ
"Τουλάχιστον ειμαι πλέον αδερφή με Ιατρική Γνωμάτευση" !!!

Κέφια

2008-03-15T13:42:00.005+02:00

Σήμερα γιατρέ μου έχω κέφια! Ο λόγος βρίσκεται εδώ.
Τι καλύτερο απο ένα tango λοιπόν. Όχι όμως απο αυτά που ξέρεις. Πιό μοντέρνο ... πιο χορευτικό ... πιο ασιάτικο.
Μην τρομάζεις δεν θα πονέσει στ' ορκίζομαι!
Απλά οι κορεάτες ανακάλυψαν το tango. Ως ρυθμό εννοώ. Και του άλλαξαν τα φώτα. Μην ξεγελαστείς απο τον τίτλο, το τραγουδάκι ειναι χαρούμενο!

Sad Tango-Rain

Ο συμπαθής νέος είναι ο Rain ή Jung Ji-hoon για τους συμπατριώτες του ο οποίος στα 25 του χρόνια επαγγέλεται Entertainer τουτέστιν τραγουδιστής, ηθοποιός, χορευτής και μονδέλο!
Και φυσικά είναι Super Star στην Κορέα και ωραίο γκομενάκι αν σου αρέσει το asian look.
Αφιερωμένο στον αγαπητό Πρόβατο.

Καλό Σαββατοκύριακο γιατρέ μου !

Βασανηστεία

2008-03-11T09:36:00.004+02:00

Καθαρή Δευτέρα mobile rings...
- Καλημέρα, πού είσαι ;
- Καλημέρα, στο χωριό!
- Αχ ωραία. Σας κάνει καλό καιρό;
- Ναι μια χαρά, λιακάδα. Πίνω τον καφέ μου στον κήπο και αγναντεύω τη φύση.
- Πρόσεξε μην πάθεις overdose οξυγώνου.
- Λες να την πάθω σαν την Άντζελα και να μου οξυγωνωθεί απότομα ο εγκέφαλος;
- Εμμ... πολύ θέλει ο άνθρωπος; Κόσμο έχει;
- Αρκετό απ' οτι είδα, πολλά γκομενάκια around.
- Mmm tres interresand. Έχετε και καρναβάλι εκεί;
- Έχουμε, δηλαδή οχι καρναβάλι με παρελάσεις αλα Πάτρα ... πιο πολύ δρώμενα θα τα 'λεγα.
- Για λέγε, για λέγε.
- Να χθες παίζαμε αλευροπόλεμο στους δρόμους. Αστα της μουρλής. Σα τσιπούρα ετοιμη για τηγάνισμα έγινα.
- Μπλιάξ !
- Ναι αλλα ήταν και κάτι γκομενάκια ημίγυμνα κι αλευρωμένα ... σαν τηγανίτες με μέλι
- Ανακαλώ!
- Το απόγευμα πάλι ντυθήκαμε μασκαράδες και πήγαμε ολο το χωριό στην πλατεία για το Βλάχικο Γάμο!
- Τι είναι πάλι τούτο;
- Παρωδία ενος κλασικού βλάχικου γάμου. Με νύφη συνήθως άντρα και γαμπρό γυναίκα. Παπάδες, κουμπάρους, πεθερικά, τουρλουμπούκι!
- Wow και drag show δηλαδή ...
- Καλά μη φανταστείς και "κούκλες" ... πιο βουκολικό! Τέλος το βράδυ κάψαμε τον καρνάβαλο και πηδήξαμε τα "Πήλιουρα"
- Τι είναι αυτό;
- Μεγάλες φωτιές. Τις ανάβουν στην πλατεία και πηδάνε απο μέσα τα παληκάρια του χωριού. Και πήδο στον πήδο στις φωτιές, ξανάβουν τα παληκάρια και πετάνε τα μπλουζάκια και χαίρονται χήρες , γεροντοκόρες κι αδελφές!!
- Αι να χαθείς με κόλασες! Πήδηξες κι εσύ;
- Μόνο τις φωτιές στ' ορκίζομαι! Αντε κι απο σήμερα νηστεία!
- Τι νηστεύουμε;
- Το κρέας, καλά ουτε αυτό δεν ξέρεις; Σαράντα μέρες!
- Οταν λές κρέας; Εννοείς το μαγειρεμένο φαντάζομαι.
- Καλά δεν ντρέπεσαι;
- Οχι γιατι το να μην φάς μαγειρεμένο ειναι νηστεία. Αλλα να μην φας το "ωμό" δεν ειναι νηστεία... ειναι βασανηστεία !!!

Happy Κούλουμα !!

2008-03-05T11:50:00.014+02:00

Γιατρέ μου αύριο φεύγω.
Παω στο χωριό μου.
Στον τόπο καταγωγής μου.
Τέσσερις μέρες μακριά απο την Αθήνα.
I need that desperatelly!

Πάω να ντυθώ μασκαράς και να πάρω σβάρνα τα σπίτια του χωριού να με φιλέψουνε!
Να συναντώ άλλους μασκαράδες και να χτυπιόμαστε με τις βίτσες!
Να κουβαλήσω τα προικιά της νύφης στο βλάχικο γάμο!
Να παίξω αλευροπόλεμο!
Να πηδήξω τις φωτιές!
Να αμολήσω τον αετό!

Ξέρω γιατρέ μου , πολύ βουκολικά σου ακούγονται εσένα αυτά, αλλα είναι τα έθιμά μας. Και ειναι ωραίο να τα βλέπεις, να τα ζείς και να παίρνεις μέρος σε αυτά. Και χωρίς ντροπή να τραγουδάς:

"Ένα μουνί στην κερσιά, κι ο πούτσος απο κάτω

Πέντε μετάνοιες έκανε, μουνί κατέβα κάτω

Δε κατεβαίνω πούτσαρε , γιατί 'σαι κορδωμένος

Μπαίνεις πολύ-πολύ βαθιά και βγαίνεις μαραμένος"

Δόμνα Σαμίου - Τα Αποκριάτικα

1. ΚΑΛΕΣΜΑ
2. ΤΟΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟ 'ΧΟΥΝΕ
3. ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΟΝΤΥΛΩ
4. ΜΠΑΛΟΣ
5. ΤΙΣ ΜΙΓΑΛΙΣ ΑΠΟΥΚΡΙΕΣ
6. ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΟ ΛΕΝΕ ΓΙΩΤΑ
7. ΘΕΙΑ ΜΟΥ ΝΙΚΟΛΑΚΑΙΝΑ
8. ΠΕΝΤΕ ΔΕΚΑ ΠΑΠΑΔΙΕΣ
9. Ο ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ ΕΠΟΘΑΝΕ
10. ΠΥΡΓΟΥΣΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ
11. ΕΝΑ ΜΟΥΝΙ ΣΤΗΝ ΚΕΑΡΑΣΙΑ
12. ΣΑΡΑΝΤΙΑ Μ'ΝΙΑ ΜΙ ΚΥΚΛΟΥΣΑΝ
13. ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ Ο ΕΡΗΜΟΣ
14. ΝΑ 'ΜΟΥΝ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ
15. ΕΝΑ ΜΟΥΝΙ ΠΑΙΝΕΥΤΗΚΕ
16. ΛΙΒΑΝΑΤΕΪΚΟ ΚΑΓΚΕΛΙ
17. ΓΙ' ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ
18. ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ ΗΡΚΟΥΝΤΑΝΕ
19. ΟΥ ΠΑΠΠΟΥΣ ΟΥ ΡΑΓΚΑΒΕΛΑΣ
20. ΤΗΝ ΤΡΑΝΗ ΤΗΝ ΑΠΟΚΡΙΑ
21. ΓΕΡΑΣΑ ΜΩΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
22. ΠΩΣ ΤΟ ΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟ ΠΙΠΕΡΙ
23. ΚΑΒΟΝΤΙΡΙΤΙΚΟ
24. ΠΕΘΑΝ' Ο ΚΡΕΑΣ

Download here : http://rapidshare.com/files/16343679/Domna_Samiou_-_Ta_apokriatika.rar.html

Happy Κούλουμα γιατρέ μου !!

Γράμμα απο το ... Μέλλον

2008-03-04T09:58:00.004+02:00

Εχθές το πρωί Γιατρέ μου, όπως κάθε μέρα, άνοιξα να διαβάσω τα mail μου.

Την προσοχή μου τράβηξε ενα του οποίου ο αποστολέας αναφερόταν ως

"your future".

Στην αρχή σκέφτηκα οτι θα είναι απο κανένα site αστολογίας-μελλοντολογίας που η μάγισα κλω-κλώ είδε το μέλλον μου στην κρυστάλινη σφαίρα και έσπευσε να μου πει τα μαντάτα. Η περίέργειά μου φούντωσε και χωρις δεύτερη σκέψη άνοιξα το mail οπου έγραφε τα εξής :

"Είμαστε το έτος 2070.

Είμαι 50 χρονών μα φαίνομαι 85.

Έχω πολλά προβλήματα γιατί πίνω πολύ λίγο νερό.

Νομίζω πως δε μου μένει πια πολύς καιρός.

Σήμερα, είμαι ένας από τους πιο ηλικιωμένους στην κοινωνία που ζω.

Θυμάμαι όταν ήμουν 5 χρονών, υπήρχαν πολλά δέντρα στα πάρκα, τα σπίτια είχαν ωραίους κήπους και μπορούσα να είμαι κάτω από το ντουζ περίπου μια ώρα.

Όλα ήταν διαφορετικά.Τώρα χρησιμοποιούμε πετσέτες με ορυκτέλαιο για να πλυθούμε.

Πριν, όλες οι γυναίκες επιδείκνυαν τα όμορφα μαλλιά τους. Πριν, ο πατέρας μου έπλενε το αυτοκίνητο με το λάστιχο του ποτίσματος.

Σήμερα, απαγορεύεται αυστηρά από το νόμο τέτοια χρήση. Τώρα, πρέπει να ξυρίζουμε το κεφάλι για να το διατηρούμε καθαρό χωρίς να χρησιμοποιούμε νερό.

Θυμάμαι πως υπήρχαν πολλές διαφημίσεις που έλεγαν: ”ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΝΕΡΟ”, αλλά κανείς δεν έδινε προσοχή. Οι άνθρωποι πίστευαν πως το νερό είναι ανεξάντλητο.

Σήμερα, όλα τα ποτάμια, τα φράγματα, οι λίμνες και οι υδροφόροι ορίζοντες είναι ανεπανόρθωτα μολυσμένα ή αποξηραμένα. Το τοπίο τριγύρω δεν είναι πια παρά μια απέραντη έρημος. Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, οι δερματοπάθειες και οι κακώσεις του ουροποιητικού είναι οι κυριότερες αιτίες θανάτου.

Η βιομηχανία έχει παραλύσει και το ποσοστό ανεργίας είναι δραματικά υψηλό. Τα εργοστάσια αφαλάτωσης θαλασσινού νερού είναι ο κύριος τομέας απασχόλησης. Δίνουν στους εργαζόμενους πόσιμο νερό αντί για μισθό. Οι επιθέσεις για ένα μπιτόνι νερό είναι συνεχείς μέσα στους έρημους δρόμους.

Η διατροφή είναι 80% συνθετική. Πριν, συνιστούσαν να πίνουμε 8 ποτήρια νερό την ημέρα. Σήμερα, δεν μπορώ να πιω παρά μισό ποτήρι. Επειδή δεν μπορούμε να πλύνουμε τα ρούχα μας, τα πετάμε, κάτι που αυξάνει τον όγκο των σκουπιδιών. Ξαναγυρίσαμε στη χρησιμοποίηση των βόθρων όπως τον προηγούμενο αιώνα, επειδή οι υπόνομοι δε δουλεύουν πια εξαιτίας της έλλειψης νερού.

Οι άνθρωποι είναι αντιμέτωποι με το φόβο: τα σώματά τους είναι ασθενικά, ζαρωμένα από την αφυδάτωση, πληγιασμένα εξαιτίας της υπεριώδους ακτινοβολίας που δε φιλτράρεται πλέον από την ατμόσφαιρα εξαιτίας της τρύπας του όζοντος.

Εξαιτίας της ξηροδερμίας, μια νέα γυναίκα 20 χρονών φαίνεται 40. Το οξυγόνο επίσης έχει μειωθεί εξαιτίας της έλλειψης δέντρων, κάτι το οποίο μειώνει το νοητικό επίπεδο των νέων γενεών. Οι επιστήμονες κάνουν έρευνες, αλλά δεν υπάρχει καμιά λύση ορατή. Δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε νερό.

Η μορφολογία των σπερματοζωαρίων ενός μεγάλου αριθμού ατόμων έχει αλλάξει……κάτι το οποίο επιφέρει πολλές γεννήσεις παιδιών θυμάτων της ανεπάρκειας, των μεταλλάξεων και των δυσμορφιών. Η κυβέρνηση μάς υποχρεώνει να πληρώνουμε για τον αέρα που αναπνέουμε: 137 m3 το άτομο την ημέρα. Αυτοί που δεν μπορούν να πληρώσουν διώχνονται από τις «ζώνες αερισμού", που είναι εξοπλισμένες με γιγάντιους μηχανικούς πνεύμονες που δουλεύουν με ηλιακή ενέργεια. Ο αέρας δεν είναι πολύ καλής ποιότητας, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να αναπνέουμε.

Ο μέσος όρος ζωής είναι τα 35 χρόνια. Μερικές χώρες πέτυχαν να διαφυλάξουν νησίδες βλάστησης με καθαρό τρεχούμενο νερό. Αυτές οι ζώνες επιβλέπονται πολύ στενά από τον στρατό. Το νερό έγινε ένα είδος σπάνιο, ένας θησαυρός ανεκτίμητος, πολύ περισσότερο από τον χρυσό ή τα διαμάντια. Εδώ όμως, δεν υπάρχουν πια δέντρα γιατί δε βρέχει σχεδόν ποτέ. Και όταν αρχίζει να βρέχει, δεν πέφτει παρά όξινη βροχή. Δεν υπάρχουν πλέον εποχές εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών (φαινόμενο του θερμοκηπίου) από τις δραστηριότητες του ανθρώπου του 20ου αιώνα που μόλυναν το περιβάλλον. Και όμως είχαμε προβλέψει ότι έπρεπε να φροντίσουμε το περιβάλλον μας, αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα.
Όταν η κόρη μου με ρωτάει να της αφηγηθώ πώς ήταν όταν εγώ ήμουν νέος, της διηγούμαι πώς τα δάση ήταν όμορφα. Της μιλάω για τη βροχή, τα λουλούδια, την ευχαρίστηση του να κολυμπάς και να ψαρεύεις στα ποτάμια και τις λίμνες και του να πίνεις όσο νερό θέλεις. Και για την καλή υγεία των ανθρώπων.

Με ρωτάει: - Μπαμπά! Γιατί δεν υπάρχει πια νερό;

Έχω λοιπόν ένα κόμπο στο λαιμό… Δεν μπορώ να σταματήσω να με θεωρώ ένοχο, γιατί ανήκω στη γενεά που ολοκλήρωσε την καταστροφή του περιβάλλοντος, μη παίρνοντας στα σοβαρά τις αμέτρητες προειδοποιήσεις. Ανήκω στηντελευταία γενεά που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία των πραγμάτων, αλλά αποφάσισε διαφορετικά.

Σήμερα τα παιδιά μας το πληρώνουν ακριβά. Ειλικρινά, πιστεύω πως η ζωή πάνω σ’ αυτή τη γη δε θα είναι δυνατή από δω και πέρα γιατί η καταστροφή του περιβάλλοντος έφτασε σ’ ένα σημείο όπου δεν έχει επιστροφή.

Πώς θα ήθελα να γυρίσω πίσω και με κάποιο τρόπο να έκανα να καταλάβει ολόκληρη η ανθρωπότητα …… στη στιγμή που μπορούμε ακόμα να κάνουμε κάτι για να σώσουμε τον πλανήτη μας!"

Το γράμμα αυτό κλείνει με μία παράκληση η οποία είναι και δική μου γιατρέ μου, γι' αυτό διάβασέ την προσεκτικά :

"Αυτό εδώ δεν είναι παιχνίδι, είναι ήδη η δική μας πραγματικότητα. Κάντε το για τα παιδιά σας, και εάν δεν έχετε ακόμα, ίσως μια μέρα να έχετε. Μην τους αφήσουμε μια κόλαση για κληρονομιά…Ας τους αφήσουμε τη ζωή!

Στείλτε αυτό το γράμμα σε όσους μπορείτε, δε θα είναι παρά το ελάχιστο για το ξύπνημα της παγκόσμιας συνείδησης και της ανάγκης για τη σωτηρία του νερού."

Blogogayme - How do you say "I Love you"?

2008-03-01T14:14:00.006+02:00

Τα παιδία παίζει πάλι γιατρέ μου. Η πρόσκληση ήρθε απο τον αγαπητό One Big DJ για να συμμετάσχω κι εγώ στο παιχνιδάκι που ξεκίνησε ο Ethan .
Οι όροι έχουν ως εξής :

Διαλέγεις ένα ή δυο τραγούδια με τα οποία θα έλεγες το σ’αγαπώ στον-ην σύντροφο σου ή κάποιον-α που σε ενδιαφέρει. Σε περίπτωση που επιλέξεις δύο κομμάτια, απαραιτήτως το ένα θα πρέπει να έχει αντρικά και το άλλο γυναικεία φωνητικά. Δεν υπάρχει περιορισμός ανάμεσα σε σόλο καλλιτεχνές ή γκρουπς, βάζετε ότι σας εκφράζει περισσότερο. Προσοχή, οι Prince και Mika θα θεωρηθούν γυναικείες φωνές οπότε αυτόματα η συμμετοχή σας κηρύσσεται άκυρη.

Όταν έκατσα να σκεφτώ τα αγαπημένα μου love songs το πρόβλημα ήταν πως ολα μιλούσαν για μια αγάπη που τέλειωσε. Τυχαίο; Δεν ξέρω. Εδώ ομως μιλάμε για μια αγάπη που αρχίζει ή ήδη υφίσταται. Ο σκληρος μου δίσκος μεσα στο κεφάλι μου άρχισε να αναζητά στα δεδομένα του .... Σ'αγαπώ -> Συναίσθημα -> Χαμόγελο -> Χαρά -> Μουσική .... Τσακ! Να το!

Η γυναικεία φωνή μέσα στο μυαλό μου ψιθύρισε ...

Donna Summer - Love To Love You Baby

I love to love you baby...

When you're laying so close to me
there's no place I'd rather you be
than with me here

I love to love you baby...

Do it to me again and again
you put me in such an awful spin
in a spin

I love to love you baby...

Lay your head down real close to me
soothe my mind and set me free
set me free

I love to love you baby...
When you're laying so close to me
there's no place I'd rather you be
than with me here

I love to love you baby...

Do it to me again and again
you put me in such an awful spin
in a spin

I love to love you baby...
I love to love you baby...
I love to love you baby...
Love to love you baby baby...

I love to love you baby...

When you're laying so close to me
there's no place I'd rather you be
than with me here

I love to love you baby...

Do it to me again and again
you put me in such an awful spin
in a spin

I love to love you baby

Lay your head down so close to
soothe my mind and set me free
set me free

I love to love you baby

When you're laying so close to me
there's no place I'd rather you be
than with me here

I love to love you baby

Και ύστερα γιατρέ μου ήρθε μια αντρική φωνή για να μου θυμίσει ακριβώς πως αισθάνομαι σε ανάλογες περιπτώσεις

F.R. David - Words Don't Come Easy

Words, don't come easy, to me,
how can I find a way,
to make you see,
I love you
words don't come easy

Words, don't come easy, to me,
this is the only way,
for me to say
I love you
words don't come easy

Well I'm just a music man,
melodie 's so far my best friend
but my words are calling out longer
I reveal my heart to you and
hope that you'll believe it's true, 'cause

Words, don't come easy to me,
how can I find a way,
to make you see,
I love you
words don't come easy

This is just a simple song,
that I've made for you on my own,
there's no hidden needing, you know that I
when I say I love you honey,
please believe I really do, 'cause

Words, don't come easy to me,
how can I find a way,
to make you see,
I love you
words don't come easy

It isn't easy,
words don't come easy....

Words, don't come easy, to me,
how can I find a way,
to make you see,
I love you
words don't come easy

Words, don't come easy to me,
this is the only way,
for me to say, I love you
words don't come easy

Με τη σειρά μου κι εγώ προσκαλώ τον nanako , την Tanila και τον comingThrough
να μας δώσουν τις δικιές τους εκδοχές

Καλο Σαββατοκύριακο γιατρέ μου ! ;ο)

Καλώς ήρθες και πάλι, τρελό καρναβάλι !

2008-02-28T12:17:00.020+02:00

Blogοπαίχνιδο

2008-02-27T18:13:00.003+02:00

Πριν μερικές μέρες γιατρέ μου με κάλεσε ο J. Jimmy Rose σε ενα παιχνιδάκι. Δυστυχως καθυστέρησα καθώς το σάββατο έπρεπε να φύγω εκτάκτως εκτώς αθηνών. Τώρα ομως επέστρεψα και θα κρατήσω την υπόσχεση που του έδωσα. Υπενθυμίζω τους όρους του παιχνιδιού:

1. πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή

2. το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο κοντύτερα σε μας, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες)

3. βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση

4. αντιγράφουμε τις επόμενες τρείς δηλαδή την έκτη, έβδομη και όγδοη και

5. βρίσκουμε άλλους πέντε να τους πασάρουμε το παιχνίδι...

Κατηγορία : Μυθιστόρημα

Τίτλος : Το "10"

Συγγραφέας : Μ. Καραγάτσης

Εκδόσεις : Βιβλιοπωλείον της "Εστίας"

....

- Τα διάβασες τα νέα , κύριε Ζήση, στην εφημερίδα;

- Ποιά νέα; ανησύχησε εκείνος

- Ο Ωνάσης αγόρασε δεύτερη θαλαμηγό, μεγαλύτερη απο την παλιά.

- Η Μαίριλυν Μονρόε έχασε εναν κολιέ όλο μπερλάντια! πρόσθεσε η παντοφλού. Πολύ που την ένοιαξε!

...

Δυστυχώς δεν έχω να περάσω το παιχνίδι σε κανέναν μιας και το έχουν παίξει όλοι... πάλι τελευταίος και καταϊδρωμένος είμαι γιατρέ μου !!!

Life Stories - N (pt.2)

2008-02-20T15:52:00.005+02:00

Πήρε μια τελευταία βαθιά ανάσα και γύρισε στο δωμάτιο. Τους βρήκε με τα εσώρουχα, αγκαλιά στο κρεβάτι να φιλιούνται. Έβγαλε κι εκείνος τα ρούχα του. Ο Σ του έκανε νόημα να πλησιάσει. Του έκαναν χώρο και ξάπλωσε ανάμεσά τους. Ο Σ άρχισε να τον φιλάει στο λαιμό και να κατεβαίνει προς το στήθος του. Ο Ν τον φίλησε στο στόμα. Γλυκά, τρυφερά. Καθόλου πρόστυχα. Ο Κ το ανταπέδωσε. Οι γλώσσες τους λικνίζονταν σε μια κυματιστή χορογραφία ανάλαφρα, υγρά, παθιασμένα. Ο Κ μισάνοιξε τα μάτια και είδε τον Ν να τον κοιτάει κι εκείνος κατά τη διάρκεια του φιλιού. Καθώς ο Σ είχε βρει ασχολία στο πέος του Κ εκείνοι συνέχισαν να επικοινωνούν με τις γλώσσες και τα βλέμματά τους. Και έλεγαν τόσα πολλά…

Δεν μπορούσε να υπολογίσει πόση ώρα φιλιόντουσαν. Ο χρόνος είχε σταματήσει για τον Κ. Καθώς δεν ένιωθε πια τον Σ να ασχολείται με το πέος του η άλλο σημείο του σώματος του αναρωτήθηκε που να ήταν. Σαν απάντηση ήρθε μια τρίτη γλώσσα να μπει μέσα στο φιλί τους. Δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, τη δέχτηκαν. Ο Σ ξάπλωσε και τράβηξε τον Κ επάνω του σε ένα φιλί μόνο για τους δυο τους. Ο Κ ήξερε ότι ανεξάρτητα με το πώς ένιωθε έπρεπε να είναι δίκαιος και με τους δύο. Έτσι ανταπέδιδε τα φιλιά στον Σ. Ο Ν τότε ήρθε πίσω του. Ένιωσε την ανάσα και τα φιλιά του στον σβέρκο του. Τα χέρια του να χαϊδεύουν την πλάτη και τα οπίσθιά του. Ανατρίχιασε. Προσπαθούσε να συγκεντρωθεί στο φιλί του με τον Σ. Ήθελε να τον κρατά απασχολημένο. Να μην καταλάβει τι κάνει ο Ν. Να μην καταλάβει τι νιώθει για τον Ν.
Ο Ν σαν να το κατάλαβε, ήρθε να πάρει κι αυτός μερίδιο από το φιλί. Για άλλη μια φορά οι τρεις γλώσσες έπαιξαν το παιχνίδι της διεκδίκησης. Χάδια, φιλιά, γλειψίματα ανταλλάσσονταν με διάφορους συνδυασμούς. Κάποια στιγμή ο Σ γύρισε και κοίταξε τον Ν.
Σ: Εσύ πρώτος, η εγώ;
Ν: Εγώ αν δε σε πειράζει.
Κ: Για τι πράγμα μιλάτε;
Σ: Ποιος θα μπει πρώτος μέσα σου.
Ο Κ γύρισε και κοίταξε τον Ν. Εκείνος λες και κατάλαβε χαμογέλασε απολογητικά και είπε:
Ν: Αν το θέλεις βέβαια κι εσύ …
Σε σένα δεν θα μπορούσα να αρνηθώ τίποτα, σκέφτηκε. Δεν μίλησε όμως. Άπλωσε το χέρι κι όπως ήταν ανάσκελα, τράβηξε τον Ν επάνω του. Άρχισε να τον φιλάει ενώ ανασήκωσε τα πόδια και τα έσφιξε γύρω από την μέση του Ν. Εκείνος χωρίς να πάρει στιγμή τα χείλη του από τα δικά του, ψηλαφώντας το κομοδίνο πήρε ένα προφυλακτικό και το φόρεσε. Μπήκε μέσα του αργά, ήρεμα … βασανιστικά όμορφα. Ο Κ πονούσε. Άλλωστε ο Ν ήταν αρκετά προικισμένος, το ήξερε ότι θα πονέσει. Ήταν όμως ο πιο γλυκός πόνος που είχε νιώσει. Το πάθος είχε κυριεύσει όλες του τις αισθήσεις.
Ο Σ προσπαθούσε να χωθεί κι αυτός στο παιχνίδι. Η στάση των σωμάτων του Κ και του Ν δεν του άφηναν πολλά περιθώρια. Τον είχαν αφήσει απ’ έξω, το ήξεραν και οι δύο αλλά δεν ήταν διατεθειμένοι να σταματήσουν προς το παρόν. Απελπισμένος ο Σ, φόρεσε ένα προφυλακτικό και πήρε θέση πίσω από τον Ν. Ο Κ το είδε. Όχι γμτ , σκέφτηκε. Θα γίνει αυτό που φανταζόταν. Πριν προλάβει να ολοκληρώσει την σκέψη του, είδε τον Ν να κοιτάζει αγριεμένος τον Σ.
Ν: Ούτε να το σκέφτεσαι
Σ: Λίγο ρε Ν, κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ, με έχετε αφήσει μόνο μου.
Ν: Είπα, ούτε να το σκέφτεσαι.
Ο Κ παρακολουθώντας την σκηνή ένιωσε άσχημα. Σιγά σιγά απομάκρυνε τον Ν από μέσα του. Ο Σ τότε βιάστηκε να πάρει τη θέση του. Ο Κ τον έκοψε.
Κ: Με συγχωρείς αλλά δεν μπορώ άλλο. Πονάω. Καλύτερα να τελειώσουμε.
Ο Ν έσπευσε να συμφωνήσει.
Ν: Κι εγώ δεν μπορώ να κρατηθώ άλλο
Τέλειωσαν και οι τρεις μαζί πάνω στο σεντόνι του κρεβατιού του φτηνού ξενοδοχείου.

~*~*~*~

Κατά την επιστροφή, στο αυτοκίνητο επικρατούσε σιωπή. Ο Σ σίγουρα είχε καταλάβει κάτι. Ήταν κατσουφιασμένος και αμίλητος.
Κ: Που θα σας αφήσω;
Σ: Πάμε πρώτα να αφήσουμε τον Ν και μετά εμένα αν μπορείς
Κ: Φυσικά κανένα πρόβλημα
Γύρισε και κοίταξε τον Ν από τον καθρέφτη.
Ν: Να αφήσουμε εσένα πρώτα; Βολεύει καλύτερα η διαδρομή.
Σ: Ή θα σε αφήσουμε πρώτο ή θα κατέβουμε και οι δύο σπίτι μου διάλεξε.
Η φωνή του ήταν ευθεία και επιτακτική. Δεν υπήρχε αμφιβολία. Είχε καταλάβει. Έτσι κι έγινε. Μάλιστα δεν τον πήγαν καν στο σπίτι. Πάνω σε μια κεντρική λεωφόρο ο Σ ζήτησε να σταματήσουν και είπε του Ν να κατέβει. Έτσι ο Κ δεν μπορούσε να υπολογίσει που μένει ο Ν. Ούτε καληνύχτα δεν πρόλαβαν να πούν. Τον άφησαν και κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Σ. Όταν έφτασαν ο Σ κατέβηκε , πέταξε μια καληνύχτα στα γρήγορα κι εξαφανίστηκε.

Σε όλη την διαδρομή της επιστροφής ο Κ σκεφτόταν όλα όσα είχαν συμβεί. Ξέχνα τον, έλεγε και ξανάλεγε από μέσα του. Απ ‘ότι φάνηκε είναι μαζί και όλα αυτά περί free σχέσης ήταν μαλακίες. Για να πειράχτηκε ο Σ πάει να πει πως ζήλεψε. Άρα υπάρχουν αισθήματα. Ξεκόλλα. Άλλωστε δεν έχεις τρόπο να προσεγγίσεις τον Ν. Δεν ξέρεις που μένει. Δεν έχεις τηλέφωνό του. Και δεν θες να μπλεχτείς ανάμεσα σε ζευγάρι. Θες; Όχι. Τέρμα λοιπόν.
Έφτασε σπίτι, ξάπλωσε και κοιμήθηκε αμέσως.
Η μορφή του Ν όμως δεν τον άφησε να ησυχάσει ούτε στον ύπνο του.

~*~*~*~

Πέρασαν έξι μήνες από τότε. Ο πρώτος καιρός ήταν δύσκολος για τον Κ. Η μορφή του Ν, η γεύση από τα φιλιά του, η αίσθηση από το άγγιγμά του έρχονταν συχνά στο μυαλό του. Ο χρόνος όμως λειτούργησε καταλυτικά θάβοντας την ύπαρξη του Ν βαθιά στο μυαλό του.

Ένα βράδυ ο Κ με τον κολλητό του Μ και την φίλη τους την Α βγήκαν για ποτό. Καθώς λικνίζονταν στην δυνατή μουσική ο Κ ένιωσε το στομάχι του να σφίγγεται. Να τος! Ο Ν, μπροστά στην μπάρα να περιμένει να παραγγείλει ποτό. Το ποτήρι από το χέρι του Κ γλιστράει και θρυμματίζεται στο πάτωμα.
Μ: Τι έπαθες ρε;
Κ: Είναι εδώ ο Ν
Μ: Ποιος είναι ο Ν;
Κ: Αυτός που σου έλεγα τότε με το τρίο.
Μ: Α, ναι θυμήθηκα.
Α: Πείτε μου κι εμένα
Μ: Τι να λέμε, να εδώ ο φίλος μας έκανε τρίο με ένα ζευγάρι και ερωτεύτηκε τον έναν από αυτούς. Ο οποίος είναι εδώ σήμερα.
Α: Είναι κι ο γκόμενος μαζί του;
Ο Κ κοίταξε μια γύρα το μαγαζί. Δεν ήταν και κανένα τεράστιο οπότε μπορούσε να δει όλους τους θαμώνες.
Κ: Όχι τον γκόμενο δεν τον βλέπω πουθενά
Α: Ε, τότε άντε μίλα του.
Κ: Είσαι τρελή; Τρέμουν τα πόδια μου. Δεν υπάρχει περίπτωση!
Μ: Καλά ρε μαλάκα εδώ τόσο καιρό λέγαμε ότι δεν έχεις τρόπο να τον βρεις και τώρα που τον βρήκες δεν θα κάνεις τίποτα;
Κ: Ξέχνα το. Αποκλείεται να πάω να του μιλήσω.
Μ: Ε, είσαι μαλάκας.
Α: Αυτός σε έχει δει;
Κ: Όχι είναι πλάτη, περιμένει να παραγγείλει ποτό.
Α: Άσε τότε να σε δει αυτός μπας κι έχει αρχίδια κι έρθει να σου μιλήσει γιατί εσύ μάτια μου είσαι χειρότερος κι από γκόμενα.

Ο Κ αγνόησε τα σχόλια των φίλων του. Ένιωθε τους σφυγμούς του να έχουν χτυπήσει 200. Έριξε και το ποτό του κάτω γμτ! Χρειαζόταν επειγόντως κάτι να πιεί. Πήρε το ποτό του κολλητού του.
Μ: Άστο κάτω αυτό
Κ: Μια γουλιά να συνέλθω.
Μ: Να πας στο μπαρ να πάρεις κι επ’ ευκαιρία να του μιλήσεις κιόλας
Κ: Δώσε μου τώρα μια γουλιά που την έχω ανάγκη και μετά θα πάω να σου πάρω άλλο
Μ: Δεν το κάνω για το ποτό ρε, για να σε ξεκουνήσω να πας εκεί το κάνω! Αλλά χαμένος κόπος, ορίστε πιες.
Ο Κ άρπαξε το ποτό από το χέρι του Μ και το κατέβασε μονορούφι.

Γύρισε προς το μπαρ να δει που βρίσκεται ο Ν. Δεν ήταν εκεί. Πανικοβλήθηκε. Άρχισε να τον ψάχνει ανάμεσα στον κόσμο. Ξαφνικά τα βλέμματά τους συναντήθηκαν. Τα πάντα γύρω του σταμάτησαν. Δεν άκουγε μουσική, δεν έβλεπε κόσμο. Υπήρχε μόνο αυτός. Ο Ν. Εκεί. Απέναντί του. Να τον κοιτάει … και ναι … ναι … να του χαμογελάει. Με εκείνο το γνώριμο χαμόγελο που τόσο συχνά ερχόταν στο μυαλό του. Τώρα το ξανάβλεπε. Σαν μαγνητισμένος άρχισε να προχωράει προς το μέρος του. Ο Ν. έκανε το ίδιο. Συναντήθηκαν στη μέση.
Ν: Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Κ: Κι εγώ. Τι κάνεις;
Ν: Τώρα που σε βλέπω είμαι καλύτερα
Χαμογέλασε
Ν: Μόνος σου είσαι εδώ;
Κ: Με έναν φίλο και μια φίλη μου.
Ν: Φίλο; … στενό;
Κ: Φίλο … απλό. Εσύ;
Ν: Με δυο φίλες μου.
Κ: Ο Σ;
Ν: Με τον Σ χωρίσαμε.
Κ: Λυπάμαι
Ν: Ψεύτη!
Γέλασαν και οι δύο
Κ: Και τώρα; Είσαι μόνος;
Ν: Ναι αλλά απ’ ότι βλέπω όχι για πολύ

Τον έσφιξε στην αγκαλιά του και τον φίλησε στο στόμα. Γλυκά, όπως τότε …

ΤΕΛΟΣ

Life Stories - N (pt.1)

2008-02-20T15:25:00.003+02:00

Ο Κ και ο Σ γνωρίστηκαν στο πάρκο. Για την ακρίβεια πρώτα γνωρίστηκαν τα κορμιά τους. Αργότερα, λυτρωμένοι από την ένταση της καύλας τους αντάλλαξαν τις πρώτες κουβέντες.
Κ: χάρηκα.
Σ: Κι εγώ.
Κ: Έρχεσαι συχνά εδώ;
Σ: … όχι, πολύ σπάνια. Εσύ;
Κ: Ε, ξέρεις, όποτε οι ορμές χτυπάνε κόκκινο.
Γέλασαν κι οι δύο.
Σ: Δηλαδή είσαι μόνος; Δεν έχεις κάποια σχέση;
Κ: Όχι δεν έχω … χώρισα μερικούς μήνες πριν. Εσύ;
Παύση. Αμηχανία. 3 δευτερόλεπτα. 2 δευτερόλεπτα. 1 …
Σ: Εγώ έχω μια σχέση… δηλαδή ελεύθερη σχέση … με ένα παιδί, ξέρεις, σαν φίλοι αλλά κάνουμε και σεξ.
Ο Κ έμεινε αμίλητος. Το ΄ξερε ότι δεν θα υπήρχε συνέχεια. Όχι ότι του άρεσε τρελά ο Σ, αλλά πάντα έτσι γινόταν. Πάντα θα υπήρχε ένα πρόβλημα. «έχω σχέση», «είμαι παντρεμένος», «δεν είμαι από δω, έχω κατέβει για δουλειές, αύριο φεύγω», τα είχε ακούσει ξανά και ξανά.
Έφτασαν στην έξοδο του πάρκου. Ο Κ γύρισε κι έδωσε το χέρι του.
Κ: Καληνύχτα, χάρηκα.
Σ: Θα ήθελες να τα ξαναπούμε;
Κ: … μα δεν έχεις σχέση; Θέλω να πω … δεν μου αρέσει να μπαίνω στη μέση.
Σ: Σου είπα είναι free κατάσταση. Δεν υπάρχει πρόβλημα. Άλλωστε θα του πω ότι γνώρισα σήμερα ένα καυλιάρικο αγόρι. Πραγματικά θα χαρώ να πάμε μια μέρα για καφέ, να μιλήσουμε. Θέλεις;
Κ: Ναι θέλω.

~*~*~*~

Δύο μέρες αργότερα ο Κ ήταν στο γραφείο. Χτύπησε το κινητό του. Το όνομα του Σ αναβόσβηνε ρυθμικά στην οθόνη.
Το σήκωσε. Είπαν τα καθιερωμένα.
Σ: Τι κάνεις το βράδυ;
Κ: Τίποτα συγκεκριμένο. Γιατί;
Σ: Να, ξέρεις μίλησα στον φίλο μου τον Ν για σένα και είπαμε να πάμε για καφέ να σε γνωρίσει.
Κ: Γιατί να με γνωρίσει;
Σ: Ε, να έλεγα μήπως κάναμε τίποτα και οι τρεις …
Το μυαλό του Κ κόλλησε. Δεν ήταν πουριτανός αλλά κάτι μέσα του έλεγε να το αποφύγει.
Κ: Δεν ξέρω, όχι σήμερα καλύτερα. Να τα πούμε κάποια άλλη στιγμή; Είμαι στο γραφείο και έχω λίγη δουλειά.
Ο Σ επέμεινε.
Σ: Αύριο;
Κ: Οκ αύριο.
Έκλεισε το τηλέφωνο. Μπα, δεν πρόκειται να μπλέξει. Αλλά πώς να είναι άραγε αυτός ο Ν; Μήπως τον ήξερε; Μήπως είχαν κάνει τίποτα στο παρελθόν; Η περιέργεια τον έτρωγε. Άλλωστε δεν είναι ζευγάρι, έτσι δεν του είπε; Άρα δεν θα έκανε τίποτα κακό. Να πάει; Να μην πάει; Το βρήκε. Θα πάει μόνο για καφέ, μόνο να τον δει, να του φύγει η περιέργεια κι ύστερα θα πει ότι δεν γουστάρει σεξ και θα φύγει. Αυτό είναι! Η τέλεια ιδέα!

~*~*~*~

Την επομένη ο Σ ξανατηλεφώνησε και το ραντεβού κανονίστηκε. Ο Κ ήθελε να είναι ξεκάθαρος. Άμα δεν μου αρέσει ο φίλος σου, του είπε, δεν θα προχωρήσει η βραδιά. Ο Σ συμφώνησε.
Ο Κ ετοιμάστηκε για το ραντεβού. Ήθελε να είναι όμορφος. Ήθελε να είναι εκείνος που θα απορρίψει κι όχι να τον απορρίψουν. Ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα στον καθρέφτη του ξεκίνησε.
Λίγο μετά τις 8 έμπαινε στο μικρό café του πεζόδρομου. Ο Σ του έκανε νόημα για τους δει. Πλησίασε στο τραπέζι.
Σ: Καλώσ’ τον, να σας συστήσω, από δώ ο Ν.
Ο Κ του έδωσε το χέρι του.
Κ: Χάρηκα.
Ν: Κι εγώ
Θεέ μου ήταν όμορφος. Ήταν πολύ όμορφος. Αμήχανα τράβηξε το χέρι του και κάθισε απέναντί τους. Ήρθε η σερβιτόρα. Μια τεκίλα με πάγο. Και γρήγορα ήθελε να συμπληρώσει αλλά κρατήθηκε.
Άρχισαν να μιλάνε με τον Σ. Ο Ν δεν συμμετείχε στην κουβέντα και ο Κ απέφευγε να τον κοιτάει. Ένοιωθε όμως τα μάτια του Ν καρφωμένα πάνω του. Ήρθε το ποτό και ο Κ ήπιε μια γερή γουλιά. Κατεβάζοντας το ποτήρι το βλέμμα του διασταυρώθηκε με το βλέμμα του Ν. Ένιωσε τους παλμούς του να αυξάνονται επικίνδυνα. Ένιωσε το κεφάλι του να φλέγεται. Το ποτήρι γλίστρησε και κομματιάστηκε στο πάτωμα. ΓΜΤ!
Ο Κ ζήτησε συγνώμη και σηκώθηκε να πάει στην τουαλέτα να σκουπίσει την τεκίλα που χύθηκε στο παντελόνι του. Μπήκε μέσα και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Έμεινε λίγα δευτερόλεπτα ακουμπισμένος στην πόρτα. Ψυχραιμία, σκέφτηκε. Το πλάνο δεν θα άλλαζε. Θα καθόταν λίγο ακόμα κι ύστερα θα έφευγε. Πήρε μερικές βαθιές ανάσες προσπαθώντας να επαναφέρει τους παλμούς του στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς. Βγήκε και επέστρεψε στο τραπέζι. Ένα γεμάτο ποτήρι τεκίλα βρισκόταν ήδη εκεί. Ο Ν με τον Σ μιλούσαν, έτσι ο Κ άναψε τσιγάρο και ξανασήκωσε το ποτήρι να πιει μια γουλιά.
Ν: Είσαι εντάξει; Λερώθηκες πολύ;
Ο Κ γύρισε και τον κοίταξε. Του χαμογελούσε. Τα μάτια, τα χείλη, το μουσάκι του Ν , όλα νόμιζε ότι του χαμογελούσαν. Ανταπέδωσε το χαμόγελο
Κ: Ναι μια χαρά, ένας μικρός λεκές είναι, θα στεγνώσει.
Άρχισαν να μιλούν και οι τρεις. Περί ανέμων και υδάτων. Ο Κ έπιανε κλεφτές ματιές του Ν. Σαν να του έστελνε ένα σήμα. Ένα κωδικοποιημένο σήμα μόνο γι αυτόν. Το μυαλό όμως του Κ έκανε ένα σωρό κύκλους. Κι αν δεν είναι σήμα; Κι αν απλά «παίζει»; Αν το κάνει για χατίρι του Σ; Ανασφάλεια. Αυτή η καταραμένη ανασφάλεια που τον τρώει πάντα. Κάποια στιγμή ο Σ πήγε στην τουαλέτα και τους άφησε μόνους στο τραπέζι.
Ν: Λοιπόν;
Κ: Λοιπόν τι;
Ν: Τι λες θα την συνεχίσουμε την βραδιά;
Κ: Φυσικά αν το θέλετε κι εσείς
Οι λέξεις βγήκαν μόνες τους. Τις μετάνιωσε πριν καν ολοκληρώσει τη φράση. Τι κάνω θεέ μου, σκέφτηκε. Που πάω να μπλέξω; Ένιωσε να τον κυριεύει ο πανικός. Σκατά τώρα δεν μπορούσε να το αποφύγει. Τις σκέψεις του διέκοψε ένα απαλό χάδι στο χέρι του. Γύρισε και κοίταξε τον Ν. Εκείνος του χαμογελούσε και πάλι.
Ν: Δεν ξέρω για τον Σ, αλλά εγώ το θέλω πάρα πολύ.
Στο μυαλό του Κ υπήρχε πια μόνο μια ευθεία γραμμή σαν το καρδιογράφημα του νεκρού

~*~*~*~

Μέσα στο αυτοκίνητο του Κ και οι τρεις κατευθύνονταν σε ένα ξενοδοχείο που ήξεραν ο Σ και ο Ν. Ο Κ οδηγούσε νευρικά. Ο Ν καθόταν στο πίσω κάθισμα. Κάθε φορά που τον κοιτούσε από τον καθρέφτη εκείνος του έκλεινε το μάτι και του χαμογελούσε. Ο Σ φυσικά δεν έπαιρνε χαμπάρι. Έφτασαν στο ξενοδοχείο, ο Σ έκανε το κουμάντο με τη ρεσεψιόν και ανέβηκαν στο δωμάτιο. Ο Κ μπήκε στο μπάνιο δήθεν για την ανάγκη του. Έκατσε μπροστά στον καθρέφτη. Ότι είναι να γίνει θα γίνει, σκέφτηκε. Αφού έφτασε μέχρι εδώ δεν μπορεί να κάνει πίσω. Η μόνη του ελπίδα ήταν να τον ξενερώσει στο σεξ. Και δεν ήταν απίθανο μιας και ο Σ ήξερε ότι ήταν ενεργητικός , άρα ο Ν πρέπει να ήταν παθητικός. Μακάρι να ήταν παθητικός. Γιατί ο Κ δεν θα έκανε ποτέ κάτι με έναν παθητικό. Τα λεσβιακά δεν είναι το φόρτε μου σκέφτηκε και χαμογέλασε στο είδωλο του.Πήρε μια τελευταία βαθιά ανάσα και γύρισε στο δωμάτιο...

Συνεχίζεται ...

Tango of the Week No 4

2008-02-15T15:23:00.008+02:00

Γιατρέ μου έρχεται κρύο το έμαθες;
Χιονιάς βαρύς θα πέσει λέει, πετρέλαιο δεν θα 'χουμε και ο μόνος τρόπος να ζεσταθούμε θα ειναι να αγκαλιάσουμε σφιχτά τον διπλανό μας. Έτσι οπως θα ειμαστε αγκαλιασμένοι απο το κρύο λοιπόν προτείνω να ρίξουμε κι ενα Tango να ζεσταθουμε γρηγορότερα ;ο)

Αυτη τη φορά σου έχω Tango απο ταινία. Παλιά ταινία, της χρυσής εποχής του Hollywood. To σεπτέμβριο λοιπόν του 1958 κάνει πρεμιέρα στις αμερικάνικες κινηματογραφικές αίθουσες το κωμικό musical Damn Yankees! με πρωταγονίστρια την Gwen Verdon στο ρόλο της Λόλα. Εκτώς απο εξαιρετική υποκριτική της Gwen, στην ταινία ξεχωρίζει και η ερμηνία της στο κομμάτι "What ever Lola wants, Lola gets", σε μουσική του Richard Adler και στίχους του Jerry Ross. Απολαυσέ την λοιπόν στην συγκεκριμένη σκηνή της ταινίας.

Το καμμάτι στην συνέχεια ερμηνέυτηκε απο πολλές φωνές της εποχής οπως των Alma Cogan,Ella Fitzgerald,Caroline O'Connor κ.α. Μεταξύ αυτών ήταν και η Sarah Vaughan την ερμηνία της οποίας δανείστηκαν το 2003 οι Gotan Project για να ρεμιξάρουν το κομμάτι και να το συμπεριλάβουν στο remix album τους με τίτλο Verve // Remixed² .Άκουσέ το γιατρέ μου κι αν θες ρίξε και καμμιά φιγούρα !!!

Καλό Σαββατοκύριακο ;ο)

Update: Όπως με πληροφόρησε ο φίλος PAVLOS το Damn Yankees! πρίν γίνει ταινία είχε ανέβει ως παράσταση στο Broadway. Σύμφωνα με τη wikipedia, ανέβηκε το 1955 και έχει κάνει μέχρι σήμερα 1,019 παραστάσεις !!! Ευχαριστώ pavlo ;o)

Love is in the air ...

2008-02-14T12:06:00.009+02:00

06 Love Is In The ...

ΕΓΕ = Ρ * Δ.Ι.

2008-02-08T11:10:00.000+02:00